'चिरकाळोख'
'चिरकाळोख'
ही वेळ जिवाला ऐशी
ओलांडूनी मागे जाई
तिमिराच्या रक्तधुळीने
बावरते सौम्य निळाई
हे पक्षी विनियोगांचे
कोणास्तव गाती गाणी
कोणाच्या भयमोहाने
मेघांना फुटते पाणी
ताऱ्यांच्या ताणामधुनी
हे विश्व तारतो कोणी
नादाने जोगवणारी
वाऱ्याची दुखवे वाणी
अंधार सोबतीसाठी
डोळ्यांतून उजळे पारा
हृदयातून स्त्रवती पुन्हा
नित आवेगाने धारा
निबिड अरण्यामागे
वसलेले तान्हे गाव
घराघरांतून दिसतो
चिरकाळोखाचा भाव
काजळल्या वाटांवरती
अडखळते प्रकाशरेषा
शब्दार्थ शोषता होते
शोकाची गहिरी भाषा
सुंदर व दर्जेदार कविता
अमेय मित्रा
अगदी शीर्षकापासून कविता खूप खूप आवडली.
चिरकाळोख हे एक अनोखे पण या कवितेचे समर्पक असे शीर्षक आहे.
पहिल्या कडव्यापासूनच या कवितेचे सौंदर्य खुलत जाते.
जसे
तिमिराच्या रक्तधुळीने
बावरते सौम्य निळाई
अप्रतिम ओळी आहेत या
तसेच
कोणाच्या भयमोहाने
मेघांना फुटते पाणी
हृदयातून स्त्रवती पुन्हा
नित आवेगाने धारा
घराघरांतून दिसतो
चिरकाळोखाचा भाव
शब्दार्थ शोषता होते
शोकाची गहिरी भाषा
शब्दवैभवाने सजलेली व त्याहीपेक्षा गहिर्या आशयाने ओथंबलेली अशी ही कविता आहे.
मनापासून आवडली.
अमेय६३७७ ,
... तुझ्या अवस्था, संवेदना, भावना व्यक्त होण्यासाठी तुझी स्वतःची अक्षरे, प्रतिमासृष्टी तुला लवकरात लवकर सापडो, ही मनःपूर्वक शुभेच्छा.