सो बॅड द्याट इट्स गुड
सो बॅड द्याट इट्स गुड वाले चित्रपट इंग्रजीत बरेच आहेत. त्यांचे व्यवस्थित रसग्रहण (करणारे करोत बापडे) सुद्धा होते.
mystery science theater 3000 सारखे लोकप्रिय कार्यक्रम हे त्याचे उदाहरण.
ह्या प्रकाराचं हिंदीत त्या मानाने जवळपास शून्य अस्तित्व आहे. साजीद खान एक "केहने मे क्या हर्ज है " नावाच्या कार्यक्रमात असे हॅम सीन्स दाखवत असे.
त्यानंतर यूट्यूब वर असलेले MBC (Mind Blasting Cinema Reviews) हा आणखी एक ठळक अपवाद. पण ते देखील हल्लीच १-२ वर्षांत नवे आले आहेत.
अशा नमुन्यांसाठी साधारण निकष -
१. तद्दन फालतू अभिनय.
२. भिकार चित्रपट आणि ढोबळ चुका.
३. चुकीच्या जागी आलेलं हसू, किंवा अगदीच हुकलेले सीन्स.
काही उ.दा.
८०च्या दशकातल्या मराठी चित्रपटांतील नृत्य आणि त्यातील भयाकारी पदन्यास.
हृदयी वसंत फुलताना / ही दुनिया मायाजाल हे "बनवाबनवी" मधल्या गाण्यातले नाच. ह्यातल्या काही काही स्टेप्स रक्त गोठवणार्या आहेत.
किंवा "मराठा बटालियन" हा संपूर्ण चित्रपट. गरजूंना इथे बघता येईल.
दीपक शिर्के पाकिस्तानी सैन्यप्रमुख, पाकिस्तानात जाउन बाईच्या वेशात जाउन गनिमी हल्ला चढवणारे लक्ष्या, विजय चव्हाण, सह्याद्रीच्या परिसराचं बनवलेलं काश्मीर एवढं सगळं सहन केलंत,
तर मग चित्रपटाचा प्रमुख हिरो तुम्हाला कदाचित झेपेलही.
तर असे आणखी चित्रपट असणारच, पण ते संकलीत केलेले कुठेही आढळले नाहियेत. ऐसीच्या वाचकांना विनंती की असे चित्रपट /दृश्ये/ नमुने ठाऊक असल्यास कृपया इथे सांगावेत! विशेषतः मराठीतील असतील तर बेष्टच.
क्या बात है!
वा, वा, वा, आवडता विषय! 'सो बॅड द्याट इट्स गुड' ही 'शेजार्याचा ठणाणा करणारा रेडिओ आपल्यासाठीच लागला आहे' ह्या योगिक अवस्थेनंतरची पायरी. 'इफ यू कान्ट अॅव्हॉईड इट, देन इन्जॉय इट' ह्या भूमिकेचेच निराळे रूप!
'सावर रे' सारख्या प्रात:दवणीय सदरापासून "मी पुण्याहून मुंबईला आले आणि माझ्या डोक्यावरचं आभाळच बदलून गेलं" छापाचे फुलपाखरी ब्लॉग; 'जय संतोषी माँ', 'क्रांती' इ. पासून 'गुंडा'पर्यंतचे चित्रपट (अटेन्शनः बट्टमण); आचके देत असताना रेडिओवरचं गाणं ऐकून लेफ्ट-राईट करू लागलेला अशोक कुमार आणि राजेन्द्र कुमारच्या मुलाखतीला सॉक्रेटिसच्या धीरोदात्तपणे तोंड देणारा बर्ट्रान्ड रसेल; 'मोकलाया दाहि दिश्या'पासून ते गंध, नि:श्वास, रोमांच, चांदणे, हुरहुर यांत अडकलेल्या आंतरजालीय कवितांपर्यंत अनेक गोष्टी स्मृतिपटलावर मनोहर नर्तन करून गेल्या आणि किती वेळा अंमळ हळवा झालो, त्याची गणतीच नाही.
