Skip to main content

प्रसन्न

ते विस्मृत गाणे
धूसर होऊन
विरून जाते

पण नेणीवेच्या
अथांग डोही
अवचित दिसते

अन् पुन्हा गीत ते
शब्दांच्याही
पल्याड नेते

अन् नकळत अश्रु
झरताना
ओठांवर येते

मग नव्या दमाने
घाव झेलुनी
लढत राहतो

अन् हरलो तरीही
पुन्हा खळाळून
प्रसन्न हसतो