दोन वीजा कडाडल्या
त्याही भर पावसात
तिने डोळ्यातून मारला
एक तीर काळजात.

चिंब होऊन शोधतो
एक चांदणी मनात
तीर मारुन नागिन
कुठे गेली अंधारात.

तिचं घर चौकात
का तिचं घर रानात
नुसत्या चौकशा चौकशा
माझ्या तोंडात कानात.

मन नाक्यावर राहिले
आलो भिजत घरात
तिच्या खिडकीचा चंद्र
माझ्या मनात मनात.

ढग पुन्हा कासावीस
पाऊस व्हायला आतुर
माझी चादरीत घालमेल
देह फितूर फितूर.

अगाधा भागाया
-शून्य माझ्यातले
घेता- भेटी आले
अनंतत्व

अनंत जोखण्या
- हाती मोजपट्टी
नव्हती- हिंपुटी
नाही झालो

धून अनंताची
झंकारली गात्री
अनंताचा यात्री
तेव्हा झालो