कितीही समजवा, कितीही हाकला, पण ती वृद्धा काही मुख्य द्वारामधुन जायचे नाव घेत नव्हती. विशाखाने तिला समजावले, ललीतेने धमकावले, सुचित्राने त्या वृद्धेला काही धन देऊ केले पण नाही. तिचा हट्ट एकच राधाराणीला भेटू द्या.

अत्यंत सुरक्षित अश्या प्रयोग शाळेत विश्वामित्र विषाणू निर्मितीचा प्रयत्न करत होता. तो अचानक ओरडला युरेका-युरेका, विषाणूला निर्मित करण्यात मी सफल झालो. नारायण- नारायण या आवाजानी त्याची तंद्रा भंग झाली. त्याने मागे वळून पाहिले आणि म्हणाला

नारदा! इथे टपकायचे कारण काय. तुला दिसत नाही मी किती व्यस्त आहे.

अरे वा! तू मला पाहताच ओळखले, नाही तर बाकी लोकांना मी वीणा दाखविली तरी त्यांच्या विश्वास बसत नाही. चमत्कार करून दाखवावा लागतो, तेंव्हा त्यांना माझी ओळख पटते. भारी हुशार आहे तू. कसे ओळखले तू मला?