Skip to main content

मी आणि शाळेचे Reunion - (भाग २) - सुंखासुंठेंचा प्रेमळ संवाद

---------------------------------
भाग १ | भाग ३ | भाग ४ | भाग ५ | भाग ६
---------------------------------
मी शाळेत असताना मैत्रीण असणे ब्रम्हह्त्येइतके महापातक होते. आणि मी पापभीरू असल्याने माझ्यातील कुमारसुलभ भावनांना मुरड घालण्यात तत्कालिन समाजपुरुषाला यश आले होते. अनेक मुली मैत्रीण होण्याची क्षमता बाळगून आहेत आणि काही तर त्याहून अधिक क्षमतेच्या आहेत हे कळत असून देखील मी ब्रम्हहत्या न करताच शाळेतून बाहेर पडलो होतो. त्याशिवाय मला शाळेत वेगवेगळ्या वेळी वेगवेगळे मित्र होते. म्हणजे पहिली ते चौथी, पाचवी ते सातवी आणि आठवी ते दहावी प्रत्येक वेळी मी नवीन मित्रांच्या घोळक्यात असे. घोळका पण छोटासा, मी धरून चार मित्र. दहावीनंतर ते पण सुटले. याचा अर्थ प्रत्येक वेळी मी आधीच्या मित्रांपेक्षा जास्त वेगाने सजाण होत होतो असा काढून मी स्वतःला समजावीत असलो तरी याचा अजून एक अर्थ दर तीन वर्षात माझे मित्र मला कंटाळत असतील असाही होऊ शकतो हे सत्य मी नाकारू शकत नव्हतो. त्यामुळे मित्रांच्या गोड आठवणींपेक्षा मित्र सुटल्याच्या हुरहुर लावणाऱ्या आठवणी जास्त असल्याने, Reunion ला जावून कुणाशी काय बोलणार? कुणाला आपल्याशी बोलण्यात रस असणार? आणि आता तर एक गांधीबाबा पण गेले, अश्या विचाराने खिन्न होऊन घरी पोहोचलो.

स्मरणरंजन - भाग १

Taxonomy upgrade extras

ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, स्मरणरंजन मांडण्यासाठी आहे. बरेचदा जसजसे वय वाढत जाईल तसतसा, स्मरणरंजन हा माणसाचा स्थायीभाव होत जातो. काही आठवणी पुन्हा पुन्हा किंवा आवेगाने येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.

..मला मात्र पत्नी गोरी हवी..

..मला मात्र पत्नी गोरी हवी..
-------------------------------------
तशी शक्यतोही कोरी हवी.
मला मात्र पत्नी गोरी हवी

जरा घेऊ वीम्याचा फायदा.
घरी एक साधी चोरी हवी.

( मला चोर अट्टल मानेन मी.
तिच्या स्पंदनांची चोरी हवी..)

असे एक संधी निसटायची.
जवळ फक्त बळकट दोरी हवी.

तुला भोगतो मी की तू मला?
कशाला हि मग शिरजोरी हवी?

हुश्श..आत घुसलो मी शेवटी
नको आणखी घुसखोरी हवी

किती प्रेम त्याचे काट्यांवरी
सरण म्हणुन बाभळिबोरी हवी.
---------------------------
+ कानडाऊ योगेशु

चिअर्स सुंदरीची व्यथा कथा

(या लेखाचा उद्देश्य कुणाची भावना दुखविण्याचा नाही. आधीच क्षमा मागतो).

ललित लेखनाचा प्रकार

SoulMates - Thomas Moore

या पुस्तकातील आवडलेले भाग माझ्या शब्दात याच धाग्यावर देत राहीन. याच धाग्याचे संपादन करेन

______
"Spirituality & Detachment" -
अनुरक्तता - ओढ - आकर्षण - आणि त्यातून नाते निर्माण होते. या झाल्या नाते जुळणी च्या पायर्‍या.

मनातले छोटेमोठे प्रश्न किंवा विचार - भाग ६६

ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, नेहमी नेहमी डोकावणारे विचार व प्रश्न मांडण्यासाठी आहे. कधी कधी आशय फार मोठा नसतो. फार खोल विचार केलेला नसतो. तो विचार/ कल्पना/ प्रश्न/ गंमत डोक्यात येते, जाते. कधी कधी आपण विसरतो, कधी कधी ती ती पुन्हा पुन्हा येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.
यापूर्वीच्या धाग्यावरचे प्रतिसाद १००च्या वर गेले आहेत म्हणून हा पुढचा धागा.

----

ही प्रतिसादमाला इथून वेगळी काढली आहे -

वादळ...

पाऊस पाऊस
चिंब ओला
तुझ्या नजरेत
माझा झुला

पाऊस पाऊस
लपले पान
तुझ्या नजरेत
हिरवे रान

पाऊस पाऊस
गच्च भिज
तुझ्या नजरेत
वेडी वीज

पाऊस पाऊस
पुसले काजळ
तुझ्या नजरेत
भलते वादळ
!!!!!!!

कामगार

पूर्वी तिला वेश्या किंवा "तसली बाई"असे नाव होते पण
"सामाजिक दृष्ट्या उचित" संबोधन म्हणून ती नंतर "कामगार"
झाली. तर ती कामाठीपुऱ्यात एक कामगार होती.
पण ती कविता वाचायची आणि नंतर लिहायचीही.
"कामा" साठी पुरुष येत, त्यांचे काम झाल्यानंतर ती त्यांना
कविता वाचून दाखवीत असे, जी ऐकल्यावर
ते पुरुष ओक्साबोक्शी रडू लागत आणि म्हणत
की माझ्या आयुष्यात हेच नव्हते आणि
त्यामुळे आत्तापर्यंत अतिशय टुकार आयुष्य जगत आलो,
पण आता नेहेमी तुझ्याकडे येत जाईन. अशी बाई हा
संस्कृतीला मोठाच धोका ठरू लागला. काही धर्मलंड
तिच्याकडे आले व म्हणाले की तू तुझे काम फक्त कर,

गिरीस्थानांची सम्राज्ञी .................... उधगमंडलम (ऊटी)

आमची गिरिस्थानांची राणी असलेल्या उटीला भेट देण्याची इच्छा या उन्हाळ्यात पूर्ण झाली.त्याबद्दल संक्षिप्त वृत्तांत देत आहे. काही फोटू जालावरून साभार