Skip to main content

बयो !! भाग २

बयो !! भाग १

एकदा नेहमीप्रमाणे कोमल ऑफिस मध्ये नसताना तिचे बाबा आले.
मी म्हणालो, "काय काका?"
"काही नाही सहजच. मी काय म्हणत होतो…"
"काय?"
"आमची बयो ग्रजुएट झालेली आहे" (बहुतेक कोमलला घरी बयो म्हणत असावेत)
"हो माहित आहे मला"
"दिसायला हि सुंदर आहे"
"…………" (आता हे नवीन काहीतरी सान्गीतल्यासारखे काय सान्गताय? काय ते विचारा)
"तर मी म्हणत होतो कि…… "
"काय?" (मला आता धडकी भरली. एखाद्या गोष्ट बऱ्याच दिवसापासून मनात असेल आणि आता ती मिळण्याची वेळ जवळ आल्यावर जसा माणूस नर्वस होतो तसे झाले. अजून किती वेळ घेणार आहेत हे?)

समोर हिरवंगार जंगल

(पूर्वप्रकाशित)

कोण चूक कोण बरोबर काय न्याय काय अन्याय कसले हिशेब कसले जाब कसले जबाब -
दे सगळे हलकेच सोडून
नि पाहा समोर पसरलाय अथांग वैराण प्रदेश
दगडधोंड्यांचा नि उन्हातान्हाचा
नि सपाट उजाड माळरानांचा
नि लालबुंद सोनेरी सूर्यास्तांचा
आपल्यासाठी -
एकेकट्या असलेल्या आपल्यासाठी.
छातीत दाटून गच्च झालेला तो भीतीचा नि दुःखाचा हुंदका हळूहळू -
अगदी हळूहळू सैल करत ने,
पाहा,
माझ्या स्पर्शातून कळेल तुझ्या आतल्या सगळ्या सगळ्या भित्यांना आणि शंकांना आणि प्रश्नांना

खिसा

दोन बटणाने सावरलेला सदरा.
शाईचे आणि मातीचे डाग.
ओझ्याने ओघळलेला,
कड उसवलेला खिसा.
आणि खिशात,
न सामावणारा खजिना . . .

खडूने भरलेले हात.
एक नाक पुसायला,
दुसरा चड्डी सावरायला.
मळलेली चड्डी
आणखीन खाली ओढणारा
तुडुंब खिसा.
आणि खिशात,
न सामावणारा खजिना . . .

भोवर्याच्या अरीने
खिशाला पडलेलं भोक.
अर्धी खिशात आणि
अर्धी बाहेर लोंबणारी दोरी.
ओल्या मातीचा वास लागलेल्या गोटया.
दांडू खिशात ठेवायची सोय नाही
म्हणून फक्त विट्टी.
खेळून खेळून फुटलेली आंब्याची कोय.
छापा काटा करायला एखादं नाणं.
भिंगरी सोबत
दोन गोट्या, भोवर्याची दोरी, चार चिंचोके
बाहेर काढणारा
गोंधळलेला खिसा.

एक लक्ष वाचक - एक प्रवास

आज ३ नोव्हेंबर, सायंकाळी ८ वाजता कॉम्पुटर चालू केला, सहज लक्ष गेल ब्लॉगला वाचक संख्या एक लक्षाच्या वर गेलेली होती. जेंव्हा ब्लॉग लिहायला सुरुवात केली होती, आपला ब्लॉग कुणी वाचेल याची कल्पना ही केली नव्हती.

तेलणीशी रुसला वेडा - मानवी स्वभावाची सामुहीक असहकार चळवळ

'अहं' बद्दल पुढेचर्चा करण्यापुर्वी या विषयावर बरच मंथन चिंतन करूनही मला स्वतःला याबाबत खुपसे सुधारता आलेले नाही ही माझी स्वतःची मर्यादा सुरवातीसच स्विकारून, समुहाचा घटक म्हणून मानवी समुह ते समुह सहसंबंधातील रुसवा फुगवा अभ्यासण्याच्या दृष्टीने काही लिहावे हा मनात विचार असतानाच संत तुकाराम महाराजांची खालील गाथा वाचनात आली.

तेलणीशी रुसला वेडा | रागेँ कोरडें खातो भिडा || 1 ||
आपुले चित्त आपण पाही | संकोच तो न धरी कांही || 2 ||
-संत तुकाराम (गाथा क्र. ५६)

मी पाहिलेला ऐसी अक्षरे दिवाळी कट्टा

Taxonomy upgrade extras

व्यवस्थापकः
मी यांनी केलेल्या पुढिल नेमक्या सुचवणीला नव्या धाग्यात बदलत आहोत. एकानेच वृत्तान्त लिहून एकाच नजरेने कट्ट्याकडे बघण्यापेक्षा अशा प्रकारचा वृत्तान्त वाचायला अधिक मजेशीर असेल असे वाटते. तेव्हा येऊ द्यात तुमच्या शैलीत, तुमच्या शब्दात तुम्ही पाहिलेला ऐसी अक्षरे कट्टा.

=======
कट्टा वृत्तांत कसा द्यावा याबाबत काही चिंतन -

१. क्राऊड सोर्सिंगच्या धर्तीवर सगळ्यांनी मिळून वृत्तांत द्यावा, सगळ्यांचे परिप्रेक्ष्य... किमान आणि कमाल एक-एक परिच्छेद आला तरी चालेल.
२. फोटोंना खुमासदार कॅप्शन्स सुचवाव्यात.

-------

बयो !!!!

(हि कथा संपूर्ण काल्पनिक आहे. काळ - १९९८-९९)

बयो !!!!

बऱ्याच तात्पुरत्या नोकऱ्या झाल्या होत्या. कोणत्याच नोकरीत राम वाटत नव्हता. आणि पगारातपण म्हणावी तशी वाढ होत नव्हती. काय करावे काळत नव्हते. स्वतः चा व्यवसाय करायचे डोक्यात होते पण आपल्याला जमेल का ?, भांडवल कुठून आणायचे?, तोटा झाला तर काय ?, असे असंख्य प्रश्न भंडावत होते.
घरी सर्वांना माझी अस्वस्थता जाणवत होती. आईला माहित होते कि याचे काही ठीक चालले नाहीये. तिने सरळच विचारले,
"काय रे काही प्रोब्लेम आहे का?"
"नाही, काही नाही".
"मग असा का घुम्यासारखा बसून असतोस? कसला विचार करतोस एवढा?"

अलीकडे काय पाहिलंत - १६

जुन्या धाग्यात १००च्या जवळपास प्रतिसाद झाल्यामुळे नवीन धागा. उजव्या बाजूला किंवा मुखपृष्ठावर असणाऱ्या मुखवट्यांच्या प्रतिमेवर टिचकी मारून या प्रकारातले सगळे धागे सापडतील.)

***

बीईंग देअर (१९७९) हा चित्रपट पाहिला. - आता लिहिताना बघितलं तर चित्रपट इतका जुना आहे हे कळलं, बघताना तो मला अगदी ताजा वाटला होता.

कथावस्तु सुरू

ताज्या क्षणिका – सत्तेचा आनंद, नागपुरी संत्रा आणि टोल


सत्तेचा आनंद

नाक कान डोळे
ठेवा सर्व बंद
गुपचूप चिडीचूप
सत्तेचा आनंद


नागपुरी संत्रा

नागपुरी संत्रा
पहा कसा बहरला
लवकरच कळेल
गोड आहे कि कडू.


टोल प्रश्न

गादीवर बसतात
सत्ताधारी झाला
टोलचा प्रश्न
झाडावर टांगला