Skip to main content

"पॅलेस ऑन व्हील्स "

तीन कोटी टिऱ्या* / आभाळ देखती
नाके ती टेकती/ धरतीला
फाटलेली चड्डी/ शर्ट असे, नसे
लढावे ते कसे/ हिवाळ्याशी
हातातले त्यांच्या / गंजके खुरपे
झपाझप कापे/ गवताला
डोक्यावर त्यांच्या /नसे ते छप्पर
फुटके खप्पर / आईबाप
शाळेमाजी त्यांना/ नसे ते शिक्षण
"रात्रीला भक्षण / काय करू?"
वाढदिवसाचे / फुगलेले फुगे
रंगीत नी झगे / कोठून ते
तीन कोटी पोरे/शेतांत राबती
भयाण सोबती/ दारिद्र्य ते
दुख्खाचीच कढी /दुख्खाचाचि भात
जेवोनिया तृप्त / कोणी नसे
मधूनच जाई / नवी आगगाडी
शहरची जाडी/ पोरेबाळे
हाती त्या सर्वांच्या / थंड कोकाकोला
ऑर्डरही केला / पिझ्झा मस्त

ब्राम्हणी पितृसत्ता आणि सोशल मीडिया

Taxonomy upgrade extras

भारताबाहेर राहून, उच्चजातीत जन्माला येऊन किंवा 'एसी ऑफिसात गुबगुबीत खुर्चीत बसून'ही भारतात, आपल्या घरापासून दोन किलोमीटर लांब असलेल्या वस्तीत आणि अगदी आपल्या शेजारच्या खुर्चीत बसलेल्या सहकर्मचाऱ्यांच्या मनात खरोखर काय विचार आहेत, हे समजून घ्यायचं असेल तर आज सोशल मिडीया - लोकमाध्यमांना पर्याय नाही. माणूस समोर असताना त्यांच्या बोलण्याची, वर्तनाची समीक्षाही न करणारे लोक आंतरजालाच्या आभासी मितीमध्ये जातात तेव्हा विषारी, विखारी बोलायलाही त्यांना अडचण वाटत नाही.

"मार्टिनी"- अमेरिकन पेय

युरोपियन वाईन ग्लासांची स्त्रीच्या शरीराच्या मोहक गोलाईची थीम सोडून, एखाद्या गगनचुंबी बिल्डिंगसारख्या सरळसोट लाईन्सवाला मार्टिनी ग्लास तुम्हाला आधुनिक काळात पोचवितो. तुमच्या हाताची उष्णता पोचून मार्टिनीचा अती-थंडपणा बिघडू नये म्हणून त्याची बारीक दांडी ग्लासाच्या "पात्रापासून" पूर्ण वेगळी ठेवलेली असते. उत्तम प्रतीचे अल्कोहोल अतिशय थंड तपमानाला प्यायल्यास घशात अजिबात जळजळ होत नाही; चांगल्या मार्टिनीचे हे खरे लक्षण!

अमेरिकन भांडवलशाही युरोपियन भांडवलाच्या वर्चस्वातून सुटून आपले सार्वभौमत्व स्थापित करत असल्याची एक खूण म्हणजे मार्टिनी; गगनचुंबी इमारती, जाझ संगीत, बिझनेस सूट याप्रमाणेच.

ललित लेखनाचा प्रकार

मोहीम - १ पॅम्प्लेट्स इन्सर्शन

माझ्यासाठी ५.०० एएम म्हणजे लेट नाईट असते बर्‍याचदा पण अर्ली मॉर्निंग कधीच नाही. तरीही ह्या पंचपंचऊ:षकाले अ‍ॅक्टीव्हाला किका मारुन वैतागलोय. बटनस्टार्ट तर होतच नाहीये, किक अ‍ॅणि स्टॅन्डमधला फरकही कळत नाही. स्वतःची नेहमीची बाईक देऊन मागून घेतलीय मित्राची अ‍ॅक्टीव्हा. कारणही तसेच. धंदा हो. दुसरे काय. इन्सर्शन्स टाकायचेत एक लाखभर.
.........................

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

पुस्तक-प्रकाशनविषयक सल्ला.

येथील पुस्तकप्रेमी आणि चोखंदळ वाचकांकडून काही सल्ल्याची अपेक्षा आहे.

१) एखाद्या कॉफी-टेबल पुस्तकाला महाराष्ट्रात/भारतात कितपत मागणी असते? भाषा मराठी व/वा इंग्रजी. प्रकाशक मिळणे कितपत अवघड असते?
२) असे प्रकाशक कोण आहेत - प्रामुख्याने पुणे-मुंबई-महाराष्ट्रामध्ये.
३) पूर्ण पुस्तक मजकूर/फोटो/ले-आउट सह तयार करून दिले तर प्रकाशक मिळणे सोपे की अवघड?

