निर्णय
      ======

सावीने लगबगीने सर्व  सकाळची कामे आटोपलीे.ती आॅफिसला जाण्यास निघाली इतक्यात........
'ट्रिंग ,ट्रिंग 'करत फोनची बेल वाजली. नापसंतीचा कटाक्ष टाकुन तरिही चडपडत उशीर होत असतांनाही तीने फोन घेतला.
" हॅलो"
"मिसेस सावी जनार्दन का?"
" होय ,बोलते ."
" मी इन्सेपेक्टर कदम बोलतोय, सिटी हाॅस्पीटल मधून. पहाटे एक अक्सीडेंटची केस आली इथे, त्यातल्या एका इसमाच्या खिशात पत्ता आणि हा फोन नंबर मिळाला . कुणी राघव जनार्दन  आहेत. ओळखता का तुम्ही  त्यांना."
राघवचे नाव ऐकताच तिला गरगरायला झाले,तिने  आपली  फोनवरची  पकड  घट्ट केली,सोफ्याचा आधाराने ती कशीबशी उभी राहिेली.

आज परत तिची तीव्रतेने आठवण येत होती. आयुष्याच्या या वळणावर आपण किती एकटे आहोत हे स्वत: ला जाणवत होते. आयुष्य सगळे द्वेष करण्यात गेले. पैसे असले तर सगळे साथ देतात पण पैसे नसल्या वर माणसाची खरी किंमत कळते.

केव्हापासून एक गुणगुण मनात होते आहे आठवणीतल्या त्या रस्त्याची.
घोलवड स्टेशन ते आस्वली गाव हे अंतर सात किलोमीटरचं. थोडं जास्तच. १९७८-७९मधली गोष्ट आहे ही. तेव्हा मोबाईल्स नव्हते, फोनही तुरळक असत. आस्वलीला जाणारी एस्टीबसही नव्हती. रिक्शाही जखमी झाल्याशिवाय पोहोचू शकत नसत.
घोलवड ते आस्वली, आस्वली ते घोलवड ही वाटचाल मी दर आठवड्यात दोनदा करत असे. असे नऊ-दहा महिने. सुरुवात केली ती जुलै महिन्याच्या ऐन पाऊसकाळात.

क्रिकेट हा खेळ जसा बॅट्समन, बॉलर्स आणि फिल्डर्सचा आहे तितकाच, कदाचित किंचीतसा जास्तं असा अंपायर्सचा आहे. अंपायरच्या वर केलेल्या किंवा न केलेल्या बोटामुळे अनेक मॅचचे रिझल्ट्स पूर्णपणे बदलू शकतात! आजच्या डीआरएस च्या जमान्यात तंत्रज्ञान इतक्या उच्चकोटीला गेलेलं असतानाही अंपायर्सविना क्रिकेटच्या खेळाची कल्पना करणं निव्वळ अशक्यंच आहे. अर्थात आता तंत्रज्ञानामुळे अनेकदा अंपायरची अगदी मोहरीच्या दाण्याइतकी क्षुल्लकशी चूकही भोपळ्याएवढी मोठी करुन त्याच्या पदरात घातली जात असली तरी अखेर अंपायर हा देखील माणूसच आहे आणि कधीतरी तो देखील चुकू शकतो हे मात्रं सोईस्कररित्या विसरलं जातं.

'वरच्या' कोंकणात मित्रांना घेऊन जायचे कबूल करून दशके लोटली. एवढ्याएवढ्यात मी एकटाच काही खाजगी कामांनिमित्त पनवेल-पेण-रोहा-पाली-माणगांव अशा चकरा मारतोय म्हणताना गेली एकतीस वर्षे मला झेलणारा उमेश चेकाळला. नुकताच त्याने इनोव्हा नामक मिनि-ट्रक खरेदी केला होता.
"हे बघ, फॅमिलीला नळस्टॉपला नेण्यासाठी इनोव्हा घेतलेली नाहीय्ये. तू भोसडिच्च्या एकटाएकटाच जाऊन येतोस तर पुढच्या वेळेला मीपण येणार. सकाळी चारला निघायचं का, तर तसं सांग. झोपायलाच ये रात्री माझ्याकडे. सेलमध्ये तीन बर्मुडा घेतल्या आहेत त्यातल्या दोन तशाच कोऱ्या आहेत. त्यातली एक वापर, दुसरी घेऊन जा" उम्या बरसला.