नवीन कपडे 'ट्राय' करण्यासाठी आधुनिक पद्धती

त्यापेक्षा नवर्‍याला (किंवा जो आवडेल त्याला. It's up to you) दुकानात घेऊन जा की आणि दाखवा कपडे. त्याला सर्व मापे माहीती असतातच =)) =)) .......... तो कपडे निवडून देईल, काम फत्ते. ;)

चांगल्या आहेत. मलाही एक सुचली आहे. माज्याशी मैत्रि कराल का? तर माझी आयड्या म्हणजे सत्ते पे सत्ता मधल्या पेंटल चे जसे "कपडे भी कोई धोता है?" हे जीवनविषयक सूत्र असते, तसे कपडे कधी काढायचेच नाहीत हे सूत्र पाळा. म्हणजे दुकानात आहे त्या कपड्यांवरच नवीन घालायचे. नंतर कधीतरी मग एक बिफोर व एक आफ्टर फोटो काढून आपले वजन उतरले आहे असाही समज करून देता/घेता येइल.

किंवा एल्विस प्रिस्ले सारखे किंवा याराना मधल्या बच्चन सारखे अंगाभोवती लाईट्स लावलेला ड्रेस घालून दुकानात जायचे. मात्र दिवे किमान १०० वॅट्स चे हवेत. म्हणजे चेंज रूम मधे गेल्यावर नुसतेच दिवे काहीतरी करत आहेत असे दिसेल. आतली व्यक्ती दिसणारच नाही. सूर्य उगवल्यावर तारे दिसत नाहीत तशी.

कपडे आधी विकत घ्यायचे व नंतर तदनुषंगिक बारीक किंवा जाडे व्हायचे - हा उपाय कसा वाटतो?

मूळात वेगवेगळ्या प्रकाराचे, आकाराचे, कपड्याचे, डिझाईनचे कपडे एकाच व्यक्तीकडे असणं हे चंगळवादी संस्कृतीचे लक्षण आहे.
लोकांकडे दुष्काळामुळे/ सिरीयातल्या युद्धामुळे किंवा जावयाने लेकीसह हडपल्यामुळे खायला पैसे नाहीत आणि तुम्ही नवनव्या डिझाईनचे कपडे कसे घ्यायचे , ते ही कपडे उतरवायची आणि घालायची तोशिस अंगाला लागू न देता याचा विचार करताय!

कुठे चाललीय आपली भारतीय किंवा परदेशस्थ भारतीय संस्कृती.

१२ मीटर आणि १६० सेमी एकरंगी/ एक तागी खादीच्या कापडात माझ्या दोन साड्या आणि ब्लाऊजे बनतात. (परकराचे माप गेली १२ वर्षे तेच आहेत आणि परकरही.)
मला असल्या चंगळवादी अ‍ॅप्सची आणि तंत्रज्ञानाची गरज नाही.

मुळात कपडे का घालावेत हा मोठा प्रश्न आहे. पृथ्वीतलावर मानव सोडून ईतर कोणताही प्राणी कपडे घालत नाही. कपडे घालणे निसर्गाच्या विरुद्ध आहे. किंबहुना कपडे घालण्याची गरज का पडत असावी याचेच कुतुहल आहे. थंडी वाजते हे एक कारण सोडल्यास दुसरे कोणतेच कारण नजरेसमोर नाही.

कपडे घालण्यासाठी आधुनिक तंत्रज्ञान वापरायचं? रुची आणि नगरीनिरंजन काय म्हणतील यावर? आधीच एकतर अतोनात कपडे घालायचे आणि मग त्यातून निर्माण होणारे प्रश्न सोडवण्यासाठी तंत्रज्ञानाचा पसारा वाढवून ठेवायचा. माणसाची मला हे हवं, ते हवंची हाव सुटल्याशिवाय हे प्रश्न सुटणारच नाहीत. तो खरा मूलभूत प्रश्न आहे. कपडे कमी वापरावेत, जे असतील तेही तोकडे वापरावेत म्हणजे कार्बन फुटप्रिंट कमी होईल, आणि तंत्रज्ञानाच्या वामनाच्या मोठ्या फुटप्रिंटीखाली दबून जाणारा बळिराजा पाताळात जाण्यापासून वाचेल.

