मस्कचा सीक्रेट प्लॅन!

2008 साली टेस्लाची 'रोडस्टर' नावाची स्पोर्ट्सकार विक्रीला आली. आणि अर्थातच त्या गाडीवर उड्या पडल्या. 80 सालच्या सुमाराला सोनीचा वॉकमन घ्यायला लोकांनी खिशातून भरमसाठ पैसे काढून दिले तसंच काहीसं. गाडीची किमान किंमत होती एक लाख दहा हजार डॉलर. पण हे दाढीचे, हे मिशीचे म्हणत दीड लाखांपर्यंत सहज जात होती. लोकांनी तेवढे दिलेही एवढं काय होतं तिच्यात?

"भेटलास का तू धर्मेंद्र साहेबांना? झालं ना तुझं काम?", जितेंद्र मला फोनवर म्हणाला.

"अरे, काम झालं. अगदी मनासारखं. हा क्लायंट मला मिळाला. धर्मेंद्र साहेबांकडे माझ्याखातर शब्द टाकल्याबद्दल धन्यवाद. मी त्यांच्यासोबत चांगला बिझिनेस करून त्यांचे मन जिंकेल, चांगल्या दर्जाचे प्रॉडक्ट त्यांना देऊन तू त्यांना माझ्यासाठी दिलेला शब्द सार्थ करून दाखवेन!", मी म्हणालो.

आता रात्रीचे आठ वाजून गेले होते. हे काम सहा वाजता आटोपणार होते पण होता होता या ना त्या कारणाने उशीर झाला.

अध्यात्मिक स्तोत्रे, मंत्र, पोथी, पुराणे वाचत असतेवेळीच लक्षात आले होते की स्तोत्रांतही बरेच प्रकार आहेत, स्तुती, कवच, भुजंगस्तोत्रे, अष्टके,नामावली, अभंग आणि अन्य काही. स्तुती, अष्टके आणि भुजंगस्तोत्रे. या प्रकारांत देवांचे स्तुतिपर वर्णन असते, अनेक सुंदर उपमा, रुपकांच्या लडी उलगडतात ज्या की मंत्रमुग्ध करुन सोडणाऱ्या असतात, उत्कृष्ट असे काव्याचे नमुने असतात. याउलट कवचांमध्ये काहितरी मागितलेले असते. उदाहरणार्थ त्या देवतेची विविध नावे गुंफुन माझे पूर्वेकडुन शंकर, पश्चिमेकडुन वामदेव, दक्षिणेकडुन त्र्यंबक, प्रवासात स्थाणु .... वगैरे रक्षण करो. म्हणजे यात देवांना कामाला लावलेले असते.उदा.-\

1981 साली मी आमच्या एका उच्चहून थोड्याशा उच्च मध्यमवर्गीय नातेवाइकांकडे गेलो होतो. त्यांच्या विशीतल्या मुलांनी मला एक त्यांचं नवीन खेळणं दाखवलं. वॉकमन. त्यात एक कॅसेट घालून माझ्या कानांवरती इअरफोन लावले आणि मला आत चाललेलं गाणं आपल्या कानांत ढाणढाण आवाजात ऐकू आलं. इअरफोन काढून टाकले की शांतता. म्हणजे हे गाणं केवळ माझ्यासाठीच चालू आहे, माझं आहे. मी काय ऐकतो आहे यावर माझा हक्क आहे, जगाचा त्याच्याशी काही संबंध नाही. आणि मुख्य म्हणजे दोनचार कॅसेट बाळगल्या तर पंचवीस तीस मला आवडणारी गाणी मी कुठेही घेऊन जाऊ शकतो, चालता चालता ऐकू शकतो.

काही लोक जवळचे संबंध असूनही अपरिचित राहातात तर काही अगदी चुटपुटत्या ओळखीतूनही चटकन मनाला कळतात. शाळेपासून वगैरे ओळख नाही आमची, पण जेवढी काही ओळख आहे तेवढ्यात एक परिचित आत्मियता जाणवते. किंबहुना मला हेसुद्धा आठवत नाही कि मी तिच्याशी पहिल्यांदा केव्हा बोलले. जेव्हा कधी बोलते तेव्हा तिच्यातील चांगुलपणा चटकन कळून येतो. फेसबुकवर, फोनवर आमच्या गप्पा झालेल्या आहेत. या दिवाळीत आम्ही पहिल्यांदा भेटू. I am looking forward to it is an understatement .