Skip to main content

एका नास्तिकाची धार्मिकता

सतीश तांबे म्हणतो, 'आस्तिक आणि नास्तिक हे विरुद्ध अर्थाचे शब्द नाहीतच.' याचं उत्तम उदाहरण पुस्तकी आहे. आयन रँडच्या ’फाउंटनहेड’ मधला हॉवर्ड रोर्क म्हणतो, ’मी आर्किटेक्ट झालो कारण माझा देवावर विश्वास नाही. हे जग जसं आहे, तसं मला आवडत नाही, ते मला बदलावंसं वाटतं.’ पुढे रोर्ककडे हॉप्टन स्टोडार्ड जेव्हा देऊळ बांधण्याचा प्रस्ताव घेऊन येतो तेव्हाही रोर्कचं तेच म्हणणं असतं: मी देऊळ कसं बांधू? माझा देवावर विश्वास नाही. पण एल्सवर्थ टूहीने पढवलेला हॉप्टन अत्यंत आत्मविश्वासाने त्याला ऐकवतो, ’मला नको सांगूस, तू नास्तिक आहेस म्हणून; तुझ्या धर्मपालनाची साक्ष तू निर्माण केलेल्या वास्तूच देताहेत!’

ललित लेखनाचा प्रकार

मनातले छोटेमोठे प्रश्न आणि विचार - १०३

Questions issues queries problems

ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, नेहमी नेहमी डोकावणारे विचार मांडण्यासाठी आहे. कधी कधी आशय फार मोठा नसतो. फार खोल विचार केलेला नसतो. तो विचार / कल्पना / प्रश्न / गंमत डोक्यात येते, जाते. कधी कधी आपण विसरतो, कधी कधी ती ती पुन्हा पुन्हा येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.
यापूर्वीच्या धाग्यावरचे प्रतिसाद १००+ झाले आहेत म्हणून हा पुढचा धागा.

मॅटिनी

मॅटिनी
आज रविवारचा दिवस आहे,
गुलाबी थंडीचा महिना आहे
मुले पण मामा कडे गेली आहेत
आज जरा चुकारच मुड आहे............
*
नाष्ट्यास कांदे पोह्याचा बेत आहे
लिंबु पिळुन बशी वाफाळते आहे
का लाजतेस प्रिये ,भरव ना घास
आज तर राजा राणीच राज्य आहे.........
*
किचन मधे जरा लुडबूड करु दे
मदतिच्या बहाण्यान तुला सतावु देत.
गारठा जरा आज अंमळ ज्यादा आहे
स्वयंपाक घरातली उब जरा घेउ देत........
*
नको ति आज बेचव भेंडी अन गवार
कोवळी मटार सोलण्यास घेतली आहे
नारळ घालुन उसळीचा फक्कड बेत आहे,
अन्नपुर्णे, तुझ्या हाताची चव निराळीच आहे.......

मी जगायला शिकलो.

निवृत्त झाल्यावरच मी आता कुठे जगायला शिकलो
मित्रांसोबत हसायला शिकलो
आपल्या मनासारखं जगायला शिकलो.
जीवनाला खूप बारकाईने समजल्यानंतर
आता मी त्याला आहे तसं स्वीकारायला शिकलो.
दु:खाचे रडगाणे न गाता
हसता हसता आनंदाने जगायला शिकलो.
जीवनाचे कठीण कोडे पडल्यानंतर
त्याला सहजपणे सोडवायला शिकलो.
लोकांच्या चेहऱ्यातील लपलेला खोटा चेहरा समजल्यानंतर
न रागावता आता त्यांना संयमाने हाताळायला लागलो
कोणी कितीही नावं ठेवली
तरी आपल्या मनासारखं जगायला शिकलो.
जीवनाचा खरा अर्थ कळल्यावर आता मी

दोन नको देऊ..

लहानपणी ऐकलेली गोष्ट आहे ही. सदुबा नावाचा माणूस असतो. कलाबाई त्याची बायको. दोघं मस्त जगत असतात. एक दिवस सदुबा मित्राला जेवायला बोलवायचं ठरवतात.
सदुबाचा मित्र गणपा खूप सज्जन माणूस होता. वेळप्रसंगी सदुबा आणि कलाबाईला कामा पडायचा.
एक दिवस सदुबानं दोन मासे आणून कलाबाईकडं दिले व मस्त आमटी, भाकरी, भात बनवायला सांगितले. जेवायला गणपा येणार आहे हेही सांगितले.
कलाबाईनं मस्त जेवण रांधलं. माशाचं कालवण म्हटल्यावर तिला मन आवरेना. थोडं वाढून घेतलं आणि भाकरी सोबत खाल्लं. अजून थोडे घेतलं, अजून थोडे.. असे करता करता सगळं कालवण संपवलं. नंतर
नवऱ्याला काय सांगावे याची
चिंता तिला पडली.

