(हे विडंबन नव्हे, ही 'कोसला'ला दिलेली एक मन:पुर्वक छोटेखानी सलामी )
प्रती :- शंभरातील एकास...
प्रिये मी हा असा उकिडवा बसलोय. तुलाच पत्र लिहीत. बनियन बाहेर वाळत घातलाय. आंघोळ अजुन व्हायची आहे. साबणही संपलाय. तुझी खुप आठवण येते. उदाहरणार्थ बादलीत पाणी वगैरे काढलयं.

सकाळी तुला बघितलं. भाजी मंडईत. घासाघीस करत होतीस. गुलाबी परकर पोलकं चांगलं होतं. बरी दिसलीस. मी तिथेच शेजारी ऊभा होतो. उदाहरणार्थ झिपऱ्या वगैरे नीट बांधत जा.
परवा मागच्या बाकावर बसणारा प्रभुणे तुझ्याकडे बघत होता. तुला द्यायला त्यानं फुलपण आणलं होतं. मी म्हणालो, ती आपली लाईन आहे. मग टपरीवर नेऊन त्यानं मला चहा पाजला.

पूर्वी अन्य संस्थळावर ही मौजमजा टाकलेली आहे. सध्या कामिनी चे ४१ वे प्रकरण जोरात असल्याने इथे टाकते आहे. (डोळा मारत)
_______________
दोनदा चिरपरिचीत बेल वाजली आणि मी ओळखलं कामिनी आली आहे. हसत हसत दरवाजा उघडला.कामिनीच होती. पण नेहेमीसारखी हसरी आणि खळकर मूड्मधे नव्हती. आज जरा फुगा होता.
मी विचारलं "काय ग? अशी काय दिसते आहेस?"
"पाणी दे मग सगळं सांगते." - कामिनी
मी फ्रीजमधलं थंड पाणी दिलं.
कामिनी नी घटाघटा प्याल आणि पहीलं वाक्य बोलली ते हे की " शुचि कधी तुला अनुभव आहे का गं धरलं तर चावतय अन सोडलं तर पळतय चा?"
मी हसायला लागले "अगं झालं तरी काय? परवापर्यंत तर बरी होतीस."

तब्बल ४१ व्या वेळी तेच फेमस , नेहमीचं, पाचवीला पुजलेलं वाक्य ऐकून माझ्या पोटात ते ऐकल्यावर येतो तस्साच गोळा आला, काहीही फरक नाही. चहाचा एकेक घुटका सावकाश घेत आणि डोळ्यात तेच हरीणीचे भाव आणून कामिनी सांगत होती
"यावेळेस हटके आहे गं. मी यावेळेस १००% प्रेमात पडले आहे."
.
मला कळून चुकले होते की आता कमीत कमी १ तासाची तरी वाट लागलेली आहे आणि पुढील कदाचित एक महीना तरी याच विषयावर आपले कान किटणार आहेत.
खुर्चीचा आधार घेत मी यांत्रिकपणे म्हटलं - "वेगळं म्हणजे नक्की काय आहे?"

"ऊठ बाबा, चुलीतली राख घीऊन दात घास" जख्खड म्हातारी, आज्जी कुठली.
"बग माजा कसा भिंगतुय!" सकाळपारी भोवरा फिरवायचा रोजचा पराक्रम.
"आये, मी न्हाय जाणार साळंला" खाकी चड्डी पाढरा शर्ट. शेंबुड पुसणारा गबाळा अवतार.
"चल रै भावड्या, कालची गणितं सोडवलीका?" दोन वेण्या घातलेली थोरली बहीण. गुडीगुडी.
"तायं, मला गाभुळ्या चिच्चा दि की काढुन" वाटेतल्या झाडाकडे अंगुलीनिर्देश करत.
" पाटीवर बदकाचे चित्र काढा" फळ्यावर छडी ठेवत मास्तरीण. ढबरी.
"चौघडे वाजले .......सुरवंटराव उदास झाले.......सोनुताई सोनुताई..." एका सुरात अख्खा वर्ग.
"आज डब्यात शिरा आणलायं" बोरीच्या झाडाखाली पंगत.