व‌स्ल आणि हिज्र‌ या दोन साध्या घ‌ट‌ना. "व‌स्ल्" म्ह‌ण‌जे ,मील‌न‌. त‌र‌ हिज्र‌ म्ह‌ण‌जे विर‌ह‌, दुरावा, जुदाई. प‌ण या दोन घ‌ट‌नांमुळे प्रेमिकाच्या म‌नाम‌ध्ये जे च‌ढ‍उतार होतात, क‌ल्लोळ माज‌तो, त्याब‌द्द‌ल उर्दू साहीत्यात ब‌ऱ्याच अभिव्य‌क्ती साप‌ड‌तात. सीधीसी बात‌ आहे, दुराव्यान‌ंत‌र‌ मील‌न‌ येते, मील‌नान‌ंत‌र जुदाई प‌ण या २ घ‌ट‌नांम‌धील स‌ंक्र‌म‌ण काळात म‌नाची जी काही अव‌स्था होते, स्व‌प्नांचे इम‌ले बांध‌ले जातात, त्याचे र‌स‌भ‌रीत व‌र्ण‌न उर्दूत‌ साप‌ड‌ते. त‌सेही क‌विंम‌ध्ये या दोन मान‌सिक‌ अव‌स्था हिट्ट आहेत‌च्. मेघ‌दूत‌ हे त‌र आख्ख‌ं काव्य‌च विर‌हाकाळात प्र‌स‌व‌लेले आहे.

लोकलट्रेनमध्ये बसलो आहे. ऑफिसला चाललोय. काल झोपायला अंमळ जरा उशीरच झाला होता. झोप कमी झाली त्यामुळे अंग जरा आळसावल्यासारखे वाटतेय. गाडीने नुकतेच कल्याण सोडलेय. लोकलमधली अनाउन्सर बाई जीव खाऊन कोकलतेय. "पुढील स्टेशन ठाकुर्ली, अगला स्टेशन ठाकुर्ली, नेक्स्ट स्टेशन ठाकुर्ली". गाडीके 'पायदान पायदान' ऐकून ऐकून डोकं भिरभिरायला लागतं. शेजारील लेडीस फर्स्टक्लासच्या डब्यात एक गरीब म्हातारी हातात आपलं बोचकं घेऊन सीटवर बसली आहे. अजून पुष्कळ सीट रिकाम्या आहेत, पण इतर बायका तिला हळूच खुनन्सने बघतायत. थोड्यावेळाने त्यांचा उद्रेक होणारसं दिसतंय. पूर्वी कल्याण आणि ठाकुर्लीच्यामध्ये फक्त रान होतं.

अनेक दिवस हे लिहावं असं वाटत होतं, कंटाळा तर होताच, पण इतकं खाजगी लिहावं की नाही असाही एक प्रश्न पडत होताच. पण काही मित्रमैत्रिणींच्या आग्रहास्तव आज लिहायला सुरूवात केलीये. या सगळ्यात काही गमतीजमतीचे अनुभव आहेत काही तिरस्कार करण्याजोगे, काही लाथाच मारून हकलून द्यावं अशी माणसं भेटली तर काहींना "(होप यू) गेट वेल 'सून' " असं म्हणावंसं वाटलं वगैरे. त्यातले हे काहीच अनुभव. आठवतील आणि जमेल तसं बाकीचेही लिहिनंच.
==========
माझ्या आणि माझ्या काही मित्रमैत्रिणींच्या बघाबघी कार्यक्रम आणि लग्न ठरवणे इत्यादी प्रकारातले हे फर्स्टहॅण्ड अनुभव...
१.

भाग १
भाग २
भाग ३
भाग ४
भाग ५

सिनेमा प‌हाताना आप‌ण क‌धी त्र‌य‌स्थ अस‌तो त‌र क‌धी ख‌रोख‌र‌ व्य‌क्तीरेखेशी त‌न्म‌य‌ आणि एक‌रुप होउन जातो. हिंदी किंवा इंग्रजी सिनेमातील कोणती व्यक्तिरेखा तूमच्या मनावर ठसा उमटवून गेलेली आहे? उदाहरणार्थ - मला ज्या व्यक्तिरेखा नीट आठवतात त्या मी मांडायचा प्रयत्न करते
.
.
.