४ मे २०१९:

सगळे पेपर्स कडक तयार करून पोचलो.

केतनला एवढ्या फेऱ्या घातल्यामुळे सगळी केस माहिती होतीच.

शिवाय व्हेरिफिकेशन आधीच बोरकर सरांनी करून दिलं होतं.

केतननी झटपट त्याच्याकडून क्लिअरन्स दिला.

वरती बसलेल्या शेटे साहेबांनीही झपकन सही दिली शिवाय फॉलोअपबद्दल कौतुकही केलं :)

ऑल सेट !

आता नवीन लायसन्स बॅज नंबर चढून घरी येईल.

आजचा खर्च: ७६६ रुपये (ऑनलाईन बॅज ऍप्लिकेशनची फी)

२९ मे २०१९:
येय पुण्यात असताना आईचा मेसेज आला लायसन्सच्या फोटोसकट.

बॅज नंबर आला !!!

मी नेहमी लिहीत नाही. माझ्या आईची आठवण आली आणि सुचेल ते लिहिले.. मला प्रतिक्रिया आणि गरज वाटल्यास बदल सुचवा. धन्यवाद.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

आजही सकाळीच पोचलो पण ऑफीसमध्ये सगळीकडे सामसूम.

बो#$र, केतन, लोखंडे कोणीच नव्हते.

साहजिकच आहे काल दीड दोन वाजेपर्यंत सगळ्यांना इलेक्शनची कामं होती.

सो थकून झोपले असणार सगळे बहुतेक.

एजंटला विचारलं "फॉर्म S. E. C." काय आहे तर त्यानं सांगितलं "स्कूल-लिव्हिंग सर्टिफिकेट" पण माझा फारसा विश्वास नाही बसला.

परत एकदा १० नंबर खिडकीतून आत डोकावलो एक गोरासा हँडसम पोरगा दिसला.

बहुतेक तिकडे प्यून असावा तो.

खेटे घालून घालून थोडा ओळखीचा झाला होता.

त्याला विचारलं "फॉर्म S. E. C." विषयी तर त्यानं सांगितलं, "आपलं पंधरा वर्षांचं डोमिसाईल सर्टिफिकेट."

दोन वर्षांपूर्वीची गोष्ट. सद्गुरू स्टॉलकडे म्युन्सिपाल्टीची काहीतरी गडबड चालली होती म्हणून मह्या आणि मी चहा प्यायला मामांच्या हॉटेलात गेलो होतो. बंड्यामामा म्हणजे माझे चुलतमामा. त्यांना सख्खी बहीण नाही, म्हणून आईवर त्यांचा फार जीव. माझेपण लहानपणापासून लाडबिड करतात. त्यांच्या हॉटेलात कितीही खा-प्या, आपल्याला बिल द्यायला लागत नाही. पण तरी तिथे कधीतरीच जातो. मामांच्यासमोर सुट्टा ओढता येत नाही ना!

पण मला सगळ्यात आवडली ती परीक्षिताची गोष्ट. फळातून अळी आली आणि अळीचा मोठ्ठा साप होऊन तो परीक्षिताला चावला आणि परीक्षित मेला. ही गोष्ट मला खास वाटण्याचं कारण म्हणजे काही वर्षांपूर्वी थायलंड का कुठे सुनामी आलेली तुला आठवतेय? माझ्या एका मित्राचा मित्र तेव्हा फुकेटला गेला होता, तो मेला बुडून त्या सुनामीत. त्या मरणाऱ्याला मी ओळखत होतो. त्याचंही नाव परीक्षित होतं. गंमत इतकीच नाही. जाण्यापूर्वी आम्ही एक पार्टी केली होती, तेव्हा तो भेटला होता. पिल्यावर मला म्हणाला, ‘मी बुडून मरणार आहे! मला तसा शाप आहे! लक्षात ठेव, मी बुडून मरणार आहे.’ पिल्यावर लोक काहीही बोलतात. मी दुर्लक्ष केलं पण तो खरोखरच तसा मेल्यावर मला ते आठवलं. आणि कायमचं डोक्यात राहिलं.
हे झालं आणि मध्यंतरी मी एक सिनेमा पाहिला. सायन्स फिक्शन सिनेमा होता. एका पाणबुडीतून काही शास्त्रज्ञ समुद्रात खोल खोल जातात आणि तिथे त्यांना काय काय सापडतं. पण त्या सिनेमात एका दृश्यात पाण्याचा एक लोट सापासारखा येतो आणि त्याला माणसाचं तोंडही तयार होतं! तो सीन आला आणि मला तो मेलेला परीक्षित आठवला. मला वाटलं, तोसुद्धा अशाच पाण्याने सापाचं रूप घेऊन मेला तर नसेल? या विचाराने माझ्या अंगावर काटा आला. आणि मला गोष्ट सुचली.

तर आता फायनली बॅजसाठी ऍप्लिकेशन:

इतके वेळा "सारथी" ऑनलाईन सर्व्हिसेसच्या पेज वर गां# घासून मला आत्ता पेजचा फ्लो जवळ-जवळ पाठ झालेला.

तेव्हा ठरवलं की बॅजचं ऑन-लाईन ऍप्लिकेशनसुद्धा आपणच भरायचं.

त्यालातरी कशाला हवा एजंट?

मग सकाळी पुन्हा प्रायमरी हेल्थ सेंटरला गेलो आणि एका रागीट दिसणाऱ्या पण छान चीक-बोन्स असलेल्या डॉक्टरणीकडून फिटनेस सर्टिफिकेट घेतलं.

हो बॅजसाठी हे लागतं.

अजून एक गोष्ट ऑनलाईन फॉर्मवर लिहिलेली ती म्हणजे "फॉर्म S. E. C."

आत्ता एकच कन्फ्युजन की च्यायला हा "फॉर्म S. E. C." म्हणजे काय बुव्वा?