भाग १

शेवटचे वाक्य वगळता हा भाग इथे प्रकाशित झाला आहे. यापुढील भाग जे जपमाळकथेहून वेगळे आहेत ते क्रमशः प्रकाशित होतील.

प्रियतम 'प्र',

आज संत नरहरी सोनार महाराज यांची पुण्यतिथी (माघ वद्य तृतिया).
त्यांना भावपूर्ण आदरांजली.

वारकरी संत मंडळात विविध जातीजमातीचे संत आहेत. विविध व्यवसाय
करणारेही संत आहेत. बहुतेक संत प्रपंच करीत परमार्थ साधनाही करीत
होते. गोरा कुंभार, सावता माळी, सेना न्हावी यांच्या नावातच त्यांचा
व्यवसायही दडला आहे. नरहरी महाराज हे सुवर्णकार जातीतले होते.
वाड्‌.मयेतिहासात त्यांचा ’नरहरी सोनार’ असा उल्लेख केला जातो.

यादवकालात शिवाचे उपासक ’शैव’ आणि विष्णूचे उपासक ’वैष्णव’ या
दोन्ही संप्रदायांचा विशेष प्रभाव होता. या दोन्ही संप्रदायांतील जे

कारमधल्या शक्य त्या प्रत्येक आरशात पाहून,स्वतःशीच हसत, स्वतःवर निहायत खुश होत आणि ह्या आरशांमध्ये जितक्या निवांतपणे पाहता येतं, स्वतःला निरखता येतं तितक्याच निवांतपणे त्याच्यासोबत राहून त्याच्यात हरवून जाता येईल का हा बराचसा रोमांटीक आणि तितकाच अव्यवहार्य विचार करत ती कारमधून उतरली आणि हॉटेलात शिरली. तो आला नव्हताच. उत्साहात टेबलसुद्धा तिनेच बुक केलं होतं. तिथे जाउन ती बसली. कधी येईल तो? किंबहुना येईल तरी का हा प्रश्न तिला छळत होता. वेटरने आणून दिलेल्या मेनुकार्डची पानं उलटत ती बरीच मागं जाउन पोचली. पार कॉलेजपर्यंत. कॉलेज, नुसत्या नावासरशी आठवणी भरभर गोळा झाल्या.

दुपार टळून चालली होती , सुर्य मावळतीकडे झुकत होता. खरेतर ऑफिसमधून बसून ह्या गोष्टी
कधीच दिसत नव्हत्या, पण त्यावेळी माणसाचे आयुष्य चालते ते घड्याळाच्या काट्याकडे बघत…………
कंटाळा आला होता, त्याला रोजच्या ह्या धावपळीचा…………!!!!
त्यामुळे आज कामात सुद्धा लक्ष लागत नव्हते, समोरच्या कॉम्पुटर कडे नुसता शून्यात बघत होता,
कसला तरी विचार त्याला आज सतावत होता, मन पुन्हा - पुन्हा त्याला भूतकाळात घेऊन जात
होते….
अचानक त्याच्या मनात आले तडक उठावे, बाहेर जावे आणि एक सिगारेट सुलगावी आणि त्या सिगारेटच्या धुरासारखे
हलके हलके होऊन जावे…… पण त्याला आज तेही शक्य नव्हते…?????