वाचनाचं वेड असल्याने आणि कविता हा प्रकार प्रचंड आवडता असल्याने अधाशासारखा मिळेल ती कविता वाचत सुटायचो. कधी फ़ार च सुंदर तर कधी फ़ार च टुकार कविता भेटायच्या. पण सुंदर ग्रेट कविता असा काही अनोखा आनंद देतात की ज्याची काही तुलनाच करु शकत नाही. याच नादातुन समीक्षा ही वाचु लागलो मग मात्र थोडा मुळ कविता वाचनाचा आनंद डीस्टर्ब झाला. विनाकारण एक नेणीवेच्या पातळीवर इव्हॅल्युएशन व्हायला सुरुवात झाली. मग कन्फ़्युज झालो मग थोडी चिडचीड ही होउ लागली. ती अशी की अरेच्च्या इतकी सुंदर कविता होती यावर विचार करण टाळुन नुसती फ़ीलींग लेव्हल वर च रेंगाळु दिली असती तर कीती छान झाल असत.

लैंगिकता फक्त योनी/शिस्नापुरती मर्यादित नसते. -- मास्टर्स आणि जॉन्सन.

'मास्टर्स आणि जॉन्सन' चं म्हणण काय आहे हे लक्षात आलं नाही, थोडं विस्तारून सांगता येईल काय?

स्त्रियांवर होणार्‍या अत्याचारांमधे विनयभंग किंवा लैंगिक गुन्ह्यांमध्ये शारिरीक हिंसाचार हा इतर शारिरीक हिंसाचाराप्रमाणेच असतो, टक लावून पहाणे, शेरेबाजी करण्यामध्ये शारिरीक कृतीचे संकेत असतात त्यामुळे तोही एकप्रकारे हिंसाचारच समजला जावा, पण ह्या संदर्भात लैंगिक भावनेला महत्त्व येण्याचे कारण सांस्कृतिक असावे काय? येथील सदस्य ह्याबद्दल नक्की कसा विचार करतात हे कळावे हा हेतू आहे.

आज आपण अंतर्जालावर लिहितो. पण का लिहतो? हा एक प्रश्न किती दिवसांपासून मनात येतोय. आपण लिहितो त्या मागे काही कारणे असतातच. म्हणून हा प्रश्न.

माझ स्वत:चे म्हणाल तर वयाच्या पन्नासी नंतर अंतर्जालावर आपण लिहू शकतो हे आणि लोक ते वाचतील ही. मी मोडकी-तुटकी का होईना मराठीत लिहायचा निर्णय घेतला. अर्थात लिहिताना पुष्कळ समस्या आल्या पण लिहिणे सुरु ठेवले. माझा लिहिण्याचा उद्देश्य समाजातले आर्थिक, सामाजिक आणि राजनैतिक सत्य लोकांसमोर ठेवणे.

आधीच्या धाग्यात ९०+ प्रतिसाद झाल्यामुळे नवा धागा. घरगुती बागकामासंबंधित प्रश्न, शंका, विचार, माहिती, फोटो, योजना, कार्यक्रम, अपडेट्स इत्यादी गोष्टी या धाग्यात लिहिता येतील.
धागा क्र १, धागा क्र २

---