कवितेचं देणं
ती ठिणगी होऊन येते
अन् वणवा होऊन छळते
कधि लकेर अवखळ होते
अन् गाण्यातून रुणझुणते
धगधूर निखारा होते
विझुनी मग होते राख
उमलविते त्यातून फूल
मग तिचीच फुंकर एक
ती उल्केसम कोसळते
उखडून दिशांचे कोन
लवथवत्या चित्रखुणांची
ती लिहिते भाषा नविन
जे तरल नि अक्षर ते ते,
जे गहन नि अथांग ते ते,
जे दूर असूनही भिडते,
जे जटिल तरी जाणवते,
ते तिचेच देणे असते….
…..किती घ्यावे? तरीही उरते !
गॅरी स्नायडर यांच्या मते
गॅरी स्नायडर यांच्या मते कविता
How poetry comes to me
It comes blundering over the
Boulders at night, it stays
Frightened outside the
Range of my campfire
I go to meet it at the
Edge of the light
.
आज चपाती करताना सहजच वाटून गेले की कणकेचा गोळा आपण लाटतो, मधे तेल लावुन पीठ भुरभुरवुन, त्रिकोण करत लाटतो व चपाती-मेकिंगमध्ये एक क्षण असा येतो की तव्यावर ३ पदर सुटलेली टम्म फुगलेली, खरपूस भाजली जाऊन सुगंधाने दरवळून जाणारी, खाणार्‍याकरता पौष्टिक तसेच खाणार्‍याला तृप्त करुन सोडणारी चपाती फुलते. अमूर्त मनातून निघालेली कविता ही तशीच असते - अनेक पदर असलेली, व वाचकाचे मन सुगंधाने भरुन टाकणारी, आत्म्याकरता पौष्टिक अशी कविता. - शुचि
छान
एकदम सहज कविता. मस्त