त्यातलीच ही काही मौक्तिके:
१. प्रेमासाठी झुकले खाली धरणीवर आकाश - चित्रपटः खिचडी (१९८५)
व्हिडिओ पुरेसा बोलका आहेच. तो दिसत नसेल तर किमान ऐकून तरी नक्की पहा.
२. ए बी सी डी इ एफ जी एच आय, जे के एल एम...
हे गाणं ऐकण्याऐवजी आवाज बंद करून त्यातले तुपाळ, faux-आनंदी भावाविष्कार पाहत रहा. काही वेळाने सलमान खानच्या 'अंडरप्ले' अभिनयाचे फ्यान व्हाल!
३. चांदी की सायकल, सोने की सीट
नितीन मुकेशचा गेंगाणा आवाज, जुहीकाकूंची ओव्हर-अॅक्टिंग, नव्वदीच्या दशकातले मारे स्वप्नाळू सेट्स आणि अनवट शब्दकळा असा अनुपम 'एकैकमप्यनर्थाय, किमु यत्र चतुष्टयम्' योग या गाण्यात जुळून आला आहे.
दूष्ट
(१) नंदन अतीशय दूष्ट आहे.
गंभीर मोड ऑन>
"प्रेमासाठी झुकले खाली" वर बसवलेले नृत्य इतके भद्दे वाटते, त्याचे कारण केवळ मुद्रांचा अतिरेक (ओव्हरअॅक्टिंग) नाही. अभिजात नृत्यपरंपरांमध्ये भाव चितारताना अतिरेकी टोकाच्या मुद्रा चेहर्यावर वापरतात. हातांच्या ठराविक मुद्रा, हातवारे, चक्कर वगैरे वापरतात. परंतु तो दोष वाटत नाही. "प्रेमासाठी" वर बसवलेला नाच आहे त्यातील सुट्या मुद्रा एकमेकांना डौलदारपणे जोडलेल्या नाहीत.
उदाहरणार्थ : वेळ २:३६-
अ."प्रेमासाठी" दोन्ही हात धप्पकन छातीच्या उजवीकडे आपटले
आ. "झुकले खाली" दोन्ही हात बाजूला, कमरेतून मध्येच खटक्यात वाकून-सरळ होऊन
इ. "धरणीवर" उजव्या हाताच्या तळव्याकडे बघत तळवा खाली-वर करणे
ई. "आकाश" उजवा हात वर उचलणे
-२.४१ -
अ. वरीलप्रमाणे
आ. वरीलप्रमाणे
इ'. उजवा हात फक्त खाली नेणे
ई'. डावा हात वर करणे
-२.४६-
मुद्रा एकमेकांना जोडलेल्या नाहीत. २:४५-२:५५ मध्ये पुरुषाच्या शेजारी एक स्त्री कथक पद्धतीचे नृत्य करते तेव्हा त्याचे ठिगळाठिगळाचे हातवारे, आणि तिचे एकसंध भासणारे नृत्य तोलता येते.
सारांश : ऑव्हरअॅक्टिंग नाही, तर भद्देपणा टोचतो.
\गंभीर मोड ऑफ>
(२) नंदन अतीशय दूष्ट आहे.
(३) नंदन अतीशय दूष्ट आहे.
फरिश्ते
निव्वळ अफलातून.
रजनी कडे २, हातात मावतील अशी, लोह चुंबकं असतात. त्यानी तो लांबूनच मोठ्या मोठ्या गोष्टी उचलत असतो. आणि गुंडांची धुलाई वगैरे करत असतो.
सदाशिव आमरापूरकर मेन विलन. तो नेहेमी वराती ज्या प्रकारच्या गाड्यांमधून काढतात तसल्या गाडी मधून येतो. तुनळीवर शोधून लिंक देतो.
