गहन हे मर्म दु:खाचे

तुमच्या नवीन कविता आज वाचत असताना दुर्लक्षिली गेलेली ही एक आज पाहिली.
ह्या कवितेला 'यात्री-टच' नाही. कॅलिडोस्कोप गायब. फार नाही आवडली. कदाचित अजून मोठी हवी होती, अजून कल्पना हव्या होत्या.

उफराटे गणित विषयाचे
समजणे कठिण किती असते

गणित विषय कठीण हे खरंच आणि फार ॲब्ष्ट्रॅक्ट हो. अति गणित झाल्यामुळे मला मशिन लर्निंग चा कोर्स अर्ध्यातुन सोडुन द्यायला लागला. अदितीतैंनी मात्र तो पूर्ण केला.

रसग्रहण = रसाचे ग्रहण नव्हे, नवीन व्याख्येप्रमाणे रसाला ग्रहण!

कविता खूप आवडली.

मरण्यास इवलेसे विष पुरे पण जगण्यास कितीही कमी पडते हे कसे काय ?
आणि याचा गर्भितार्थ काय?

खरे तर कविता आवडली होती. पण 'गहन हे मर्म दु:खाचे' ही ओळ येताक्षणी डोक्यात एकदम 'जगाला प्रेम अर्पावे' असा आम्ही शाळेत म्हणत होतो तसा 'खरा तो एकची धर्म' सणसणून वाजू लागला. त्यापुढे तर कमालच झाली. 'कुणाला कामिनी जाचे' ही ओळ आठवून 'जगी या खास वेड्यांचा पसारा माजला सारा' हे उगीचच आठवले.
अर्थात दोन्हीमध्ये एकच सूत्र आहे म्हणा, तसे पाहू गेल्यास.

आवडली नाही.

आवडली कविता.

विषविषयाभेदकारी, कोमलकाव्योर्मीताडक, अल्पाक्षरी, स्पष्ट, प्रोत्साहक आदि विविध प्रकारच्या प्रतिक्रियांबद्दल प्रतिसाद देणाऱ्यांचे आभार.

उफराटे गणित विषाचे
समजणे कठिण किती असते
मरण्यास पुरे इवलेसे
जगण्यास कितीही कमी पडते

कृपया याचा अर्थ समजावून सांगा.