दुपार

:)

खूप छान तरल लिहितेस तू शुचि ..

"अशी रखरखीत दुपार जी माझ्याकरता चांदणी रात्र बनून बरसत राहीली, जिच्यात मी मनसोक्त नहात निघाले, डुंबत राहीले, चांदणझोक्यावरती मला झुलवत राहीली.त्याचेच विचार, त्याची स्वप्ने, तो असा बोलतो, तो असा चालतो, असा कटाक्ष टाकतो तो असा हसतो. नाही आमची भेट मी विसरु नाही शकत. जेव्हा जेव्हा मला तो आठवतो, वेळ कोणतीही असो, आकाशत चंद्र उगवतो."
:) :)

इक बार वक्त से लम्हा गिरा कहीं,
वहां दास्तां मिली, लम्हा कही नही!
.

.
साभार - http://www.platris.com/leaninglovers.html

जब भी थामा है तेरा हाथ तो देखा है
लोग कहते हैं के बस हाथ की रेखा है
हमने देखा है दो तक़दीरों को जुड़ते हुए..

संध्याकाळ नि ग्रेस हे अद्वैत प्रसिद्ध आहे पण त्यांच्या कवितांत दुपारही एके ठिकाणी आलेली आठवते-

दुपारचे सचित्र ऊन मृगजळास लांबवी
अनंत इंद्रियांतले स्वतंत्र शोक जागवी
जिथे उभारली घरे तिथे अपार शून्यता
दुपारच्या उन्हातली विचित्र एकसंधता
समुद्र आटतील का ? अतर्क्य सूर्य वाहतो
अशी अवेळ साधुनी मनात कोण हिंडतो‌‌?
तहान ही मला गिळे नि कंठ हो तुझा निळा
उन्हात पाय वाजती कुणात जीव गुंतला..

- ग्रेस

किती सुंदर लिहीलय! शुची, 'नेमकं आणि कॉन्सन्ट्रेटेड' वैगेरे तेव्हढ्याच नेमकेपणाने पण सविस्तर सांगता येणे ते ही त्यातला भाव न हरवता, ही सुद्धा कला आहे. फार छान जमतं ते तुला.

हातांसह सोन्याची सांज गुंफताना
बगळ्यांचे शुभ्र कळे मिळुनि मोजताना
कमलापरी मिटति दिवस उमलुनी तळ्यात.

.
capable हात - प्रेमळ हात - कलाकाराचे हात - कामगाराचे हात - पापी माणसाचेही हातच - शी! ते जाऊ देत!
माझ्या प्रियकराचे हात - माझ्या प्रियकराच्या हातात गुंफलेले माझे हात!
एवढं आकर्षण का वाटतं आपल्याला हातांचं. हातांबद्दल का इन्टेन्स भावना मनात उमटतात - मग त्या loathing, संताप, घृणेच्या असो अथवा कोवळ्या तरल आठवणींनी भिजलेल्या असो. बरं आपले हात अजिबातच सुंदर नाहीत. नखं खाल्लेले हात सुंदर दिसावेत कसे? आपलं जाऊ देत. त्याचे हात कसे होते? मऊ - किंचीत खरखरीत -ऊष्ण आणि आश्वासक.
काय तर म्हणे तुझं भविष्य सांगते. करणार काय इतके लोक आजूबाजूला असताना, तुझा हात हातात धरणार तरी कसा. आणि हात धरला नाही तर मनातील गूज तुझ्यापर्यंत पोचणार तरी कसं! मग आयडीया केली - तुझे रवि-चंद्राचे ऊंचवटे तुलाच दाखवत गेले, त्या उंचवट्यांवरुन नदीसारख्या झेपावणार्‍या रेषांवरती माझ्या बोटांनी रेखाटत गेले.
ही बघ ही रवीरेषा
.... किती छान वाटतं तुझा हात हातात धरायला.
हं तुझी अंतःकरण रेषा उत्तम आहे.
.....नाही ना सोडायचा हात मला.
अन्य उंचवट्यावर नको पण शुक्रावर जाळी हवी बरं का.
.....हा क्षण फ्रीझ होऊ देत. मला नाहीच मुळी सोडायचा तुझा हात.
.

I wish to write a poem about
the lush green prairies of singing birds.
our palms turn into,
when we cup them in each other's palms

.
तुझा हात प्रथम हातात धरला होता तेव्हा खरच मला भास झाला - कुठेतरी किलबिलत्या पक्ष्याची पिल्ले घरट्यामधुन पहील्यांदा झेप घेत होती. कुठेतरी उल्कापात होताना, टपटप चांदण्या सांडत होत्या. केशरी देठाच्या नाजूक शुभ्र प्राजक्तफुलांचा सडा ढगाळ, कुंद हवेत नक्की कुठेतरी ओल्या मातीवर पडत होता.
.
ते जाऊ देत. कॉफी येईपर्यंत....मला भविष्य सांगण्याचे ढोंग वठवता येतय. : )
हं, अरे ही बघ तुझी रवीरेषा केवढी खोल आणि तेजस्वी आहे.
...... मला जितकं आवडतं तितकच तुला आवडतय का? सांग ना आवडतय का? ट्रा ला ला ला....
ह्म्म्म चंद्रावरील रेघा, म्हणजे परदेशप्रवास. भरपूर आहे बरं का.
.... खरं तर फक्त हातात हातच धरायचा का? अजुनही काहीच प्रगती नाही होणार का? ...

नाही होणार दुपारी भर रखरखीत उन्हात कॉफीची वाट पहाताना, आजूबाजूला नातेवाईक, मित्रांचा कोलाहल असताना अधिक प्रगती होणार नाही. पण मिळालं तेवढही कमी नव्हतं.
.
परत गुलजारच आठवतात..

जब भी थामा है तेरा हाथ तो देखा है
लोग कहते हैं के बस हाथ की रेखा है
हमने देखा है दो तक़दीरों को जुड़ते हुए..

__________

.
Wise men say Only fools rush in
But I can't help Falling in love with you.
.
Shall I stay Would it be a sin
If I can't help Falling in love with you
.
Like a river flows Surely to the sea
Darling, so it goes Some things are meant to be
.
So take my hand Take my whole life, too
For I can't help Falling in love with you

कविता, गद्य , "proem" आवड्ली!

काय मस्त लिहिलंय शुचि ...

तापल्या दुपारच्या वेळेला शुद्ध सारंग ऐकायला छान वाटतो म्हणतात...

ग्रेसच्या लेखात आलेली हि आणखी एक दुपार..

खूपच सुंदर, आवडली. हिवाळी दुपार मलाही आवडते. पण उन्हाळी दुपार एखाद्या राक्षसी सारखी भासते.