ते काहीही म्हणोत, मला तर बुवा खात्री आहे की तंत्रज्ञान सगळे प्रश्न सोडवू शकतं. त्यामुळे मी माझी कल्पनाशक्ती आणि आशावादी दृष्टिकोन वापरून काही उपाय सुचवणार आहे.

१. जीपीएस टेक्नॉलॉजी - जीपीएस टेक्नॉलॉजी अजूनही पुरेशी अचूक नाही, पण जेव्हा ती एक मिलीमीटर इतकी अचूक होईल तेव्हा हा उपाय वापरता येईल. रस्त्यावर धावताना लोक नाही का 'मी इतके मैल धावलो' असं दाखवणारे आकार फेसबुकवर टाकत? त्यातले कोण कोण ते आकार फोटोशॉप करतं हे आपल्याला चांगलंच माहिती असतं. आणि काही आकार फारच अश्लीलही असतात. पण ते एक असो. सांगायचा मुद्दा असा की एक जीपीएस सेन्सर घेऊन तो सर्वांगावर फिरवायचा. त्याच्या लोकेशन्स नोट करायच्या. म्हणजे आपोआपच तुमच्या शरीराची एक त्रिमितीय प्रतिमा तयार होईल. तुम्हाला जो कपडा विकत घ्यायचा आहे, त्याचा जो त्रिमितीय आकार असेल तो मॅच करायचा. कपडा अंगाला न लावताही परफेक्ट फिटिंगचा कपडा घेता येईल. आणि ज्यांना कार्बन फुटप्रिंटची काळजी आहे अशांसाठी - आता असं शॉपिंग दुकानात न जाताही करता येईल. त्यामुळे प्रवास करण्याची गरज राहाणार नाही. त्यातून कितीतरी टनांचा कार्बन् वाचेल. इतकंच काय, झगमगाटी दुकानांची गरज राहाणार नाही - सरळ वेअरहाउसमधून तुम्हाला कपडा मेल करून घेता येईल. अशी दुकानंच राहिली नाहीत की शहरंही राहाणार नाहीत. शहरीकरणाची संपूर्ण गिचमिड, प्रदूषक, कार्बननिर्माती अर्थव्यवस्थाच नाहीशी होऊन जाईल. शिवाय कपडेही कमी शिवले जातील. कारण तत्त्वतः डेलने जे बिझनेस मॉडेल वापरलं, तेच वापरून तुम्हाला हवा तसा कपडा तुम्ही ऑर्डर केल्यावर शिवून घेता येईल.

२. थ्री डी प्रिंटिंग - ज्यांना वरील उपाय पसंत नसेल त्यांच्यासाठीही पर्याय आहे. आता तुम्ही म्हणाल की कोण हे लोक? आता असतात काही नतद्रष्ट लोक ज्यांना प्रत्यक्ष कपड्याला हात लावल्याशिवाय खरेदी करण्याचा आनंद मिळत नाही. तंत्रज्ञानाची सोय असतानाही त्यांना असल्या फुटकळ गोष्टीत रस असतो. म्हणजे बॅंकेच्या बाहेरच एटीएम मशीन असलं तरीही बॅंकेच्या आत जाऊन, लायनीत उभं राहून चेक देऊन पैसे काढणारे. त्यांना व्हर्च्युअल जगावर विश्वास नसतो. मशीनने पैसे देताना काही गडबड केली तर? वीजच गेली तर? असल्या काहीतरी भित्या बाळगणारे. त्यांच्यासाठीही नवीन तंत्रज्ञान उपयोगी येईल. थ्रीडी मापं घेतलेली इमेज थ्रीडी प्रिंटरमध्ये टाकायची - की त्यातून तुमच्या आकाराची मॅनेक्वीन बाहेर येईल. ही मॅनेक्वीन घेऊन जा दुकानात. तिला घाला कपडे.