लघुकथा - आनंद

आनंद
----------------------------------------------------------------------------------------------------
कपडे चढवताना तिने त्याला खुषीत डोळा मारला .
“मजा आली ! ”
तिच्या या वाक्यावर तो चमकला. एक धंदेवाली असं म्हणते ?...
त्याच्या चेहऱ्यावरचं प्रश्नचिन्ह पाहून तीच पुढे म्हणाली , “प्रत्येक क्षण एन्जॉय करायचा असं माझं तत्व आहे. जग दुःखाने भरलेलं आहे . आपण का दुःखी व्हायचं ? हे काम करताना पैसाही मिळतो . पण मी त्या कामाचाही आनंद लुटते –मनापासून ! इतर पोरींसारखं नाही “…
ती एक कॉलेजतरुणी होती , ऐश करण्यासाठी पैसा मिळवायला हे काम करणारी.
खच्च्यॅक !

अनावर जखमा......

काच फुटावी तशी
भावना जेव्हा असंख्य तुकड्यानी फुटतात,
मग त्या प्रत्येक तुकड्यात आपलंच प्रतिबिंब दिसतं.....
आपल्याच भावना नंगा नाच करतात त्या तुकड्यातून,
त्यांचं ते खिजवण...
जिव्हारी लागतं,
काचांचे तुकडे फक्त पायात घुसतात,
ह्या भावनांचे मात्र थेट हृदयात,
काचांच्या जखमांतून रक्तच येतं फक्त,
भावनांच्या जखमांतून अजून भावना बाहेर पडतात,
चांगल्या वाईट ते ज्याचं त्यानी ठरवावं,
प्रत्येकाचा pattern वेगळा असतो ना म्हणे,
मग ह्या जखमांचाही.
मला लागतात, खूप खोलवर लागतात,
जा म्हणता घालवता आल्या असत्या तर?
पण त्यांचे थैमान चालूच असते,

लघुकथा - प्रेमाची लांबी

प्रेमाची लांबी
---------------------------

नवरा बायको कशावरूनही भांडतात. पण त्याचं अन तिचं कशावरून बिनसलं हे कळलं, तर तुम्हाला गम्मतच
वाटेल.

तिला टीव्हीवरच्या मालिका बघून तसलेच दागिने घालावेसे वाटत .’ लाडकी बायको’ ही तिची सध्याची जाम आवडती मालिका होती .

एके दिवशी- मालिका चालू असताना तो आला. त्या दिवशी लाडकीने लांब मंगळसूत्र घातलं होतं. डिझायनर !
ती म्हणाली ,” अहो, मलाही असंच मंगळसूत्र हवं. नवऱ्याचं प्रेम जेवढं जास्त तेवढं मंगळसूत्र लांब असतं !”
तो हसत म्हणाला, “अस्सं ? मग तर तुला गळ्याला घट्ट बसेल एवढंसच मंगळसूत्र करायला हवं !”

ललित लेखनाचा प्रकार

लघुकथा - परी

------------------------
परी
-----------------------
त्या चिमुरड्याने शेजारी नवीन रहायला आलेल्या चिमुरडीला घरी बोलावलं . खेळायला .
पोरगी भलतीच गोड होती. एखादी परी ? …
त्याच्या घरात काचेच्या हंडीमध्ये मासे होते. रंगीबेरंगी ,चमकणारे, गप्पी मासे. तिला गम्मत वाटली .
गालावर हात ठेऊन ती आश्चर्याने म्ह्णाली ,” अय्या !फिश!”
मग तिने मोजायची सुरुवात केली.” एक दोन तीन चाल .ए, चाल माशे आहेत .”
“नाही गं ! पाच माशे आहेत.”
“नाही ले, चालच आहेत.”
“तुला माइती का मला माइती? माजे माशे आहेत ! तू मोजायला चुकतीये.”
त्यावरून दोघे भांडले .ती परी गेली घरी.

इटालियन कनेक्शन

मह्याचा डीपी बेस्ट आहे. पिसाचा मनोरा कलतोय आणि मह्या त्याला जमीनदोस्त करायला अजून ढकलतोय असा. पण डीपी काढायला मह्या इटालीला गेला ती स्टोरी अजून जास्त बेस्ट आहे.

तर मह्याचं अॅप्रेझल झालं तेव्हा त्याच्या बाॅसिणीनं सांगितलं की काहीतरी नवीन गोष्ट शिकतोयस असं दाखवलं तर पुढच्या वर्षी प्रमोशन होऊ शकेल. त्यांची कंपनी औषधं एक्स्पोर्ट करते. सिनियर ऑफिसर झाल्यावर पोलंडमधे पॅरंट कंपनीच्या काॅन्फरन्सला जायला मिळतं दर वर्षी. तर बाॅसिण प्रमोशनचं बोलली आणि मह्या ऑलरेडी हवेत गेला.

ललित लेखनाचा प्रकार