डोळे 'भरून'...

- नील

राणी, तुझा गळा मी चिरू काय?

- संतोष गुजर

ट्रेनचे विस्कळीत डबे बघितले आणि मेंदूत गाठ आल्यासारखी वाटलं. त्याला रडायला आलं तिला असं बघून. तिथेच कोसळण्यापूर्वी तो चालता झाला. लटपटत, डोळ्यांवर अंधुक नजर घेऊन. कुठपर्यंत चालणार तो? थांबला तेव्हा समोर सूर्य हलत होता आणि क्वीन्स-नेकलेसचा समुद्र - स्थिर.

मिलिंद पदकींच्या कविता

- मिलिंद पदकी

"या शतकात आता मोठ्या शहरातच जगावे लागेल"

पोस्टट्रुथ युगात माधवकृपा

- मुग्धा कर्णिक

महालात मंदमंद प्रकाश होता की मंदमंद अंधार ते कळत नव्हतं.

अशी प्रकाशयोजना कायमस्वरूपी कशी काय असू शकते? ...पण होती खरी.

धुरिणत्वाच्या छायेतील विखुरलेली सत्ये

- राजेश्वरी देशपांडे

गोलागमध्ये गोडबोले

- आदूबाळ

एक । जनमताचे दूध काढणे

पडदा उघडतो. धूसर प्रकाशात खालील चित्र दिसतं.

अकलेचे कांदे

- प्रसाद खां

करीमची सातवी चूक

- मिलिंद पदकी

ख्मेर हिंदु संस्कृतीचे अवशेष : भाग १ - अंगकोर वाट

- अरविंद कोल्हटकर