माझे दोन मुसल्मान मित्र आहेत एक बिन-दाढीवाला तुर्क पेट्रोल भरतो दुसरा दाढीवाला अरब मुन्सिपाल्टीत कारकून आहे त्याला दाढी असली तरी तो कविता वगैरे लिहितो म्हणजे तो मवाळच तर मी त्या दोघांस सज्जड दम भरला की आयसीस ने शिरच्छेद केलेल्या जाळलेल्या बोको हरामने गोळ्या घातलेल्या अल शबाब ने ठार केलेल्या सर्व विशेषतः गैर-मुसलमानांच्या हत्त्यांचा सतत निषेध करण्याची नैतिक जबाबदारी तुमची आहे यावर ते वाकून म्हणाले होय साहेब व न्यूयॉर्क मधल्या मोठ्या मशिदीसमोर उभे राहून हे चूक आहे हे चूक आहे असे म्हणू लागले त्यामुळे मुसलमान समाजाची धर्माची गरज नष्ट झाली तसेच मुसल्मान्नांमधील गरिबी , उपासमारी, बेकारी

पूर्वपक्ष:
बोका चांगला चांगला, खोटा कधी म्हणू नाही,
बायलीच्या मांजराले , सोटा कधी हाणू नाही!

उत्तरपक्ष:
दारी चपला नी बूट, जाला चिखल नी माती,
बोका तयामाझी लोळे , त्याला कशाची ना क्षिती !

बोका मळला मळला , बायलीले मान्य नसे
रंग पांढरा पांढरा, पोट कसे काळे दिसे ?

बोका धुतला धुतला, जेंव्हा हाती सापडला
असा क्रूर अत्याचार, त्याले नाही रे भावला

बोका ओरडे धडपडे, बोका टबासी आदळे
बोका हाता ओचकारी, रक्त त्यामाजी सादळे !

अरे संसार संसार , जसा बोका मांडीवर
नाकी साबणाचे फुगे, तेंव्हा चमके मांजर

..कोणी कसाब झाले,कोणी कलाम झाले..

हातात हात आले,ह्रदयात नाम झाले
ती सोबतीस आली,कामात काम झाले

शिकवण समान होती,त्यांची जरी तरी ती..
कोणी कसाब झाले,कोणी कलाम झाले..

ऐटीत कार गेली,मंत्रीमहोदयांची..
शिस्तीत चालणारे,ट्राफिक जाम झाले..

सारेच चोर होते,पण एकला पळाला
त्याच्या फरार नावे,नंतर इनाम झाले

रावण नको म्हणुनि,ज्यांना पसंत केले
ते ही पुढे परंतु,पुरते हराम झाले

त्यांचीच सर्व दु:खे,त्यांनाच छान विकली
पाहुनि खूश तेव्हा,पब्लिक तमाम झाले

शेजारुनि निघाली,अवखळ बदाम राणी
खिडकित त्वरित गोळा,सारे गुलाम झाले

रस्ते अरूंद झाले,शेतात फ्लॅट आले,

जो हा स्लावोजू झिझकू/ काय सांगे काय ऐकू
कसा पामरे विवेकु / ठेवावा तो?
क्रांती फेल गेली म्हणे /कशामुळे नच जाणे
किंवा त्याच्या विश्लेषणे / मेंदूस फोडी
साम्यवादा शिव्या देई/ पून्जीवादही मान्य नाही
अधले-मधले त्यांच्या काही/ असे म्हणे अपूर्णच
म्हणे मधले हे युग/ बघायचे आपले भाग
साक्षीदार म्हणुनी जाग / केवळ आता सुमित्रा!
पुंजीवाद समर्थक/ प्रचार त्यांचा भ्रामक
"करतील जर शासक / पुनर्वाटप संपत्तीचे
हुकुमशाही त्याने येई/ न्याय सुद्धा होत नाही
गरिबाचे भाग्य काही / बदलत नाही त्यामुळे"
म्हणे याचा प्रतिवाद / कसा करशील तेच सांग
सिद्धान्ताचेही अंग / नीट मांडी त्यामधे

भुरुभुरु बर्फ पडत असताना
परग्रहावरून आलेल्या विजीगिषु जमातीसारखे
भारीतले पायघोळ काळे लोकर-कोट घालून
भारतीय संगणक अभियंते झपझप सर्वत्र फिरतात .
फ़ाइव्ह स्टार ऑफिस बिल्डींग च्या दारात
"ही बिल्डिंग विकत घ्यायला मी आलोय" असा
त्यांचा आवेश, त्यांचा आवेग असतो . भारतातूनच ते
उत्तम अमेरिकन उच्चार शिकून आलेले असतात . गोऱ्या
रिसेप्शनिस्ट बायकांना ते कॉफी आणायला सांगतात
(त्या चिडतात !) . आपल्या गोऱ्या सहकाऱ्यांना ते भारतीय
जेवायला नेतात, शुद्ध शाकाहारी ऑर्डर देतात व
भारतीय पाककलेवर बौद्धिक घेतात , अर्थव्यवस्थेवरही.
"असेच चालू राहिले " तर

प्रचंड हिरव्या काचेच्या पात्याने आसपासच्या वस्तीला खापकन
मधेच तोडून आमची गुलाबी बिल्डिंग दिमाखात तळपत असते: अब्जाधीशांस
शोभेल अशी . गुलाबी दगडही वस्तीपासून पूर्ण वेगळाच . (मार्च महिन्यात ते
फुलं तयार असलेल्या झाडांच्या कुंड्या लावतात सर्वत्र:
थांबायला वेळ नसतो कोणाला .)

आपली नवी महागडी ब्रीफकेस पोटाशी धरून थरथरत
इंटरव्ह्यू साठी अनेक जण येतात . आमच्या रिसेप्शनिस्टला
त्यांची कणव असते . आल्या आल्या बाथरूम दाखविते त्यांना .
ते ओशाळे हसतात . प्रचंड फाशीस्ट हॉल मध्ये उंच पाठीच्या दणकट
खुर्च्या त्यांची वाट पाहत असतात .
नरबळी अनेक दिले जातात . बाहेर पडताना ते