अमृतांजन पुलाखालची स्मरणशिला.

अरविंद कोल्हटकर

पुणे-मुंबई रस्त्यावरील घाटामध्ये काही पिढ्या उभा असलेला आणि ’अमृतांजन पूल’ ह्या नावाने माहीत असलेला पूल अलीकडेच काही दिवसांपूर्वी पाडण्यात आला हे आपण सर्वांनी वाचलेले आणि पाहिलेले आहे. हा घाटरस्ता बांधला गेला त्या घटनेच्या स्मरणासाठी एक संगमरवरी स्मरणशिला त्या पुलाच्या खाली मला आठवते तेव्हांपासून उभी होती. त्या पूर्वीहि ती तेथेच असणार. तिचे चित्र खाली दाखवीत आहे.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

शुष्क काष्ठने आण्या पत्र

सामो

समीधाने, संध्याकाळचा वरण-भाताचा कुकर लावुन, देवापुढे उदबत्ती लावली. बाल्कनीतील जाईला पाणी घालून, साठीला आलेली, समीधा जरा खुर्चीवरती विसावली. घरात,शिजलेल्या भाताचा सुगंध, घमघमाट सुटला होता. आज मानसी तिच्या मुलीला घेउन म्हणजे समीधाच्या नातीला घेउन, भेटायला येणार होती. मानसी, समीधाला भेटायला वरचेवर येत असे. त्या दोघी यायच्या आत,तेवढी काही स्तोत्रे म्हणावीत म्हणुन, समीधा जरा विसावली होती. दत्तबावनी वाचता वाचता ती एका ओळीपाशी येउन थांबली, -
"शुष्क काष्ठने आण्या पत्र| थयो केम उदासीन अत्र|

ललित लेखनाचा प्रकार

बखर....कोरोनाची (भाग ४)

अबापट

Taxonomy upgrade extras

आज आपण सर्व एका महत्त्वाच्या 'ट्रान्झिशन टाइम' मध्ये आहोत.

म्हणजे असं, की आत्ता जे घडत आहे ते आपल्या सगळ्यांकरता एका प्रकारचं 'once in a lifetime' घटना आहेत.

माझ्या वडिलांच्या पिढीने कदाचित दुसऱ्या महायुद्धाच्या परिणाम वाचले, बघितले आणि क्वचित भोगले असतील.
आजोबांच्या पिढीने कदाचित प्लेग बघितला असेल त्याचे परिणाम भोगले असतील.

पण अर्थातच हे सर्व जागतिकीकरणपूर्व काळातील आहे.
आणि त्यामुळे मर्यादित भागात परिणाम करणारं.
पण आज जे घडताना दिसतंय ते सर्वदूर आणि दूरगामी परिणाम करणारं आहे असं वाटतंय.

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट माईलस्टोन: २० जुलै २०१९

नील

१८ नंबरच्या खिडकीवरून फायनली बॅज घेतला.

मोठ्ठा माईलस्टोन!

आत्ता तो पहिल्यासारखा चकचकीत सेक्सी पितळी बिल्ला नाही मिळत :(

फक्त असं कार्ड मिळतं. ठीकाय हे तर हे...

Badge

२८ नोव्हेंबर २०१६ ते २० जुलै २०१९

अदमासे दोन वर्षं आठ महिने लागले मला बॅज काढायला.

बरं खर्च साधारण: ३२८१ रुपये (एजंट्सकडे रेट १५००० आहे)

सगळी प्रोसेस साधारण अशी होती.

ललित लेखनाचा प्रकार

आमची मे महिन्याची सुट्टी

अवंती

लहानपणी म्हणजे किशोर वयात वगैरे मला फार काँप्लेक्स आलेला. कसला, तर आमची आधीची पिढी सतत त्यांनी लहानपणी केलेल्या गमतीजमती, दंगा मस्ती, गलका, अश्या सुरेख आठवणी सांगायचे तसं आमच्याकडं पुढच्या पिढीला सांगायला काय वेगळं असणार असंच वाटायचं. म्हणजे काय तशी बोरींगच तर सुट्टी असते वगैरे वाटायचं. पण आता कळतंय आत्ताच्या मुलांना सांगायला पुष्कळ आहे. ते काही सांगायचं नाहीच पण आता मे महीना लागला, जरा जुनंच सगळं आठवायला लागलं.

