लाडक्या, लाडू, लाडुकल्या 'प्र',

आज व्हँलेटाईन्स डे... प्रेम दिवस... गोड, गुलाबी दिवस... प्रेमी मनांच्या मधुर मीलनाचा दिवस. आज अमृताचा वर्षाव... आज सुरेल हृदयाच्या तारा झंकारण्याचा दिवस. आज आकाश आपले बाहू पसरून कवेत घेण्याचा दिवस. आज तुझा-माझा दिवस!!! माझ्या मनाला कोवळी पालवी फुटल्ये आज. धडधड होत्ये हृदयाची. खूप काहीतरी होतंय... कळतंय... वळतंय!

भावविभोर कवितेलाही आज प्रेमाचे वेड लागावे. आज सूर्यालाही तेजाची आस लागावी. आज दगडालाही फुलांचे भास व्हावेत. सनई-चौघडे वाजतायत रे माझ्या कानांत. आणि आज संध्याकाळी तू भेटणार. माझा तू!!! फक्त माझा!!! माझा राजा!

खरं सांगू प्र. तु केलिस नं मागणी ती चुक नाहि वाटलि मला.
तू थट्टेच्या (कोण रे तो "थत्तेच्या" असं वाचतोय ?) सुरात बोललास तेहि बरच.
पण ...
पण माझ्या कुंद धुंद भावना * समजून * न घेता तू त्यांची कशि रे थट्टा करतोस.
अरे आपल्या फुलपाखरी सोबतिच्या आठवणींनीच तर माझ्या डोळ्यातून अश्रूंच्या चिळकांड्या उडाल्यात.
.
.
आता आहे प्रॉमिसडे. पडू ना मझ्या अलवार तरल प्रेमाचे तुझ्यावर सडे.
का रे कर्तोस तु असे? आपले जीवन जणु तरल मासे.
तुला हवय ते आहे माझ्याकडे. पण मला हवाय तुझा विश्वास (तुझा दारुडा विश्वास साठे नै बरं का)

प्रियतम "प्र ",

काय रे राजा… कशी रे तुझी भाषा !!! बरं एक कविता बहरली मनात ……

तू मारलीस काल पाल
झाले असतील तिचे हाल
पालीला का नसतं मन!
का दुखविले तिचे तन ?
तिलाही झाल्या असतील वेदना
झाकोळून गेल्या सार्या संवेदना
पालीने का पहावा मृत्यू ?
काय असावा तुझा हेतू?
तिचे अश्रू असतील पाझरले
आत्म्यास तिच्या पंख लाभले
तरीही तुझ्यावर राग नाही
मोक्ष तिला दिलास तूही !!!!

पुढील समयी विचार कर रे राजा ...… दुखवू नकोस रे कुणालाही …. या सृष्टीच्या चराचरात वसलेल्या त्या भगवंताचेच रुप ना आपण सारे !!!!!!

तुझी वाट बघतेय रे….