म.म.व.ची कैफियत
anant_yaatree
गज़लेत सूर्य होतो, तो पिऊन अंध:कार
मी कुडकुडून जातो, डेंजर किती हे वारं
ब्रह्मांड भेदुनिया, गर्जेल काव्य त्याचे
टपरीकडे विडीच्या, वळतात पाय माझे
मृत्यूस डिवचणारे, तो अमरगीत रचतो
लाईफ इन्शुरन्सचे, मी सर्व हप्ते भरतो
तारे, फुले नि शब्द, वश त्यास जन्मसिद्ध
मी सापळ्यात - माझे, अस्तित्व ममवबद्ध
भारीए कविता.
काहीही हां... तुम्हालाही आहेत की शब्द वश. तुमचं कुठाय अस्तित्व ममवबद्ध?
पुलंच्या लिखाणाची आठवण करुन देते ही कविता.