Skip to main content

असंच पाहिजे त्यांना!

ट्रम्प निवडून आला, आणि सत्तेवर येताच त्यानं भसाभस काहीबाही करायला सुरुवात केली. अमेरिकेतल्या भारतीयांना याबद्दल काय म्हणायचंय?

त्या पडद्याच्या पल्याड वसते

त्या पडद्याच्या पल्याड वसते
गूढ असे "ते "काही
(अंतर "त्या"च्या-माझ्या मधले
घटते, कळतही नाही)

भेट अटळ आहेच "त्या"ची मग
वाट कशाला पाहू?
(अस्तित्वाचा सूर्य ग्रासण्या
अविरत टपला राहू)

"अस्तित्वाच्या पूर्णविरामा-
-नंतर काहीच नसते"-
(माहित असले - तरी मानसी
उत्कंठा का वसते)

त्या गूढाचे धूसर दर्शन
COVID काळी झाले
("जाऊनी वरती, परतुनी आले"
ऐसे जन कुजबुजले)
:)

अयोध्या काशी यात्रा!

काही कामानिमित्त मला उत्तर प्रदेशातील गोरखपूरला जावे लागले. काम आटोपून १ दिवस होता म्हणून जवळच १३४ किमीवरील अयोध्येतही जाऊन यावे असा विचार केला. गोरखपूरहून बस पकडून अयोध्येत पोहोचलो. राममंदिराबद्दल आस्था होती आणि बाबरी कांडाबद्दल बरेच काही ऐकून असल्याने उत्सुकता होतीच. अयोध्येत पोहोचल्यावर राममंदिराच्या दिशेने जाणारा “रामपथ” पाहिला – अतिशय छान बनवलाय, वॉकिंग ट्रॅकसह! घरांचे अतिक्रमण तोडल्याच्या खुणा स्पष्ट दिसत होत्या. रस्ता मोठा केल्याचे आवडले. त्यामुळे रहदारीला व परिसराला शोभा आली. २ बॅटरी ऑपरेटेड गाड्या बदलत, कुणाला १० तर कुणाला २० रुपये देत शेवटी मंदिराजवळ पोहोचलो.

निमित्त : "ती आणि मी" - श्री. भवरलालजी जैन

"ती आणि मी " या थोर उद्योजक भवरलालजी जैन यांच्या आत्मकथनाच्या पुस्तकाचा प्रकाशन सोहळा , रवींद्र नाट्यमंदीर , मुंबई येथे पार पडला होता. त्या मंगलप्रसंगी थोर मराठी निसर्ग कवी श्री ना.धो.महानोर यांनी या निमित्ताने जे भाषण केले होते ते येथे देतांना माझे मन भरुन येत आहे. या लेखाची प्रेरणा मला सचिनजी कुंडलकर यांच्या भाषणावरुन मिळाली हे मी येथे विनम्रपणे नमुद करु इच्चितो. त्याचप्रमाणे ऐसी अक्षरे जसा हा एक चळवळींचा आधारवड आहे त्याचप्रमाणे या सशक्त संस्थळाने एक " अर्काइव्ह ची भुमिका ही फार योग्य रीतीने पार पाडत आहे. हे अनेंकाच्या लक्षातही येत नाही.

मुंबई ते बनारस ते मुंबई - काही नोंदी - २ - ट्रेन प्रवास

एकदा तरी यूपी बिहार ला जाणाऱ्या ट्रेन ने किंवा मुंबईहून यूपी बिहार ला येणाऱ्या ट्रेन ने छत्तीस तास प्रवास करावा माणसाने . काय काय अनुभव येतील तुम्हाला सांगतो, फक्त निरीक्षण करत रहावं.
भांगेत सिंदूर आणि ओठांना लिपस्टिक लावून डोक्यावर पदर घेतलेल्या बायका
दिवसभर तोंडात पान किंवा जर्दा किंवा तमाखु किंवा नुसती सुपारी चघळत राहणारे त्यांचे “ए जीऽऽ”
पहिली दीदी , मग दुसरी बेबी झाल्या नंतर फार नवसाने झालेल्या “छोटे सरकार “ ला सांभाळत बसणाऱ्या बायका
ए बाबू , ए लड्डूगोपाल म्हणत त्या छोटे सरकार ला सांभाळणारी दीदी तर ए लडके, ए छुटकू म्हणत त्याचे गाल ओढणारी बेबी

