माझ्या पहिल्यावहिल्या भेटीत माझे ऑस्ट्रेलियन लोकांबद्दल खूप अनुकूल मत बनले. एकीकडे काही प्रमाणात परंपरेला महत्त्व देणारे तर दुसरीकडे खुल्या दिलाचे. युरोप आणि आशिया या खंडांतील वेगवेगळ्या देशांच्या लोकांनी ऑस्ट्रेलियात मोठ्या प्रमाणात वसती केली असल्याने येथील समाजाचे स्वरूप काहीसे सर्वदेशीय (cosmopolitan) आहे, व म्हणून ते स्वागतशील (welcoming) झाले असावे.

आय. आय. टी.च्या माझ्या पहिल्या सत्रात मला एम. एस्सी.च्या विद्यार्थ्यांना वास्तव विश्लेषण (Real Analysis) शिकवायचे होते. हाच कोर्स मी बरोबर अकरा वर्षांपूर्वी रॉचेस्टर विद्यापीठात वास्तव चल (Real Variables) या नावाने शिकलो होतो. गंमत अशी की दोन्हींचे पाठ्यपुस्तकही तेच होते, वॉल्टर रुडिन (Walter Rudin) यांनी लिहिलेले Principles of Mathematical Analysis. फक्त माझ्या भूमिकेत बदल झाला होता. माझ्या आय. आय. टी.मधील दीर्घकालीन पेशात हा कोर्स मी अनेकदा शिकवला. एकदा कोणीतरी सांगत होते की लिमये सरांना रुडिनचे पुस्तक उलटीकडूनही पाठ आहे.

पुण्या-मुंबईचा परिसर सोडून लांब गोव्याला जायचे होते, वेगळ्या चालीरीतींच्या व भिन्न मानसिकतेच्या लोकांबरोबर राहायचे होते. निर्मलाची पीएच.डी. संपायची होती. आमची मुलगी कल्याणी सव्वादोन वर्षांची होती. पण मनाचा हिय्या करून एका नव्या आयुष्यात शिरायचे ठरवले.

कुठलाही घरगुती समारंभ असू दे किंवा एखादा सण आमच्या कुटुंबात पंगत बसतेच. मला अगदी प्रकर्षाने आठवते ते म्हणजे माझ्या काकांकडे कसलासा समारंभ होता आणि त्यावेळी मला पहिल्यांदा कळलं होत की घर स्वच्छ झाडून, पुसून मग बसायला सतरंज्या अंथरून, ताटे ठेऊन मग ताटांभोवती सुंदर (सुंदरच कारण जरा जरी सुंदर रांगोळी नसेल तर रांगोळी काढणाऱ्या बाईच्या नावाचा उद्धार ठरलेला) रांगोळ्या काढून, उदबत्त्या लावून ताटे वाढुन पुरुषांना आधी जेवायला घालण्याची जबाबदारी ही बायकांचीच असते.