प्रत्येकाचं बरं चाललंय
आपापलं राखून ठेवलंय
काहींनी वाटून घेतलंय
उरलेल्यांनी हेरून ठेवलंय

कोण कोणाला जीवे मारतो
कोण कोणावर हल्ले करतो
कोण कोणाची कोंडी करतो
त्यावर प्रत्येकाचा निषेध ठरतो

साम्राज्याचा विस्तारवाद युद्ध करते
स्वराज्याचे सीमोल्लंघन क्रांती करते
इतिहासकारांची ढोंगी लेखणी चाचरते
कुठे सशस्त्र लढा, कुठे युध्दाची खुमखुमी ठरते

हल्ल्यांच्या भीतीपोटी शस्त्रे घ्यावी
संरक्षणासाठी दिखाऊ अस्त्रे दाखवावी
पत नसेल तर आर्थिक मदत घ्यावी
श्रीमंत तिजोरीत भर पडावी

माझ्या पुस्तकांच्या कपाटात
मूळाक्षरांशी ओळख झाल्यापासून कुणीकुणी घेऊन दिलेली,
मग असोशीने विकत घेतलेली,
देहभान विसरून वाचलेली,
पुन्हापुन्हा पारायणं केलेली,
बहुतांश मुखोद्गत झालेली,
वाचून मिटल्याला युगं उलटून गेलेली
हारीने मांडलेली
जिवापाड जपलेली
पुस्तकं

काही करायला जातो
तेथे तू आडवा येतो.
शंका-कुशंकांचे
जाळे विणून येतो.

कुणावर विश्वास
ठेवायचे म्हणतो.
दगाबाजीचे किस्से
तू मला सांगतो.

मित्र-आप्त सार्‍यांना
तू दूर-दूर केले.
एकांती तुझ्या सोबती
वैराण आयुष्य माझे.

करू नको आता
काळजी तू माझी.
खंजिरांच्या जखमा
सहण्याची शक्ति दे.

मोकळ्या आकाशात
श्वास मला घेऊ दे .
आनंदानी जगण्याचा
मार्ग मला शोधू दे.

सापशिडीच्या डावात
माझ्या घडते आक्रीत
शिड्या गिळतात साप
आणि टाकतात कात

बुद्धिबळाच्या डावात
माझ्या घडते आक्रीत
राजा पांढरा, करतो
काळ्या रंगावर प्रीत

घडे आक्रीत तसेच
माझ्या जगण्यात रोज
वास्तवाच्या कोलाहली
कानी अतर्क्याची गाज