हॉस्टेल ला राहाण हा एक श्रीमंत करणारा अनुभव असतो . हॉस्टेल लाईफ बद्दल एकदम वाईट अनुभव असणारे लोक आणि एकदम भन्नाट अनुभव असणारे लोक असे दोन गट . अधल मधल काहीच नाही . सुदैवाने मी दुसर्या गटात मोडतो . खालचे अनुभव माझे असले तरी थोड्या फार फरकाने हॉस्टेल मध्ये राहिलेल्या प्रत्येकाचेच .

भाग १
भाग २
बर्‍याच कवितांमध्ये तोच तोच "ecstatic pleasure" गोडपणाही नंतर नंतर जाणवू लागतो. अन मग त्या पार्श्वभूमीवर Afterglow & Rememberance विभागातील, "Listener" ही "Joseph miller" यांची कविता एकदम उठून दिसते. मला ही कविता खूप आवडली. बरीच करड्या रंगाची - depressing, एकटेपणाची छटा असली तरी संभोग या क्रियेचा, intimacy चा (जवळीके) वेगळा पैलू ती समोर आणते. मला हे कविता संपूर्ण पण तुकड्यातुकड्यात वाचकांसमोर मांडायची आहे.

the woman with her face pressed

निव्वळ मनातच खदखदणार्‍या गोष्टी कधीतरी स्फोट होऊन बाहेर येतातच.
व्यक्त करण्याशिवाय पर्यायच उरत नाही… अशा क्षणी!
एक वेगळ्या बुद्धीचा – हं, ‘बुद्धी’ हा शब्द अवतरणात लिहायला हवा! – संपादक आला आणि त्यानं ठरवलं की व्यंगचित्राची जागा पहिल्या पानावर नाही!
तोवरचा काळ असा होता… म्हणजे अगदी लहानपणापासून, जेव्हापासून वृत्तपत्रं वाचण्याची सुरुवात झाली तेव्हापासून म्हणूया, वृत्तपत्र आलं की आधी घडी पालटून हेडलाइनआधी व्यंगचित्र पाहण्या-वाचण्याची सवय लागली होती. हे असंच आहे आणि असंच असतं आणि असंच असणार आहे… असं तोवर वाटत होतं – जोवर हा संपादक इथं संपादक म्हणून निपजला नाही.