येथे परदेशात बसून पुण्या-मुंबईतील प्रकाशक/पुस्तकविक्रेते/तत्सम अम्य व्यावसायिक ह्यांच्याशी चर्चा करता येत नसल्यामुळे येहेच काही मार्गदर्शन मिळते काय अशा अपेक्षेने ही चौकशी पाठवीत आहे.

ह्याविषयी काही सांगण्याजोगे असेल तर मला व्यनि केला तरी उत्तम.

स्पर्धा का इतर?

आसामी आतिथ्य , बस प्रवास वगैरे .....

आतिथ्य

निसर्गरम्य आसाममध्ये ढेमाजी नावाच्या एका गावातल्या घरी रहायाची संधी असल्याने जायचे नक्की केले. गुवाहाटी ,काझीरंगा ,माजुली ( ब्रम्हपुत्रा नदीत असलेलं जगातलं सगळ्यात मोठं बेट) आणि अरुणाचल प्रदेशची राजधानी इटानगर असा एकाच आठवड्यात प्रचंड प्रवास केला.बोचरी थंडी ,डोळ्यांचं पारण फेडणारा निसर्ग आणि शाकाहारी साध, रुचकर जेवण जेवून तृप्त झाले.

ललित लेखनाचा प्रकार

घेई छंद - पुस्तक परीक्षण

आपल्या आयुष्यात बऱ्याच phases येत असतात. कधी कधी आवडीच्या गोष्टीसाठी वेळ न मिळाल्याने त्या बाजूला पडत जातात. मग अचानक एखाद्या दिवशी आपल्याला अशा काही गोष्टींची आठवण येते.

मी लहान असताना बरीच पुस्तकं वाचायचो. हळूहळू जसा मोठा होत गेलो तसा पुस्तकांसाठी वेळ कमी मिळायला लागला आणि त्याचा परिणाम म्हणून पुस्तकांचं वाचन थोडं मंदावलं. तरीही मी जसा वेळ मिळेल तसा काढून पुस्तकांचं वाचन चालूच ठेवलं होतं. बरीच पुस्तकं वाचली तरी वाचलेल्या पुस्तकावर आजवर मी कधी काही लिहिलं नव्हतं. अपवाद फक्त सातवीत असताना लिहिलेल्या काही टिपणांचा. त्यामुळे पुस्तक परीक्षण करण्याचा मला अजून तरी काही अनुभव नाही.

समीक्षेचा विषय निवडा

माण्साने ...

माण्साच्या शाळेतल्या प्रतिज्ञा खोट्या असतात, माण्साने 'सारे भारतीय माझे बांधव आहेत' असं नुसतंच म्हणावे पण मानू नये.
माण्साने हिंदू व्हावं, मुसलमान व्हावं, बौद्ध व्हावं, ख्रिश्चनही व्हावं पण भारतीय होऊ नये.
हिंदूंनी मुसलमानांचा द्वेष करावा आणि मुसलमानांनी हिंदूंचा द्वेष करावा.
बौद्धांनी ख्रिश्चनांचा आणि ख्रिश्चनांनी बौद्धांचा, उरलेल्या धर्मवाद्यांनीही एकमेकाचा मत्सर करावा.
माण्साने आपली जात गोंजारावी, दुसऱ्याच्या जातीचा दुस्वास करावा.
भाषीय, प्रांतीय अस्मितेची बांडगुळे आपल्या मस्तकात वाढवावीत,

स्पॅम फोन कॉल्स

प्रगत देशात राहण्याचे तोटे, अशी एक लेखमाला लिहिण्याचा विचार करत होते. पण तसं केल्यास उजव्या लोकांचा रोष उद्भवेल (अं ... तो तसाही ओढवून घेतेच मी, विसरलेच!) अशी एक भीती आधी वाटली. मग डाव्या लोकांच्या रोषाचीही भीती वाटली. "एवढा राग आहे प्रगत देशांवर तर मग राहतेस कशाला तिथे!" म्हणून या निबंधाचं नाव 'स्पॅम फोन कॉल्स' असं ठेवलं. हे असे इंग्लिश शब्द वापरले म्हणून ठाकरे लोकांचा रोष उद्भवणार नाही; बघा, देवनागरीत लिहिलंय. वर पॉप कल्चर अनुसरण्यामुळे जादाचे कूल पॉइंट्स मिळतील. आणि एक भलती भीती म्हणजे समजा भारतातही आता असले फोनवर फोन येत असतील तर भारतही प्रगत देश झालेला आहे.

ललित लेखनाचा प्रकार