काय करावे मन तळमळते !

फारच छान शब्दांची करामत केली आहे.

कधी चपखल प्रास, कधी हवाहवासा अनुप्रास वगैरेंनी नटलेली कविता आवडली.
स्वतः म्हणताना शेवटच्या कडव्यात जरा अडखळलो, एखादी मात्रा जास्त आहे का हो?

काळ अनंत आहे, आणि पृथ्वी विपुल आहे. कवीचे शब्द डोक्यावर घेऊन कविता सापडल्याचा आनंद होणारा रसिक कुठेतरी, कधीतरी उद्भवेलच, अशी आशा कवीने ठेवावी.

आज आणि येथे कोणीच नाही, असेही नाही. कवीला स्वतःला ती कविता सापडल्याचे स्वान्तसुख होते आहेच ना? त्याचा आनंद अव्हेरू नये.

(पण ज्या व्यक्तींना आपल्या कवितेपेक्षा वेगळ्या कविता आवडतात, आपल्या कविता आवडत नाहीत अगदी त्या म्हणजे त्याच व्यक्तींना आपली कविता आवडली पाहिजे, अशी कवीची तळमळ आहे का? कशाला उगाच? त्या लोकांची रुची भिन्न आहे म्हणून सोडून द्यावे.)