ती त्सुनामी

सागराच्या गहनगर्भातून अवचित उमटते
तटतटा मृद्स्तंभ तिथले तोडुनी भिर्काविते
वितळणारा तप्त लाव्हा प्राशुनी मग झिंगते
गूढ अंध:कार अवघा ढवळुनी फेसाळते
थर्थरे भवताल जेव्हा ती अनावर उसळते
गाज दर्याची चराचर भेदुनी रोरावते

प्रलयतांडव ती त्सुनामी
आतले सगळे किनारी उधळुनी आक्रंदते
...साचले सांडून जाते
...घडविले उखडून जाते
...वेचले विखरून जाते
...मांडले मोडून जाते

ती त्सुनामी विप्लवी
...पण केवढे शिकवून जाते.