मद्राशी
सेट मॅक्स वगैरे च्यानलांवर दाकह्वल्या जाणार्या मद्राशी चित्रपटांची यादी लिहायला आख्ख्या ऐसीमधील जागा
पुरी पडणार नाही.
वरील प्रतिसाद मस्तच. नंदन सायबाच्या प्रतिसादातला अशोक कुमार ह्यांचा रेडिओ ऐकून बरे व्हायचा सीन
जागतिक पातळीवर सर्वोत्कृष्ट ठरावा. (अपवादः- "गुंडा" . तो ह्या आधिभौतिक जगाच्या पलिकडला आहे.)
आता त्याची यूट्यूब लिंक सापडत नाहिये.
टिक टिक टिक टिक
यूट्यूबवर कन्नड अभिनेता राजकुमार याच्या एका गाण्याचा व्हिडीओ आहे. 'टिक टिक टिक टिक' किंवा 'इफ यू कम टुडे' नावाने सर्च करून बघा. गाणं इंग्रजी आणि गायलंय एस्पीबालसुब्रमण्यम यांनी, क्या कहने....
शिवाय आपल्याच अशोकरावांच्या 'अश्विनी ये ना' गाण्यातल्या डान्स स्टेप्स पहा. झीट आणण्याचा उत्तम उपाय...
जबरीच! माझे काही आवडते
जबरीच!
माझे काही आवडते प्रकारः
- "अश्विनी ये ना" गाण्यातला अशोक सराफचा नाच (?!). विशेषतः एक हात जमिनीवर ठेवून त्यावर अंग तोलून गोल गोल फिरायची ष्टाईल.
- "हमने जीना सीख लिया" हा मिलिंद बोकिलांच्या शाळा कादंबरीवर आधारित चित्रपट (जबर्या आहे, नक्की पहा)
- होम मिनिस्टर - आदेशभाऊजी बांदेकर
- हॅलो मधुमालती आणि रेडिओवरचे तत्सम फोन-इन कार्यक्रम
काही चित्रपट, कलाकारांचा
काही चित्रपट, कलाकारांचा उल्लेख केल्याशिवाय मनाला शांती लाभणार नाही.
१. मनोजकुमार आणि क्लर्क - वर उल्लेखलेला अति-करुण-तरीही-विनोदी सीन ज्या चित्रपटातील आहे तो. कुठुनही सुरुवात करा, २-३ मिनिटात एक तरी खतरनाक सीन बघायला मिळेलच. मनोजकुमार ही चीज दिग्दर्शक म्हणून काय काय करू शकते, त्याचा हा उत्तम नमूना.
उदा. कॅलिडोस्कोपमधून बघितल्यावर दिसतं तसे घेतलेले शॉट्स, अकारण लावलेले फिल्टर,
शिवाय निव्वळ भिकार संवाद आणि रेखापासून शशीकपूरपर्यंत सर्वांची ओव्हरअॅक्टिंग.
२. जानी दुश्मन हा भय(भीत करणारा)पट - इच्छाधारी नाग, टर्मिनेटरची देशी कॉपी, खंडीभर नायक-नायिका, चुकून झालेला रेप आणि त्याबद्दल त्या तरुणीने माफी मागावी अशी रास्त अपेक्षा करणारे मित्र, साधारण ३०४२३१२ प्रकारच्या जखमा होउनही जिवंत रहिलेला अक्षय कुमार आणि वाईट जोक मारणारा हिरोचा मित्र...
अशासारखी अनेक सौंदर्यस्थळे असलेला एकमात्र चित्रपट. नक्की बघा.
३. तेहेलका - अनिल शर्मा नामक दिग्दर्शकाने तयार केलेला हा एकमेवाद्वितिय चित्रपट. संपूर्ण पहाणे कदाचित धोकादायक ठरू शकेल.
