कांदा संस्थानात स्वप्नदोषावर बंदी

कांदा संस्थान, (प्रतिनिधी). दि. ११. - कांदा संस्थानात आज बहुसंख्येने स्वप्नदोषांना फौजदारी गुन्हा ठरवले गेले. या ग्रामसभेला नागरिकांनी मोठ्या प्रमाणावर उपस्थिती लावली होती. ऐसी अक्षरेची प्रतिनिधी या कार्यक्रमाला उपस्थित होती, तिच्याकडून मिळालेला हा वृत्तांत.

भारताच्या सर्वोच्च न्यायालयाने आज, फिरून एकदा समलैंगिकतेला फौजदारी गुन्हा ठरवल्यामुळे कांदा ग्रामपंचायतीची आणखी एक ग्रामसभा झाली. यात समलैंगिकतेच्या सामाजिक, सांस्कृतिक, मानसिक, शारीरिक, वैद्यकीय, आर्थिक आणि व्यावसायिक पैलूंचा विचार झाला. ग्रामसभेत संस्थानाचे सामान्य नागरिक आणि संस्थानातील संशोधन संस्थेच्या पदाधिकाऱ्यांनी भाग घेतला. ग्रामसभेत विविध लोकांनी समलैंगिकतेमुळे येणाऱ्या अडचणींना वाचा फोडली आणि नंतर या विषयावर मतदानही झाले.

चर्चेत महत्त्वाचा मुद्दा पुढे आला तो म्हणजे बालसंगोपनाचा. कांदा संस्थानचे माजी पाटील म्हणाले की त्यांचा नातू आता पाच वर्षांचा आहे. टीव्हीवर समलैंगिकतेबद्दल चर्चा ऐकून त्यानेही "समलैंगिकता म्हणजे काय रे बाऊ?" असा प्रश्न आपल्या मोठ्या भावाला विचारला. एवढ्या लहान मुलांना समलैंगिकता म्हणजे काय समजावून सांगता येत नसल्याची दिवाणी तक्रार रीतसर नोंदवून घेण्यात आली.

संस्थानाचे माजी राजोपाध्ये श्री. मा. उपाध्याय यांनी यापुढे महत्त्वाचा सांस्कृतिक आणि धार्मिक प्रश्न सगळ्यांसमोर मांडला. "या समलैंगिकतेमुळे धर्म बुडतो आहे आणि आपल्या थोर संस्कृतीवर लांच्छन येते आहे. आपल्याला देवाने लैंगिक प्रेरणा दिल्यां त्यां फक्त प्रजोत्पत्तीसाठीं. यांचा आनंदासाठी वापर करणें आम्हीं एकवेळ समजून घेतलें असतें, पण लोकांनी त्यात फार स्वैराचार मांडला आहे. या लोकांना संस्कार नकोंत, पण सोहोळा हवा. निसर्गाच्या विरोधात जाण्याची किंमत काय आहे हे यां लोकांना समजत नाही. यां अंमळ विकृत लोकांमुळे आपला सहिष्णू समाज, आपली पवित्र संस्कृती आणि आपला महान धर्म यांना लाज येते आहे याची या लोकांना काहीही चाड नाही. पाश्चात्य संस्कृतीच्या प्रभावाखाली ... संस्कृती कसली, अरे ही तर असंस्कृतीच! तिच्या प्रभावाखाली आणि नावीन्याच्या हौसेपोटी हें लोक स्वैराचार माजवत आहेंत. यांच्यामुळे मुलांचं बालपण आणि निरागसता संपत चालली आहे. लहान मुलांवर होणारे अत्याचार थांबवू शकत नाहीत म्हणून लैंगिक शिक्षणाची जी दळभद्री योजना काढली होती, त्याच कपटाचा हा आणखी एक भाग आहे. आपण याचा विरोध केलाच पाहिजें."

