Skip to main content

काश जावेद साहब ............

परवा लल्लन्टॉप या प्रसिद्ध युट्युब वाहीनीवर एक वादचर्चा प्रसिद्ध करण्यात आली. चर्चेचे शिर्षक Does God Exist ? असे होते. या चर्चेत नास्तिकांच्या बाजुने जावेद अख्तर हे होते आणि आस्तिकांच्या बाजुने मुफ्ती शामाईल नादवी हे होते. या सुमारे २ तास चाललेल्या चर्चेची वैशिष्ट्ये म्हणजे

एका क्राईम रिपोर्टरची सुरस आणि चमत्कारिक मुलूखगिरी : भाग ४

आर्थिक गुन्ह्यांबद्दल हरिश नांबियार यांनी काय बातम्या दिल्या? वाचा या भागात!

सहस्त्रचंद्रदर्शनाविषयी माहिती हवी आहे

पुढच्या शुक्रवारी २६ डिसेंबरला माझा मामा वयाची ७९ वर्षे पूर्ण करून ८० व्या वर्षात पदार्पण करणार आहे. माझा मामा आमच्या सगळ्या विस्तारीत हत्ती परीवाराचा प्रमुख असल्याप्रमाणे आहे आणि त्याच्या शब्दाबाहेर कोणी नसते. त्याचा सहस्त्रचंद्रदर्शनाचा सोहळा करायचे मनात आहे. दरवर्षी १२ पौर्णिमा आणि अधिक महिना असेल तर त्या वर्षी १३ पौर्णिमा प्रमाणे जन्मापासून एक हजारावी पौर्णिमा असेल त्या दिवशी सहस्त्रचंद्रदर्शन करतात इतकेच माहिती आहे. ही हजारावी पौर्णिमा ८०-८१ व्या वर्षात कधीतरी येते. त्या व्यक्तीने जन्मल्यापासून एक हजार वेळा पौर्णिमेचा चंद्र बघितला आहे म्हणून तो सोहळा सहस्त्रचंद्रदर्शन.

एका क्राईम रिपोर्टरची सुरस आणि चमत्कारिक मुलूखगिरी : भाग ३

आणि मग… १२ मार्च १९९३ रोजी मुंबईत खरेखुरे स्फोट झाले.

एका क्राईम रिपोर्टरची सुरस आणि चमत्कारिक मुलूखगिरी : भाग २

मुंबईतल्या १९९२ सालच्या दंगलींच्या काळात एका पत्रकारानं अनुभवलेलं जग

गोवा : नव-वसाहतवादाच्या विळख्यात अडकलेले राज्य

हडफडे येथील नाईटक्लबात झालेले २५ मृत्यू ही केवळ एक दुर्घटना होती की उपभोगवादी अर्थव्यवस्थेचा होरपळलेला अध्याय?

एका क्राईम रिपोर्टरची सुरस आणि चमत्कारिक मुलूखगिरी : भाग १

प्रसिद्ध पत्रकार हरिश नांबियार यांच्या पत्रकारितेची सुरुवात कशी झाली याबद्दल खुमासदार लेख

तोरई (दोडके) + कोथिंबिर सूप

त्यात अर्धा चहाचा चमचा काळी मिरी, जिरा पाउडर आणि स्वादानुसार सेंधव मीठ टाकले. गरमागर्म सूप बाउल मध्ये टाकून त्यावर लोणी टाकले. नंतर एक फोटू काढला. पोह्या सोबत हे सूप पिताना अत्यंत स्वादिष्ट लागले. दोडक्याची भाजी न खाणारे छोटे बच्चे ही, हे सूप आनंदाने पिणार याची ग्यारंटी मी देऊ शकतो.

गृहकृत्यदक्ष(?) कवियित्रींसाठी मार्गदर्शन. !!

कवियित्रींना साधारण गृहीणीसारखे पण वावरावे लागते व कविता लिहुन रसिकांना ही खुष ठेवावे लागते. हे फार कसरतीचेच काम आहे. मी खाली काही Techniques देत आहे जे वापरल्यावर कवियित्रींना ग़ृहीणीच्या रुपात वावरताना सुध्दा कविता लिहिण्यात काहीच अडचण येणार नाही. नेहेमीच्या रोजच्याच वेळात घरकाम करता करता बर्याच प्रसंगातुन स्वत:मधील कवियित्रीला कसे जिवंत ठेवायचे हे समजायला त्यामुळे त्यांना नक्कीच मदत होईल.