Skip to main content

अडगळ

अडगळीतील कप्पा
आणि आठवणींची धुंदी.
ओठावर हासू
आणि आसवांची गर्दी.
तेव्हा उडालेले पक्षी ..
आणि अजून त्यांचं भिरभिरणं
भेटलं तर घरटं ..
नाहीतर अजून फिरणं.
काहींचं घरटं बांधणं ..
अन आपलं आयुष्य सावरणं.
काहींच दाराला कुलूप लावणं..
आणि मांडलेल सार आवरणं.

एक चटणी. एक ठेचा.

माझ्या इथल्या पूर्वकर्मांमुळे या दोन्ही पाककृती खऱ्या आहेत आणि खाण्यायोग्य आहेत हे इथे आवर्जून सांगावंसं वाटतं.

१. लसणीच्या पातीची हिरवी चटणी

भारतात - पुण्यात - कर्वेनगरच्या विठ्ठल मंदिराच्या मागच्या भाजी मंडईत - हल्ली लसूण पात मुबलक प्रमाणात मिळते. अनेक बेचव/चवहीन (तरीही पौष्टिक) पदार्थांना चव आहे असा भास निर्माण करण्यासाठी ही पाककृती वापरली जाऊ शकते.

जिन्नस:
लसूण पात (१)
तिखट हिरव्या मिरच्या (४-५)
ओलं खोबरं (१/२ वाटी)
कोथिंबीर (१/४ वाटी)
लिंबू (अर्धे)
मीठ - साखर (आवडीनुसार)

कणाद, प्रमाण आणि विज्ञान

(काल्पनिक कथा इथे कणाद जागी गैलिलियो असू शकतो इत्यादि )

ज्ञात ज्ञानाच्या आधारावर कुठलीही गोष्ट सिद्ध करणे म्हणजे विज्ञान. पण ज्ञात ज्ञान माणसाची जशी-जशी प्रगति होते तसे-तसे बदलत राहते. प्राचीन काळी कणादला कळले होते प्रत्येक पदार्थ हा अणु पासून बनतो. पण अणुचा आकार त्याकाळी सिद्ध करणे संभव होते का? पहा विद्वानांच्या सभेत काय झाले असेल,

ललित लेखनाचा प्रकार

एकोणिसाव्या शतकातील महाराष्ट्र – जागृती आणि प्रगती – भाग २६

आधुनिक लोकशाही असलेल्या सरकारचे तीन भाग असतात. – लेजिस्लेचर, एक्सेक्युटीव आणि जुडीशिअरी. इंग्रज सरकारने या तीन शाखा असलेले सरकार बनविले. भारताला स्वातंत्र्य नव्हते पण आधुनिक सरकारची व्यवस्था १८१८ ते १९२० या काळात तयार झाली.

केम छो गुजरात?

ऐन दिवाळीत घर आणि घरच्यांना वाऱ्यावर सोडून जाणाऱ्या माझ्यासारख्या धर्मभ्रष्ट कलंकिनीला थांबवण्याचा प्रयत्न सारी कायनात करायला लागली.

सममित आकृतींचा शोध - भाग १

एकाचसारखे दिसणारे अनेक भाग सुसूत्रपणे जोडून एखादी आकृती बनली असेल तर ती सममित (symmetric) असते. प्राचीन काळापासून मानवप्राणी सममित आकृतींकडे आकृष्ट झाला आहे. अशा सममित आकृतींचा शोध घेणारी एक लघुलेखमाला.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

तळ ढवळताना : जाणीव, नेणीव, वृत्ती आणि भूमिका

कचरा दिवाळी अंकातील लेख, लेखावरील मतं आणि लेखातील मूळ मुद्दे सोडून भलत्याच गोष्टींवर दिले गेलेले ट्रोलयुक्त प्रतिसाद, नकारात्मक होत गेलेली चर्चा आणि त्यातून निर्माण झालेली खळबळ याला आता काही दिवस उलटून गेलेत. चर्चेत सहभाग घेतलेल्यांच्या भावना आत्तापर्यंत बर्‍यापैकी शांत झाल्या असतील. लेखकाला गरज वाटत नसली तरी संस्थळावरील सदस्यांनी आपली जाण वाढावी या हेतूने आता या घटनेचा सारासार विचार व्हायला हवा असं मला वाटतंय.

एकोणिसाव्या शतकातील महाराष्ट्र – जागृती आणि प्रगती – भाग २५

एका व्यापारी कंपनीने एक अवाढव्य आणि उज्ज्वल इतिहास असलेला देश याच देशातील सैनिकांचा वापर करून जिंकला. त्यामुळेच स्वातंत्र्यावेळी भारताला एक battle hardened सैन्य मिळाले.

कोमट कलाकृती, निबर अनुभूती, अर्धवट सोडलेली पुस्तकंं, हॅशटॅग meh इत्यादिवगैरे

सर्वप्रथम, डिस्क्लेमर : , शीर्षकातच एक सुमारदर्ज्याची मस्तमस्त कविता झालेली आहे याची मम पामरास जाणीव आहे बरे का.

तर, प्रस्तुत टिपणात माझ्या वर्धिष्णुशा नेव्हलचं अविरत चाललेलं गेझिंग करताना सुचलेले काही विचार नोंदवायचा नम्ब्र प्रयत्न करीत आहे.

British-Lit

हां तर गेली कित्येक वर्षं जी गोष्ट जाणवत होती पण मनातून "यात काय सांगण्यासारखं आहे का!" असं वाटल्याने त्याबद्दल कधी कुणाशी काही संवाद साधता आलेला नव्हता.

द्वाही :)

"वाचूनही कविता नच कळली
असे न माझे व्हावे
कोश कोणते यास्तव घरी मी
आणुनी ठेवावे?"

विचारले ऐसे मी कविला -
हसुनी खिन्न तो वदला,
"कविता माझी आजवरी का
कळली कोणाला?"

"शब्दांची आतशबाजी अन्
मोडजोड मी करितो -
जरा रेटुनी अर्थ त्यातूनी
शोधावा तो मिळतो.

जे जे अमूर्त, जटिल, अकल्पित
ते ते मजला गमते
दुर्बोधाच्या गर्द सावलीत
कविता माझी रमते.

शब्द बुडबुडे केवळ असती
अर्थही अवघा भास
सत्य चिरंतन ऐस जाणुनी
शिणवू नको मेंदूस.