कल्ट फिल्म या शब्दाच्या व्याख्या

दीवार. कल्ट नाही म्हणता येणार पण अमिताभने त्यात खराखुरा अँग्री यंग मॅन उभा केला आहे तो त्यालाही पुन्हा जमला नाही.

"तुम मुझे बाहर ढूंढ रहे हो और मै तुम्हारा यहाँ इंतजार कर रहा हूॅं"
"मैं आजभी फेंके हुए पैसे नही उठाता"
"तुम समझते हो यह काम तुम अकेले कर सकते हो?" "नही, मैं जानता हूॅं के यह काम मैं अकेला कर सकता हूॅं"
"धंधा करना तो आप को नही आता अगरवाल सेठ, इस बिल्डींग के लिए आप जितना रुपिया माॅंगते मैं दे देता"
"सुना है के लिफ्ट की दिवारों के कान नही होते"

या अशा डायलॉग्जपेक्षाही देवळासमोरच्या पारावर देवळाकडे पाठ करुन कुबड काढून बसलेला तो जास्त परिणामकारक.

चमेली की शादी

"है ना... है ना..." म्हणून आजूबाजूच्यांचं अप्रूव्हल घेणारा कल्लूमल कोयलेवाला. त्याची सातवीतच नापास होणारी बेटी. तिची माफक देहप्रदर्शन करणारी मैत्रीण.
काहीही काम न करणारा चरणदास. त्याचा कुस्तीतला गुरू मस्तराम पहेलवान आणि त्याचे पठ्ठे. त्यांना भिडणार छदमी मामा.

..ट्रेंडसेटर म्हणू किंवा कल्ट..पण टीव्ही सीरियल्सही आहेत.बुनियाद,हमलोग,मालगुडी डेज,वागले की दुनिया..

".गुड नो?" इति वागळे.

.बुनियाद हमलोग नुसते ऐकलेय.त्यावेळी आमच्या गावी टीव्ही ट्रान्समिशन नव्हते सुरु झालेले.

चित्रपट 'कल्ट ' होणे आणि त्याचा बॉक्स ऑफिस वरचा धंदा यांचा फारसा संबंध नसावा . अंदाज अपना अपना त्यावेळेस फारसा चालला नव्हता . पण टीवी , सीडी , विसीआर वैगेरे माध्यमातून माउथ टु माउथ पब्लिसिटी झाल्याने त्याला कल्ट चे स्वरूप आले . असाच एक चित्रपट म्हणजे नवदीप सिंग (Nh १० चा दिग्दर्शक ) चा पहिला चित्रपट , मनोरमा सिक्स फिट अंडर . हा चित्रपट उघडच इंग्रजी चित्रपटावरून बेतलेला आहे . राजस्थान च्या दुष्काळी आणि रुक्ष पण सुंदर वाळवनटि प्रदेशात ल्या एका हौशी गुप्तहेराची हि कथा . एकदम अप्रतिम चित्रपट आहे . काहीजणांना हा चित्रपट संथ वाटू शकतो पण त्याच संथ असण हि चित्रपटाच्या कथेची गरज आहे . का ते चित्रपट बघितल्यावरच कळेल . यात अभय देओल आणि गुल पनाग आहेत . गाणी पण भन्नाट आहेत . विशेषतः शेवटी येणार कैलाश खेर च ये आंखे हे गाण . चित्रपटाच्या श्रेय नामावलीत पटकथा लेखकात एक आश्चर्यकारक नाव आहे . आपल्या दबंग फेम अभिनव कश्यप च . सध्या या चित्रपटाची रसिक वर्तुळात जाम क्रेझ आहे . नक्की बघाच एकदा . नवदीप सिंग भारी आहे हे तेंव्हाच कळल होत

खरतरं देव आनंदचे सिनेमे कल्ट मानत नाहीत पण का कुणास ठाउक ते बघताना सतत असं वाटत राहतं, ह्याला काय झालयं.. हा असा का तिरका तिरका चालतोय.. आता हा अजुन एकदातरी तिरका चालला तर समोरच्या झाडावर जाउन आदळेल बहुदा. शाडुख च्या बाबतीत असं वाटत राहतं

चित्रपट-हम दोनो- श्रवणीय गाणी, जरा वेगळा प्लॉट, हँडसम दिसणारा देव, सोजव्ळ नंदा व साधना, बर्‍यापैकी संयत अभिनय, पण अधुन मधुन कुठेतरी गाडी घसरतच होती. आई ला सारख्या मिठ्या..नाहीतर हिरवीणीला(हा बहुतेक सगळ्या हिंदी चित्रपटाचा सेम प्राब्लेम आहे)

त्यावेळी अवजड डायलॉगची बरीचशी कसर गाणी व त्याचे उर्दु शब्द पुरे करायचे.म्हणजे त्या वेळच्या आजुबाजुच्या सामाजिक परिस्थीती मध्ये जिथे स्त्री आणि पुरुष, मुलगा-मुलगी साधं बोलणंही दुर्मिळ असावं तिथे चित्रपटां मधुन बाकी वेग़ळं चित्र दिसत होतं.

--मयुरा.

.