श्री. मा. उपाध्याय यांच्या भाषणाचा लोकांनी टाळ्या वाजवून स्वीकार केला. त्यापुढे सर्वात महत्त्वाचे भाषण झाले ते संस्थानाच्या संशोधनसंस्थेचे अध्यक्ष प्रा. डॉ. कपटचिल्ली यांचे. प्रा. डॉ. कपटचिल्ली यांनी लैंगिकतेच्या आत्मिक बाजूवर गेली एकोणचाळीस वर्षे संशोधन केले आहे. त्यासाठी त्यांनी अनेक स्त्री-पुरुष आणि बालकांवर शारीरिक, मानसिक आणि यौगिक प्रयोगही केले आहेत. ते म्हणाले, "माझ्या आधीच्या वक्त्यांनी समलैंगिकतेची धार्मिक बाजू चांगली मांडलेली असली तरीही त्यातली एक मुख्य वैज्ञानिक गोष्ट कोणाच्याही लक्षात आलेली नाही."

"गेली एकोणचाळीस वर्षं मी या विषयावर संशोधन करतो आहे. यातून माझ्या असं लक्षात आलं आहे की जे संबंध आणि ज्या लैंगिक कृती विषमलिंगी आणि पुनरूत्पादनासाठी नाहीत, अशा सगळ्या कृती, असे सगळे संबंध समलिंगी असतात. तुम्ही असंही म्हणाल की हे फक्त आपल्या संस्कृतीवर असणाऱ्या पाश्चात्य प्रभावामुळे झालेलं आहे. पण हे माझं संशोधन विश्वव्यापी आहे. आम्ही हे प्रयोग फक्त कांदा संस्थानच नाही तर शेजारच्या वांगीवाडीतही केले. आपल्याला माहित नसेल पण वांगीवाडीतले लोक या पाश्चात्य प्रभावापासून त्यांची संस्कृती जपून आहेत. त्यांच्या गावात गेली सतरा वर्षं हस्तमैथुनावरही बंदी आहे. या विषयातले काही परदेशी संशोधक, उदा. शेख सुलेमान अली, मु. गाबे बाब्वे, रे. पो. फ्रान असिस यांनी हे प्रयोग त्यांच्या देशातही केले. यात आम्हाला सगळ्यांना एकच गोष्ट दिसून आली. ती अशी की हे संबंध विषमलिंगी नाहीत ते समलिंगी असतात."

"शिवाय या लोकांमधे अतिशय झपाट्याने उत्क्रांती होत आहे. पाश्चात्य लोक प्रयोग, आनंद आणि मानवतेच्या नावाखाली मानवाच्या नैसर्गिक उत्क्रांतीच्या मार्गात अडथळे आणत आहोत. इंग्लिश भाषेत असं म्हणतात की जे झाड वाढत नाही ते मरत आहे. हेच माणसालाही लागू आहे. माणसाची जर उत्क्रांती होत नसेल तर ही जमात सर्वनाशाकडे जात आहे. आपण आपल्या हातानेच आपला सर्वनाश ओढवून घेत आहोत."

"आपला सर्वनाश टाळायचा असेल तर समलैंगिकतेचे पैलू समजावून घेतले पाहिजेत. कोणत्याही प्रकारे माणसाने स्वतःसाठी लैंगिक आनंद मिळवला, स्वतःला आवडतं म्हणून सुंदर दिसलं, नवीन कपडे घातले, किंवा स्वतःच्या लैंगिक सुखासाठी काही कष्ट घेतले तर ही माणसाची समलैंगिक बाजूच आहे. हा शास्त्रीय संशोधनाचा निष्कर्ष, विदेसकट दाखवला तर तुम्हाला समजणार नाही म्हणून फक्त एक तर्कच मांडतो. आपण स्वतःला लैंगिक सुख मिळवून देणं म्हणजे समान लिंगी व्यक्तीला आनंद देणं. आणि आपल्याच लिंगाच्या व्यक्तीकडून आनंद मिळवणं. त्यामुळे आपण स्वतःला लैंगिक आनंद देणं ही समलैंगिकताच आहे. या समलैंगिकतेचा कहर म्हणजे स्वप्नदोष आणि हस्तमैथुन. आपल्यात पूर्वापार चालत आलेल्या म्हणी "वीर्यनाश म्हणजे सर्वनाश" हे आपल्या पूर्वजांना असणाऱ्या ज्ञानाचं द्योतक आहे. त्यांना भले आम्ही केले तसे किचकट प्रयोग करता आले नसतील, पण त्यांना मुळात काय महत्त्वाचं हे समजलं होतं हे निश्चित. अशाच अर्थाच्या म्हणी अन्य देशांमधेही आहेत यातून याची वैश्विकता स्पष्ट होते."

