पाउस पडत नसताना
किंवा पाउस पडून गेल्यावर
जेव्हा आकाशात इंद्रधनुष्य तयार होत असेल
त्याच्या मधल्या कालावधीत
सिटी बसने मी प्रवास करत असतो
खिडकीतून बाहेर पाहत राहतो
बाहेर ओली झालेली जमीन
झाडांवरून ठिबकणार पाणी
त्यांना आता खास पाणी घालायचं काही कारण नाही
आं करून पाऊसपाणी पिल्यासारख ताज टवटवीत शहर
शहराच्या कोपर्य कोपर्यात cartoonist ला
श्रन्धाजली देणारी ग्राफिटी
कुठल्यातरी stop वर
बस चे automatic दरवाजे उघडतात
ती बस मध्ये येते
अप्रोन घालून
माझ्या बाजूला बसते
आम्ही एकमेकांना नाव न विचारता
बोलायला सुरु करतो
मानसाच डिसेक्शन करताना
कस वाटत यावर बोलतो

खूप माज वाढलाय !

तसा तो आधीपासूनच आहे

खूप आधीपासून

अगदी जन्मापासून.

आधी त्याला काही कळत नव्हतं

पण जसजसं कळायला लागलं

तसतसा त्याचा माज वाढतंच चाललाय.

हो खरंच ! माज वाढतंच चाललाय !

घरात आश्रित असावा तसा तो

शहरात नवीन असावा असा तो

अगदी पाहुण्यासारखा तो.

पण तरीही

पण तरीही खूप माज वाढलाय !

प्रत्येक गोष्ट स्वत:ची म्हणवतोय,

मुळात त्याचं आहे का काही ?

खरं तर काहीच नाहीये

आणि हे त्यालाही माहितीये.

पण तरी खूप माज वाढलाय !

हे माझं ते माझं

हेही माझं आणि तेही माझं.

तुमचं, तुझं असं काही नाही.

आणि आपलं असं तर काहीच नाही.

उगा आग्रहाने बोलावले.
किती आज तेही सोकावले.

कुठे चोर दडला अकस्मात तो?
कुणी दार माझे ठोठावले..!!!

पुन्हा झूळुकिशि सख्य सांधले
पुन्हा एक वादळ घोंघावले.

तिचे बेत होते,तिला धार्जिणे.
तिने बेत माझे धुडकावले.

चितेला म्हणालो आईच तू!
किती छान मजला जोजावले.!

थव्यामागुनि निघाले थवे
कुणी दगड आत भिरकावले?

असो देव वा तू तत्सम कुणी.
असे कोण मजला रे पावले?

किती काळ मजला झुंजावले
अता दु:ख माझे थंडावले.!

जुन्या वेदनेने लळा लावला
सुखाला नव्या मी हुसकावले!

कुणी भक्त ना पावण्या जोगता
वरी देव सारे सुस्तावले!

सुखाला म्हणालो सरक ना पुढे!
किती सभ्यतेने गुरकावले!

तातू, डुकऱ्या आणि बकबक एकवीरा देवीच्या देवळाकडे चालले असताना शेजारून कुंपणातून तुपेवकिलांचा रॉनी कुत्रा त्यांच्यावर भडभडा ओरडला त्यातील अनेक शिव्या तातूला अजिबात पटल्या नाहीत तातूने भयानक गोटा उचलला जाऊ दे रे हा कुत्रा चांगला आहे मुलींवर भुंकत नाही बकबक म्हणाला अरे हा एकदम भेंचोत कुत्रा आहे भेंचोत परवा शांताक्काला चावला शांताक्का जाडी आहे रे बकबक म्हणाला अरे पुरणपोळ्या काय फसक्लास बनवते चीकण पण तातूने झापकन गोटा रॉनीला हाणला रॉनी केकाटत बाकाखाली लपला मागून तुपेवकिलांनी तातू व डुकऱ्याची मानगूट धरून फरफटत कोंडून ठेवले बकबक पळत सुटला व डुकऱ्याच्या आईला जाऊन भेटला फोन ऐकून तातूचे वडील सॉरी म्हण