एका डायरीतले एक पान
आज झोपायला अमळं उशीरच होतो आहेय. शाखेत जाणारा वेळ पहाता आता एखादे दिवशी रात्री तिथेच मुक्कम करायला थांबावे लागेल असे दिसते. शिवाय रात्रभर निरनिराळे काढे पिउन पिउन घसा धरतो तो वेगळा. इतर सर्व काढे पिउन घसा खवखउ लागल्यास अळवाच्या पाण्यात थोडी खसखस उगाळुन त्याचा काढा काढुन प्यावा असे जोशीबुवांनी सांगितलेय. उद्यापासुन तेच ट्राय करतो. पाहुयात किती फरक पडतो. आयडाहो प्रांतातले काम व्यवस्थीत सुरु आहे पण आमच्या ओहायो मधल्या लोकांनीही व्यवस्थीत काम करायला पाहिजे. अमेरीकेत संघ येउन आज अठ्ठावीस वर्षांहुन जास्त काळ लोटला तरी अद्याप राजकारणात म्हणावी अशी प्रगती झालेली नाही. त्या राजशेखरांचे मोठे चिरंजीव बोईंग कॉर्पोरेशनमध्ये आहे. म्हणालो 'बाळ शाखेत येत चल' तर म्हणे तुमच्या पुष्पक विमानाच्या डोक्याने चाललो तर बोईंगमधला जॉब जाईल माझा. राजशेखरांचा मुलगा काही चुकीचे बोललेला नाही. दंतकथा कुठे नसतात? शाखेचा संस्कार रुजविण्यासाठी आम्हीही पार्ल्यात असतांना कितीतरी दंतकथा तयार केल्या. मुदलात गोची अशी की पार्ल्यातले लोक आगोदर शिकागोत स्थीरावले आणि प्रारंभीचा सगळा संस्कार पार्ल्यातुन जसान तसा उचलला. नव्याने दंतकथा काही बनविल्या नाहीत, सगळा पार्ल्यातलाच कंटेट. तर झाले असे की शिकागोमध्ये प्रारंभीच्या शाखा भरायच्या तेंव्हा गोष्टी पार्ल्यासारख्याच चालायच्या. तेच ते गोविंद विडे चोरुन आणुन चघळणे, त्याच त्या गुलबकावलीची फुले आणि केशर टाकुन बनविलेल्या श्रीखंडवड्या, आणि तेच ते पोह्याचे पापड.
तर आता असे झालेय. ओहायो प्रांतात तिकडुन एक चमचमीत मुलगा आणला आहे. म्हणजे तसा ३५ एक वर्षाचा असेल पण चेहर्‍यावरचे ब्राह्मतेज आणि डोळ्यातली विद्वत्ता कित्ती अमाप हे ज्याने त्यानेच पाहुन घ्यावे. ह्याच्याकडून अपेक्षा आहेत, आयडाहो प्रांतातले समस्त लोक तुर्तास बादच. शिवाय बॉबी जिंदल ह्यांना भेटायला गेल्यास आयडाहोतल्या लोकांना ते साधा चहाही विचारीत नाहीत.
अमेरीकेत संघाचा राष्ट्राध्यक्ष निवडुन यायचा असेल तर ओहायोतल्या लोकांनीच पुढाकार घ्यायला हवा. त्या चमचमीत मुलाचे समलैंगीकतेबाबतचे विचार एकदा जाणुन घ्यायला हवे, होमीओपॅथी कसे थोतांड आहे हे अगदी अभ्यासाने बोलतो तद्वत समलैंगिकांवरतीही काहीतरी बोलु शकेल असे वाटते. मुलगा मोठा हुशार आणि गोड आहे हो.
बनसोडे सर ,
बनसोडे सर ,
+ओहायो प्रांतात तिकडुन एक चमचमीत मुलगा आणला आहे. म्हणजे तसा ३५ एक वर्षाचा असेल पण चेहर्‍यावरचे ब्राह्मतेज आणि डोळ्यातली विद्वत्ता कित्ती अमाप +
:) फारच स्पष्ट होतंय हे . आणि होमिओ पॅथी की आयुर्वेद ? असो.
थत्ते म्हणतात तसं फार एकाएकी संपवलं आहात हे . विस्तार आवडला असता .
तिथे देशी गायी नाहीत म्हणून
तिथे देशी गायी नाहीत म्हणून संघ पुष्ट होत नाही. जर्सी गायींवर संघविचार कसे पोसतील?
जर्सी गायींचे ष्टेक भाजून खावेत. (मीडियम रेअर. आतून किंचित लालसर, आणि किंचित रक्त अजूनही स्रवणारे.) रोजरोज. त्या खुराकावर नाही झाले संघजन पुष्ट, तर आयडी बदलीन.