करड्या रंगाच्या ५० छ्टा- भाग-१

प्रास्ताविक

सर्वप्रथम मी या विषयाचा तज्ञ नाही तसेच यामध्ये सक्रीय सहभाग नाही. माझे विवेचन हे माझ्या या विषयाच्या मर्यादीत वाचना चिंतना इत्यादी, त्याचप्रमाणे या क्षेत्रातील काही अनुभवी कार्यकर्त्यांशी वेळोवेळी झालेल्या चर्चेतुन, व काही खासगी समारंभांना उपस्थित राहता आल्याने मिळालेल्या माफक अनुभवांतुन आलेले तोकडे असे आहे. तसेच स्वअनुभव नसल्याने हे एका काठावरुन बघत असलेल्या व्यक्तीचे विवेचन आहे हे कृपया ध्यानी घ्यावे तसेच या विषया संदर्भात आपल्याकडे काही नविन दृष्टीकोण वा माहीती असल्यास जाणुन घ्यायला नक्कीच आवडेल.

जर्द पिवळी दुपार

जर्द पिवळी दुपार
दार ठोठावत येते
आत आत कोंडलेले
झळीनेच धुमसते

घोर फुफाटा धुळीचा
अणु रेणू तापलेला
मृगजळाच्या काठाशी
निवडुंग फोफावला

गारव्याची शीळ निळी
पुन्हा पुन्हा बोलाविते
तिथे पोचायचे कसे?
बेडी पायात काचते

फ्रेंच लेफ्टनंटस् वुमन

तेही नो दिवसा गतः म्हणून उसासे टाकणारे बरेच असतात. भूतकाळ व. इतिहास त्यांना इतका प्रिय असतो की वर्तमानकाळात जिवंत राहणे कठिण होऊन जाते. भविष्य तर आणखी अंधार. खरेतर भूतकाळाची माहिती ऐकून किंवा कुठे तरी पुस्तके वाचूनच झालेली असते. मुद्रित झालेली प्रत्येक ओळ खरी मानायला हवी असे काही नाही. आपल्या येथील राजेमहाराजांच्याबद्दल लिहून ठेवलेले वाचले तर असे वाटेल की प्रत्येक जण कर्ण किंवा हरिश्चंद्राचेच अवतार आहेत. इंग्रजांच्या थडग्यावरील लिहिलेले वाचले तर सगळे इंग्रज म्हणजे जणू काय आकाशातील बापांचेच चेले. थडग्यावर-सुध्दा बहुतेक फार दयाळू असे कोरलेले असेल.

स्वप्निल टीम: दोन लघु कथा

फायनल मॅच होती. राजेशने मैदानात उतरताच पाहिल्याच ओवर मध्ये ऑफ स्टंपच्या बाहेर जाणार्‍या पहिल्या दोन चेंडूवर बेकफुट वर जाऊन ऑफ साईडला दोन चौकार मारले. या सीझनचे त्याचे पाचशे रन ही पूर्ण झाले. तिसरा चेंडू सरळ आला. राजेश आधीच बेकफुट वर गेला होता. त्याने त्या चेंडूला समोर मारण्याचा प्रयत्न केला. पण चेंडू बैटला लागला नाही. राजेश ने मागे वळून पाहिले आणि रागात बैट जमिनीवर पटकला. पण त्याच्या काही फायदा होणार नव्हता. त्याचा त्रिफळा उडालेला होता. राजेश आऊट झालेला होता. तो पेवेलियन मध्ये परतला. त्याच्या फ्रेंचाईसच्या मालकिणीने त्याच्या कडे पाहून थंब्स अप केले.