Skip to main content

करोनाव्हायरस, लस आणि आपण सगळे - डॉ. राजीव ढेरे (भाग १)

सीरम इन्स्टिट्यूट जगातली व्हॅक्सिन तयार करणारी सर्वात मोठी कंपनी आहे. सर्वसामान्य माणसाच्या मनात ज्याची उत्सुकता मोठ्या प्रमाणावर आहे तो प्रश्न म्हणजे कोरोनाची लस सर्वसामान्य लोकांच्याकरता बाजारात कधी उपलब्ध होणार? या आणि इतर तांत्रिक प्रश्नांची उत्तरं देत आहेत सीरम इन्स्टिट्यूटचे एक्झिक्यूटिव्ह डायरेक्टर डॉ. राजीव ढेरे.

करोना फोटोफीचर - अंत्यसंस्कार(२) - मंदार देशपांडे

इंटीरियर डिझायनर, कापड व्यावसायिक, कार डीलर, बांधकाम कंत्राटदार असे विविध व्यावसायिक लोक करोनाच्या काळात रुग्णांचे अंत्यसंस्कार करत आहेत. मंदार देशपांडे यांनी काढलेले त्यांचे काही फोटो.

स्पर्धा का इतर?

गप्पा गणितज्ञाशी! ......1

डॉ. भास्कर आचार्याबरोबरच्या गप्पा… गणिताच्या!

कदाचित उपशीर्षक वाचून आश्चर्य वाटले असेल. कोण हा डॉ. भास्कर आचार्य? त्याच्या गप्पातून काय मिळणार? याचा आपल्याशी काय संबंध? मुळात हा कुठल्या विद्यापीठाचा? स्टॅनफोर्ड, ऑक्सफर्ड, हार्वर्डचा की कुठल्यातरी गावठाणातला? त्याच्या नावावर किती पेटंट्स आहेत? खरोखरच तो स्कॉलर आहे का? गूगलवर – लिंकडेनवर त्याच्याबद्दल काय माहिती दिली आहे? … असे अनेक प्रश्न आपल्याला सुचतील. जरा दमानं घ्या. सगळ सांगतो.

एका डॉक्टरची करोना बखर

पुणे येथील एक कान नाक घसा तज्ज्ञ डॉ. चाबुकस्वार (वय वर्षे ६२) यांचा करोनाकाळातला अनुभव.

ललित लेखनाचा प्रकार

करोना आणि धारावीची गोष्ट : कल्पना जगताप (आशा वर्कर)

"मी इथे धारावीतच राहते. गेली २५ वर्षं आशा वर्कर म्हणून काम करतेय. मार्चमध्येच कोरोनाच्या कामात आम्हाला रोज दोनशे-तीनशे घरांना भेटी द्याव्या लागायच्या. तेव्हाच मला कोविडचा पहिला रुग्ण मिळाला."

मलंग

सध्या थियेटर मध्ये मलंग नावाचा सिनेमा आलाय, पाहिलेल्या ट्रेलर वरून सिनेमा त्या नावाशी किती मेळ खातोय हे मात्र थियेटर मध्येच जाऊन पाहण्याची रिस्क घ्यावी लागेल. अर्थात दिशा पटनी वगैरे लोक Instagram वरच चांगले दिसतात त्यामुळे त्यांना पाहण्यासाठी थियेटर हि जागा काहीशी अयोग्य राहील असं मला वाटतं. मुळात थियेटर हे सिनेमामुळे आणि सिनेमे हे ऍक्टिंगमुळे बनतात, दिशा आणि ऍक्टिंग ह्यांचा संबंध आपण तसा न जोडलेलाच बरा! असो . पण एक गोष्ट मात्र मनाला फारच आवडून गेली आणि ती म्हणजे ह्या सिनेमाचं टायटल सॉंग. अप्रतिम लिहिलेलं आणि संगीतबद्ध केलेलं असं गाणं म्हणता येईल.

ललित लेखनाचा प्रकार

शतकामृत २

सुदामा- कृष्णास

हरी कशितरी करालं सुटका मलाना दिसे
सख्या मज कळेलका 'अभय' हे जिथेरे वसे?
कधी भुलवला नव्हे सुपथ तरी सर्व धुके
कुठे ढवळला नव्हे अरस तरी पोहे सुके

कृष्ण-सुदामास
भल्ला भैताड आय बे तू! एव्हडा कठीण विचार करत असते का बावा?आता पोह्याचच पाय नं...

गोड पोहे चावत चावत तिखट मरिचा यावा
तोच जिभेवर फुंकर मारत निंबूही लागावा
तशी अचानक दाढीत फुटती कटुबीजे तयाची
खारट,तुरट,मेदूर,बिकट साद घालित नाची

तसे सुदामा जीवन असते सर्व रसांची माला
शोक कशाला? मिसळूनी घेऊ निज गोपाळ काला

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: टॅक्सी दिवस ५ (१९ जानेवारी २०२०)

आज दोनच भाडी मारली.

एका माझ्या मेमे मावशीसारख्या दिसणाऱ्या प्रेमळ बाईला रे रोडला सोडली.

तिने मला भायखळ्याच्या "S" ब्रिजचा रस्ता दाखवला.

भारी डौलदार आहेत हे पूलबुवा.

S

मावशीबाई एक्सपर्ट कूक होत्या.

पारसी / गुजराथी / मुघलाई / चायनीज फूड,

नल्ली निहारी / बिर्याणी / केक्स सगळं काही बनवायच्या.

लवकरच अमेरिकेला कूकिंगचे क्लास घ्यायला चालल्या होत्या.

ललित लेखनाचा प्रकार

करोना आणि धारावीची गोष्ट - डॉ. अवनी वाळके

धारावीत मार्चअखेरीलाच कोरोनाच्या धोक्याची घंटा वाजू लागल्यावर महापालिकेचा मास्टर प्लान तयार होऊ लागला. धारावीतला एक-एक माणूस तपासता यावा याकरता ‘स्क्रिनिंग टीम्स’ (तपास गट) बनवायचं ठरवलं. या स्क्रिनिंग टीममध्ये सहभागी आणि धारावीत प्रॅक्टीस करणाऱ्या डॉक्टर अवनी वाळके यांचा अनुभव.

ये दुख काहे खतम नही होता बे? – भाग १

‘साला ये दुख काहे खतम नही होता बे?‘ हा प्रश्न कोरोनाच्या काळातील मदतकार्यादरम्यान सतत डोक्यात येत राहायचा. न संपणाऱ्या दुःखाच्या अनेक छटा आम्हाला लॉकडाऊन सुरू झाल्यापासूनच्या तीन महिन्यांत पाहायला मिळाल्या. तसेच लोकांबद्दल, व्यवस्थेबद्दल, स्वतःबद्दलदेखील खूप नवीन गोष्टी समजल्या. ‘साद प्रतिष्ठान'च्या कोरोनाकाळातील कामाविषयी सायली तामणे.