पण सुरुवातीची ३० मिनिटे तरी बघावी अशी आहेत. सतार वाजवणारा डोंग्रील्ला नामक देशाचा प्रमुख असा खलनायक आजकाल कुठे बघायला मिळतो?
एक नमुना -
Shom Shom Shom Full Song | Tahalka | Amrish... by BollywoodClassics
उत्तेजनार्थ - राजश्री प्रॉडक्शन्स कृत अति-अति-गोड दृश्ये. चिक्कार आहेतच.
मैने प्यार किया मधला देवळातील डान्सदेखील प्रचंड विनोदी.
http://youtu.be/4CgAiQiT9N4
बटाटावडा कोणा कोणाला आवडतो ?? हे गाणे तुमच्यासाठी.
जानी राजकुमार
ऑफिसमध्ये व्हिडीओज दिसत नाहीत. घरी जाऊन नक्की बघणार. जबरी मनोरंजन.
कुणीतरी:
- स्वतः रस्त्यावरचा भिकारी असूनही डीएसपीला 'अफस्स...र' असे संबोधणार्या
- आईला म्हा (वरती अर्धचंद्र कसा द्यायचा?) अशी हाक मारणार्या
जानी राजकुमारची लिंक टाका. तितका विनोदी नट दुसरा नाही.
- स्वधर्म
म्हॉ
'म्हॉ' हे काय प्रकरण आहे? घरी जाऊन एखादा यूट्यूबचा दुवा द्या. तेवढाच विकेण्ड सफलसंपूर्ण होईल.
(टाईप करण्यासाठी - म्हॉ = mhO. टंकनासाठी अधिक मदत इथे मिळेल. - देवनागरी लिपीत टंकनसहाय्य. हा दुवा सगळ्या पानांच्या उजव्या बाजूला दिसेल.)
जानीचा रूबाब
http://www.youtube.com/watch?v=MnApsvLeRXs&feature=youtube_gdata_player
इथे थोडी झलक आहे. म्हॉ चा डायलॉग मिळाल्यास डकवतोच. खालच्या लिंकवर सोनेरी बूट, सिंहाच्या तोंडाचा पाईप इत्यादी वापरून मारलेला रूबाब जरूर पहा.
http://www.youtube.com/watch?v=amrVWvdbPWE&feature=youtube_gdata_player
-स्वधर्म
या बाईंचा एक व्हीडीओ मुद्दाम
या बाईंचा एक व्हीडीओ मुद्दाम पाहिला होता. कोणीतरी हिच्याबद्दल सांगितलं तर लोकांना नक्की किती सनातनी, प्रतिगामी ऐकायला आवडतं याची तपासणी म्हणून. अगदी अलिकडपर्यंत, हे सगळं काहीच्या काही बोलते ही बाई. असं काही असतं काय, असं वाटत होतं. पण हल्लीच, साधारण तिशीला आलेली एक मुलगी भेटली. तिच्या आईने तिला पार्लरमध्ये केस कापायलाही मनाई केली होती, हे ऐकल्यावर मग मी बरीच जमिनीवर आले.
तर मुद्दा असा, की बाई म्हणतात, "मला आई म्हणा. कारण आईला कोणी नाही म्हणू शकत नाही." आता हे अज्ञान कसं दूर करायचं वगैरे माहित नाही.
अपर्णा रामतीर्थंकर
या बाईंनी 'सांगितलेला एक विषय' मैत्रिणीच्या आई बरोबर प्रवास करत असताना ऐकण्यात आला होता. त्यांच्या मतांइतकीच मैत्रिणीच्या आईचे त्या विधानांना असलेले अनुमोदन पाहून/ ऐकून घाबरले होते.
सगळ्यात विनोदी भाग - नवर्याच्या आईला नीट वागवण्याचे कारण माणुसकी/ प्रेम अशा क्षुद्र भावना नसून, नवर्याला त्याच्या आईने २५-३० वर्षे प्रेमाने सांभाळलेले असते हे आहे हे ऐकल्यावर वाद घालण्याचा सुद्धा उत्साह उरला नाही.
