आज काहीसा अप्रासंगिक झालेला हा जुना लेख:

राजूचे बिल

संध्याकाळी सूर्यास्ताची वेळ. मुंबई छशिट स्टेशनच्या बाहेर मी आणि मैत्रीण टाईमपास करत बसलो होतो. थोडा जास्त अंधार झाला की दिव्यांमध्ये झगमगणारी स्टेशनची इमारत बघायची आणि घरी परत जायचं असा बेत होता. रस्त्यावरून स्टेशनाकडे चालत येताना दोघी थबकलो. समोर हे दृश्य दिसलं. मावशींना विचारून फोटो काढले.

वीणा डार्लिंग ,

तू कैसी है मेरी जान ? अरे यार तू काय लिहिलय "मरुत दूत "? मला वाटलं कुणी गचकल कि काय . लडबडलो कि राव एकदम . काय असत हे मरुत दूत? … जाऊ दे च्यायला आपण आठवीत ३ दा फेल झालेला आणि मराठीत तर बोंब च आप्ली . काउंट पण करता नाय येणार (गणित तरी कुठ येत राव !) पण त्यानंतर आपण रट्टा मारून ४३% मिळवले हा
अरे डार्लिंग , काल आपण एक पाल मारली . तर असा मी झोपलेला बेड वर , आणि ती अशी वरती fan च्या पण वर … उलटी . तर आपल्याला भीती वाटली (हा वाटली तर वाटली च्यायला घाबरतो काय कुणाच्या बापाला ?)

“भाजपाचा चौखूर उधळलेला वारू रोखला गेला की दिल्लीत! आप ने इतिहास घडवला.”, भुजबळकाका हसत चावडीवर प्रवेश करत.

“अहो बहुजनहृदयसम्राट, अशा थाटात बोलताय की अश्वमेधच रोखला जणू!”, नारुतात्या उपहासात्मक सुरात.

“अहो नारूतात्या, अवघा भारत भगवा करण्याचा 56 इंची अश्वमेधच होता तो.”, बारामतीकर खोचकपणे.

“एका उथळ माणसाला आणि पर्यायाने उथळ पार्टीला निवडून देऊन अराजकाला आमंत्रण दिले आहे दिल्लीने.”, चिंतोपंत हताशपणे.