कोरा कागद निळी शाई!

ललित है तो पूर्वप्रकाशित हैच!

हुंकारभुताने अजूनपर्यंत अळीमिळी धरली आहे तर! की कागदशाईविना नुसतीच गाणी म्हणणं चालू आहे.

कविता आवडली. ती येते आणिक जाते मधलं प्रतिभेचं कोवळं-सुस्वरूप-अल्लड बालिकेचं रूपडं डोळ्यासमोरून निघून जाऊन तिथे रुसून बसलेला राक्षस-भूत-छाप गडी.येतो.

मस्तच!

मस्त.
हुंकारभुताने अळीमिळी सोडून गायला सुरुवात केलीय तर चार सूर येउ देत आमच्याही कानावर.

मस्त!

मस्त

प्रतिक्रिया बघून मजा वाटली. गुर्जी म्हणताहेत तसं काही तेव्हा तरी डोक्यात नव्हतं. एका मित्राशी झालेल्या भांडणा-अबोल्यानंतर गंमत म्हणून, थोडा मस्का लावावा म्हणून खरडलेली कविता. पण कविता लिहून प्रकाशित केली की ती स्वतंत्र नशिबाची होते हे किती टुकार कवींच्या बाबतीतही खरं असतं हे बघून एकदम अंतर्मुख का काय ते व्हायला झालं. सर्वांचे आभार.