लोकांना नक्की किती सनातनी, प्रतिगामी ऐकायला आवडतं याची तपासणी म्हणून
फारच आवडत असावं असं मर्यादित निरीक्षण आहे.
बाप रे, कठीण आहे ह्या "आई".
बाप रे, कठीण आहे ह्या "आई". मी कधीच ह्यांच नाव ऐकलं नव्हतं आज पहिल्यांदाच व्हीडिओ पाहिला
५-७ मिनीटांच्या व्हीडिओत हे असले सक्तीचे वाक्य ऐकायला मिळाले :
"
स्वयंपाक आलाच पाहिजे
दुसर्याच्या आनंदात सहभागी झालच पाहिजे
भांडे आठवड्यातून एकदातरी घरातल्या बाईने घासलेच पाहिजे.
पुरण घरीच केलं पाहिजे
श्राध्दाचा स्वयंपाक घरीच केला पाहिजे...
"
च्यायला काय मिलिट्रीत होती की काय ही बाई आधी.... अत्याचारच आहे.
संदर्भ
हा सिनेमा पाहिला आहे का? त्यातील दामलेचं कॅरॅक्टरच शामळूच दाखवलेलं आहे. त्या संदर्भानुसार हे गाणं, त्यातील शब्द त्या कॅरॅक्टरला जमून जातात असे मला वाटते. तुम्ही अवतरणार दिलेल्या वाक्यांचा संदर्भही सिनेमात या दोघांच्या परस्पर नात्याशी जोडलेला आहे.
सिनेमा थोर आहे असे नाही, पण फक्त गाण्याचा व्हिडीओ पाहता वाटते तसे नाही.
'जॉकी' मालिका
नव्वदीच्या दशकात दूरदर्शनवर 'जॉकी' नावाची मराठी मालिका येऊन गेली होती. सुशील गजवानी नामक व्यक्तीने दिग्दर्शित केलेली. इतकी अगम्य मालिका मी दूरदर्शनवर पाहिलेली नाही. यू-ट्यूबवर एकही दुवा मिळाला नाही पण एक हिंदीत संवादरुपांतरित केलेली फीत सापडली. समझनेवाले को शीर्षक गीतही काफी हैं |
शीर्षक गीत संपून पुढे जाऊ धजलातच तर संवाद, अभिनय, उच्चार यांचे एक वेगळाले विश्व साकारलेले अनुभवास यावे. त्यातला डोके भादरलेला तो शशी गजवानी (बहुधा सुशीलचा भाऊ). 'चेहर्यावरची माशीसुद्धा हलत नाही', असे म्हणायला मुळात माशीच बसू धजत नाही त्यास कोण काय करणार !
(या अश्या मालिकेत कौशल्या गिडवानीने काम करावे ही त्यापुढची शोकांतिका. माझ्या अंधुक आठवणीप्रमाणे बहुधा वर्षा उसगांवकरही या मालिकेत दर्शन देऊन गेली आहे.)
असा एक सरसरीत चित्रपट लगेचच
असा एक सरसरीत चित्रपट लगेचच आठवला. अमानुष - एक थरार. (हा यूट्यूबचा दुवा.) शिवाय हा थरारपट असल्यामुळे अस्वल यांच्या विशेष पसंतीस येईल अशी आशा आहे. आख्खा चित्रपट बघण्याची हिंमत नसेल तर निदान हे गाणं पहाच. हिरोने स्वतःच गायलेलं आहे.
बाकी आठवतील तसे प्रतिसाद लिहीता येतीलच. पण 'बनवाबनवी'मधल्या तिर-तिर-तिर-तिर नाचाबद्दल गविंनी मिसळपाववर लिहीलेलं आहे, अगदी नाचाची आकृती काढून, ती लिंक शोधा कोणीतरी. चटकन सापडली नाही.