आणि संघजन पुष्ट झाले, की संघ पुष्ट व्हायला वेळ लागणार नाही.
थोडक्यात, संघ पुष्ट न व्हायला संघविचार कारणीभूत आहेत. ते एकदा का बदलले, की काम झालेच म्हणून समजा.
(किंवा, रोजरोज ष्टेक खाणे कदाचित परवडत नसेल - जे समजण्यासारखे आहे. संघविचारांचे निव्वळ अंजीरपान. असो चालायचेच.)
प्रतिसाद क्रमांक २
पार्लेकर कुठेही असले तरी पार्लेकरच असतात. तिथे पारलेमहोत्सव भरवतात, पारलेकट्टा करतात. सिनेमाला गेले तर सन सिटीला गेलो म्हणतात. नवीन मटार आला की आठवडाभर मटार शिजवतात. (ॲक्चुअली हे वाक्य असे हवे: नव्या मटारची नव्हाळी उतरली आणि बाजारात मटारचे ढीग पडून राहू लागले की आठवडाभर घरात मटार शिजवतात.)
शाखेनंतर आम्ही
शाखेनंतर आम्ही देशपांड्यांच्या घरी गेलो. म्हणजे तसं आग्रहाचं आमंत्रणच होतं मागच्या आठवड्यात. शिस्तीत पलंगावर,सत्रंजीवर हायरआर्कीप्रमाणे स्थानापन्न झालो. देशपांड्यांनी लगबगिने आतून आंब्याचच्या कापी डिशमधून आणल्या. डिश फिरवली. मी दोन उचलल्या.
" अंहं एकच."
या गोष्टीची चव अजूनही जिभेवर रेंगाळते आहे.
सोमण सर विसकॉन्सिनमधील -२१
सोमण सर विसकॉन्सिनमधील -२१ फॅ० तापमानातही मोठ्या हौशीने गणवेश घालुन बाहेर पडले, म्हणाले नवीन वर्षाचा नेम - इथेच चार पावलांवर तर शाखा आहे, जरासं चालायचं, व्यायामही होईल आणि सकाळची गोठणबिंदू खालची प्रसन्न हवाही खाउन होइल हाकानाका. अर्धे मिनीट झाले नाही तोच हातची बोटे काळीनीळी पडली, स्वर्गवासी पपू. सावरकर आठवले. परत म्हणुन गणवेशावर बाहेर पडले नाहीत.
'गणवेशा'वर जर बाहेर पडले
'गणवेशा'वर जर बाहेर पडले असतील, तर त्या मांडीघोळ प्रकरणातून ती गोठणबिंदूखालची थंडगार हवा गेल्यानंतर फक्त बोटेच (हातांची अधिक पायांची) काळीनिळी पडली असतील, हे संभव वाटत नाही.
(हं, आता आधीच काळी असलेली एखादी वस्तू काळीनिळी पडणे शक्य नाही, असा काही दावा असल्यास गोष्ट वेगळी.)
स्वर्गवासी पपू. सावरकर आठवले.
हं, बरोबरे. संघाचीच शिकवण ती, सावरकरच आठवणार. पंचात लंडन हिंडणारे स्वर्गवासी प.पू. गांधी नाही आठवणार. हल्ली कितीही प्रातःस्मरणीय केलेले असले, तरीही; प्रभातफेरीचे समयीसुद्धा. चालायचेच.
पुण्याला पेठीय { इतरांनी
पुण्याला पेठीय { इतरांनी उगाचच घोटलेले} विनोदांतून मुक्त करण्यासाठी दुसरे कोणतेतरी लोकमान्य शहर/रे पुल करायला हवीत. त्यासाठी पारले चांगले उमेदवार आहे. विमानतळ जवळून दिसणारे शहर. शिवाय गायीचे नाही पण म्हशिचे दूध गोरेगावातून प्रथम पोहोचते. पौष्टिकपणाचे रहस्य.
पार्ल्यातून इथे यायच्या आधी
पार्ल्यातून इथे यायच्या आधी मी या राज्यांना ओहिओ आणि इडाहो म्हणायचो. पण इथल्या संघजनांनी माझं बौद्धिक घेऊन नीट समजावून सांगितलं. आता मला लक्षात आलंय की मी पूर्वी आयरान आणि आयराकचे उच्चारही चुकीचे करायचो. अशा छोट्याछोट्या सुधारणांच्या पावलांतूनच पार्ल्याची संस्कृती न सोडताही या नवीन संस्कृतीत अॆस-आयमायलेट होता येईल. तरच अमेरिकन संघराज्यात खरोखरचं संघराज्य स्थापन करता येईल.
Abruptly संपला कल्पनाविस्तार!
Abruptly संपला कल्पनाविस्तार!!!