पुरुषांनी धोतरे - कोणत्याहि स्टाइलने - आणि उपरणी वापरायला सुरुवात करावी आणि बायकांनी लुगडी आणि चोळ्या. म्हणजे मापाचा किंवा अंगाला बसण्याचा प्रश्नच उरणार नाही. पेशवाईच्या काळात होत्या अशा तक्रारी आणि चोचले?

(पुरुषांसाठी रामदासांसारख्या लंगोट्याच सुचविणार होतो पण मग जाणवले की तिचा थंडीला काहीच उपयोग नाही

माणसाच्या इन्जेन्युइटीवर माझा इतका विश्वास आहे की लवकरच स्मार्ट नॅनोफायबरने बनवलेले कपडे बाजारात येतील याची खात्री आहे. असे कपडे मळणार नाहीत, त्यांना इस्त्रीची गरज नाही आणि वेगवेगळ्या प्रमाणात त्यात विजेचा प्रवाह सोडल्यास रंग व आकारही बदलतील. मोबाईलची बॅटरी वापरुन हे बदल करता येतील. मग प्रचंड एफिशियन्सी वाढेल. प्रत्येकी एकच कापड घ्यावे लागेल आणि ते जन्मभर पुरेल. असे टिकाऊ कापड तयार करणार्‍या कंपन्यांचे मालक प्रत्येकाला एक कापड मिळाल्यावर आणि लोकसंख्या स्थिर झाल्यावर आनंदाने आपले दुकान इतिकर्तव्यतेच्या भावनेने बंद करतील आणि नवीन प्रॉडक्ट्स शोधायला लागतील. कॉर्निकोपिया असे त्या कंपनीचे नाव असेल.
दुसरीकडे लॅब-ग्रोन त्वचेमुळे त्वचेसारखेच लवचिक पण आतून फर असलेले किंवा आतून घामशोषक सुती अस्तर लावलेले त्वचा-कपडे बनवतील. मग रोज वरुन वेगवेगळा रंग असलेली त्वचा लोक वापरतील. वर्णभेदाचा नाश होईल. ही त्वचा शरीराला बरोबर फिट्ट बसेल आणि कपडे घालूनही नग्न दिसण्याची सोय उपलब्ध होईल. मग नग्न असताना कोण सुंदर दिसतं याच्या स्पर्धा लागून जिम आणि लायपोसक्शनवाल्यांचे उखळ पांढरे होईल.
शिवाय एफिशियन्सी इतकी अफाट वाढेल की एका कापसाच्या बोंडातून अख्ख्या जगाचे कपडे शिवून होतील. हे कपडे इतके तलम असतील की घातल्यावर शरीराचा आकार धारण करतील.
ज्याप्रमाणे पत्र लिहीणे हा जुनाट प्रकार बंद झाला तसेच कपडे ट्राय करणे हा मागास प्रकार लवकरच बंद होईल.

कपड्याला फिटिंग लागते हे आम्हाला लहानपणापासून माहितीच नव्हते. सगळे कपडे वाढत्या मापाचेच शिवायचे असतात, हे डोक्यांत पक्के होते. आत्ताही तसेच चालू आहे. फरक एवढाच, की लहानपणी उंचीच्या व आता रुंदीच्या वाढत्या मापाने कपडे घेतले जातात. शर्ट इतका ढगळ घ्यायचा की कापड चांगले असेल तर दहा वर्षे टिकतो. पँट कायम एक दोन इंच जास्त कमरेचीच घ्यायची. पट्टा पाहिजे तसा आवळून घ्यायचा. शर्ट कधी 'इन' करायचाच नाही. यांत फायदे अनेक आहेत.
१. कपड्यांवरचा खर्च कमीतकमी होतो.
२. आधीपासूनच सैल कपडे घालत असल्याने नक्की किती जाड झालो आहोत ते शत्रुपक्षाला कळत नाही.
३. 'बावळ्यांत' गणना झाल्यामुळे स्त्री वर्गाचा, हा निरुपद्रवी प्राणी आहे असा समज होतो.
४. फॅशनशी काही देणेघेणे नसल्याने अगदी जुनी बेलबॉटम पँटही वापरता येते.