मी भाषा असतो तर!
केदार
अनुस्वार होऊन, हवेत तरंगत,
ओठांभोवती तुझ्या घुटमळलो असतो...
दीर्घ वेलांटीसारखा जीभेवरती तुझ्या
एखादा क्षण जास्त रेंगाळलो असतो...
जोडाक्षरांसारखे घालून हातात हात,
दोघंच कुठेतरी बागडलो असतो...
स्वल्पविरामांवरून मारून उड्या,
अर्धविरामांवर विसावलो असतो...
नामंही मग लाजून बुजून,
विशेषणान्मागे लपली असती...
उदास उदास क्रियापदंही मग,
क्रियाविशेषणान्मागून हसली असती...
"कशी रे दिसते मी?",प्रश्न तुझा ऐकून,
अस्वस्थ होऊन हसलो असतो...
वांझ कुशीवर फिरवून हात,
नव्या शब्दासाठी अडलो असतो....
पूर्णविरामांचा तुरुंगही हा,
अस्फुटासारखा लांघेन मी...
नावालाच तुझ्या हाताशी धरून,
सौंदर्यालाही वर्णेन मी...
झक्कासच, हृस्व दीर्घ चा खेळ.
झक्कासच, हृस्व दीर्घ चा खेळ. आवडलं