ललित लेखनाचा प्रकार

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: २९ जून २०१९

नील

झालं होतं असं की लायसन्स पोस्टानी घरी आलं तेव्हाच समोरच्या मित्राच्या वडलांचा मृत्यू झाला होता.

शेजारधर्मानुसार आपल्या घरीही आईनं बऱ्याच लोकांची उठण्या-बसण्याची सोय केलेली.

त्या घाईत तिनं लायसन्सचा फोटो काढून मला पाठवला आणि गडबडीत लायसन्सचा लिफाफा हंस दिवाळी अंकात कोंबला आणि ती साफ विसरून गेली.

मागच्या शनिवारी तिनं जस्ट एक फ्लूक म्हणून पुस्तकांचं कपाट चेक केलं आणि टा SSS डा SSS

नव्या उत्साहात परत आर. टी. ओ. ला थडकलो.

त्यातही आज बॅजचा फॉर्म विकणाऱ्याची टपरी बंद होती.

अरे देवा!

ललित लेखनाचा प्रकार

जुना खलाशी

देवदत्त

"उद्यापासून नवीन ड्युटी. वरळी सीफेसला. पत्ता व्हाट्सऍप करते. तुला नाईट ड्युटी देतेय. म्हातारा ठीक आहे तसा. मदत केलीस तर उठून बसतो. बेडसोअर वगैरे नाहीत." मोरे मॅडम तिच्या गेंगाण्या आवाजात सांगत होती. तशी बरी आहे - मला जास्त नाईट ड्युटी देते. पंचवीस टक्के जास्त मिळतात डेपेक्षा.

दुसऱ्या दिवशी साडेसातला दिलेल्या पत्त्यावर गेलो. ड्युटी आठची, पण पहिल्या दिवशी लवकर गेलो तर वॉचमनशी ओळख करून घेता येते. इंप्रेशनपण चांगलं पडतं.

ललित लेखनाचा प्रकार

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: २२ जून २०१९

नील

पुढच्या शनिवारी नेहमीप्रमाणे शेवटची शिवनेरी पकडून घरी वांद्र्याला आलो.
आल्या आल्या झोपाळलेल्या आईला विचारलं लायसन्स मिळालं का म्हणून.
तिनं पेंगुळलेल्या डोळ्यांतसुद्धा अपराधी भाव आणत "नाही" म्हटलं.

दुसऱ्या दिवशी आरामात उठलो बऱ्याच दिवसांनी आर. टी. ओ. ला जायचं नव्हतं.
डुप्लिकेट लायसन्स ची ऑनलाईन प्रोसेस दुपारी आरामात करायचं ठरवलं.
आणि पार्ल्याला टिळक मंदिरात गेलो.
ही माझी खूप जुनी आणि आवडती लायब्ररी.

ललित लेखनाचा प्रकार

पूर्तता (गझल)

कुमार जावडेकर

पूर्तता आहे खरी की फक्त आहे सांगता
ही तुझी आहे व्यथा की व्यर्थ केवळ आर्तता?

मांडतो आहे कधीचा मी हिशेबी आकडे
दूरवर आहे जरी येथे कधीची शून्यता

शब्द का यावेत ओठी या क्षणी तू सांग ना
आज वाचूया पुनः डोळ्यांतली ही मुग्धता

शोधतो आहे मला माझ्या मनी मी सारखा
का तुला समजेल माझी ही फुकाची व्यग्रता?

गोवले आहे स्वतःला भोवऱ्यांच्या आत अन्
वाटते की जाणतो मी जीवनाची भव्यता...

- कुमार जावडेकर

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: १५ जून २०१९

नील

बराच काळ आमचा हनिमून पेंडिंग होता.

बायको दाखवत नसली तरी तिची सूक्ष्म नाराजी जाणवत होतीच.

फायनली एक दहा दिवसांची पुणे-कोल्हापूर-मालवण-गोवा-आंबोली-पुणे अशी धमाल रोड ट्रिप केली.

मजा आली.

कॉलनीतले माझे बरेचसे खास मित्र मालवणी असल्यामुळे बायकोला रस्त्यातली वैभववाडी, तळेरे, शिरगांव, आचरा, हडी, कुडाळ, शिरोडा, रेडी, डिचोली अशी गावं दाखवून आणि अवली मित्रांचे एकेक किस्से सांगून पीळपीळ पिळलं.

मस्त फ्रेश होऊन आलो.

...

...

...

तर:

ललित लेखनाचा प्रकार

Subscribe to