"स्वप्नदोष आणि हस्तमैथुन यातून आपण अनुत्पादक गोष्टी करतो आहोतच. पण मु्ख्य म्हणजे आपण उत्क्रांतीच्या उदात्त मार्गावरून दूर जातो आहोत. शरीरात बनणारी सारी द्रावणं फेकून देण्याच्या लायकीची नसतात. अगदी मानवी मलमूत्राचा उपयोगही सोनखत म्हणून होतो, पण आपण वीर्याचा सुकाळ असल्यागत हे फुकट घालवतो आहोत."

"आपला व्यक्तिगत आनंद बाजूला ठेवून आपण मानवजातीचा व्यापक विचार करण्याची वेळ आता आलेली आहे. माझी आपणां सर्वांना विनंती आहे की आपण सर्वांनी बहुमताने, अणूबॉँबपेक्षा अधिक विध्वंसक आणि विनाशकारी असणाऱ्या कृतींवर बंदी घालावी. कांदा संस्थानातून हस्तमैथुन आणि स्वप्नदोष दोन्हींवर बंदी घालावी. शेजारच्या वांगीवाडीत हस्तमैथुनाला बंदी आहे. आपण त्यांच्या पुढे एक प्रागतिक पाऊल टाकावं आणि मानवी भवितव्य उज्ज्वल करावं."

ग्रामस्थांनी टाळ्यांच्या कडकडात प्रा. डॉ. कपटचिल्ली यांचे अभिनंदन केले. यापुढे हस्तमैथुन आणि स्वप्नदोषावर बंदी घालण्याचा ठराव ठेवण्यात आला. यावर मतदानाच्या आधी या ठरावावर मतप्रदर्शन करण्याची संधी ग्रामस्थांना दिली गेली. कोणी एक फाटका, शंकातुर इसम पुढे आला. त्याच्या मते "स्वप्नदोष हा दोष नसतो. हे नैसर्गिकतःच होतं. हस्तमैथुनाने कोणालाही अपाय होत नाही. यातून लोकांना निव्वळ आनंद मिळतो. तुम्ही लोकांना नैसर्गिक वागायला आणि आनंद घ्यायलाही मनाई करत आहात. हे योग्य नाही कारण ... " असं बोलायला सुरूवात केली. बहुसंख्य समुदायाने त्याच्यावर टोमॅटो, अंडी फेकून मारली. पण प्रा. डॉ. कपटचिल्ली यांच्या हस्तक्षेपामुळे ही हिंसा थांबली. प्रक्षुब्ध जमावाला शांत करण्यासाठी, 'विचारजंत' अशी पाटी त्याच्या गळ्यात अडकवून त्याची रवानगी सभागृहाबाहेर केली गेली. त्यानंतर मतदानात हस्तमैथुन आणि स्वप्नदोषावर बंदी घालण्याचा ठराव १००% मतांनी पारीत झाला.

आमच्या सूत्रांनुसार, सदर विचारजंत आता कोणत्यातरी युरोपीय देशात राजकीय आश्रय घेण्याच्या प्रयत्नात आहे.