Skip to main content

सुगरणी च्या पाक गृहातुन.. एक रेसिपी

सुगरणी च्या पाक गृहातुन..
एक रेसिपी
...............
केळीचे शिकरण
साहित्य..
केळी..(जळगावची..पिकलेली..पिवळ्या सालिवर ठिबके असलेली)
तापवुन थंड केलेले दुध...(शक्यतो चितळे यांचे)
साखर
कृति
स्टील चे पातेले घ्यावे..
केळी सोलुन कुस्करुन त्यात ठेवावी..
स्टील च्या चमच्याने मॅश करावी..
योग्य प्रमाणात साय व दुध घालाले..
चवि प्रमाणे साखर घालावी..
चमच्याने मिश्रण ढवळुन एक जीव करावे..
केळीचे शिकरण तयार..
तुम्ही जर चंगळवादी असाल तर मटार उसळ सोबतिला हवी..
शिकरण..मटार ऊसळ व मऊसुत पोळ्या...
म्हणजे चंगळवादा ची परिसिमा...
...

एका फेसबुक्याचा मृत्यू -एक काल्पनिक कथा

एका फेसबुक्याचा मृत्यू -एक काल्पनिक कथा

-------------------------------------------------

तसा रूढ अर्थाने तो लेखक नव्हता

वाचन अनुभव प्रवासा मुळे त्याचे व्यक्तिमत्व बहुगामी बनलं होते

तो फेसबुकावर आला अन त्यानं एक कथा पोस्ट केली

लोकांना ती आवडली

कॉमेंट्स व लाईक्स चा वर्षाव झाला

कॉमेंट्स व लाईक्स च्या वर्षावाने त्याचा आत्म विश्वास वाढला

व तो नियमाने लेखन करू लागला

अनेक समुह होते त्यात पण त्याने सदस्यता घेतली व लिहू लागला

तिथे पण त्याचे लेखन आवडू लागले

त्याचा आत्मविश्वास पक्का झाला

ललित लेखनाचा प्रकार

तो तरुण व्यावसायिक होता

तो तरुण व्यावसायिक होता..स्मार्ट आत्मविश्वासाने भरलेला.
व्यवसाय मस्त चालला होता..
त्या निमित्ताने ब्यांकेत ये जा असायची..
त्याचे खाते पहाणारा त्याचा मित्रच होता..
ब्यांकेत ति पण नवीनच आलेली होती..
सुंदर म्हणता येणार नाही पण आकर्षक व्यक्तिमत्त्व..अती साधी राहणी..
चेहे~यावर गूढ गंभीर भाव..स्वतःचाच विचारात व विश्वात बुडून गेलेली..थोडी उदास..काही तरी शोधतेय ति..
त्याला ति आवडली..मित्रास विचारले अन तो म्हणाला..ति होय कावेरी जोशी.फारशी कुणात मिसळत नाही खूप अबोल व फटकून वागणारी आहे...

चिन्मय चित्रे

चिन्मय चित्रे हा एक स्वछदि मुक्त जीवन जगणारा तरुण होता
आई जानकी चित्रे सरकारी कार्यालयात ऑफिसर होती व नुकतीच सेवानिवृत्त झाली होती
चिन्मय फेसबुक वॅट्स अप चे मित्रमंडळ या मध्ये रमला होता
पार्ट्या सहली खाणे पिणे मजेत आयुष्य जगत होता
आयुष्य मजेत जगायचं हे त्याचे जीवन विषयक तत्वज्ञान होता
कामिनी साने ची प्रोफाइल त्याने फेसबुकावर पाहिली अन तो बेहोष झाला
तिने अप लोड केलेले फोटो तो तास न तास बघत बसत असे
कामिनी सौंदर्य वती होती
कधी जीन व स्लिव्हलेस टॉप कधी गर्भ रेशमी साडी -तर कधी ड्रेस - असे फोटो ती अप लोड करत असे

ललित लेखनाचा प्रकार

माधव जोशी

माधव जोशी -स्ववानिवृत्त लिपिक -मुंबई महापालिकेतून रिटायर्ड

जानकी जोशी -माधव ची भार्या -गृहिणी

अतुल -अजय दोन मुले

अतुल बुद्धिमान -इंजिनियर झाला अन वसईतील एका कारखान्यात तो उच्चं पदार्थ इंजिनियर

रेशमा गायकवाड त्याच्याच कंपनीत काम करणारी तरुणी

रेशमाचे बाबा काही दिवसापूर्वी वारले होते त्यांचा वसईला प्रशस्त बंगला होता आई व रेशमा दोघीजणी राहात असतात

अतुल व रेशमचे प्रेम जमते व ते विवाह करतात

अतुल सासुरवाडीलाच राहात असतो

माधव चा दादर ला चार रुम चा फ्लॅट असतो

नगरपालिका कर्मचारी लोकांनी सोसायटी फॉर्म करून

फ्लॅट्स बांधले असतात

आणि मी कुडमुड्या ज्योतिषी बनलो..

नव्वद ब्याण्णव असं काही तरी साल असेल. मला पुण्याला भेट द्यायला फार आवडायचं. लक्ष्मी रोड वर नामांकित ज्योतिषांकडे भविष्य पाहणे, तुळशीबागेत नुसतं भटकणं, सारसबाग, पर्वती, संभाजी उद्यान वेळ मिळेल तिकडे भटकणं आणि खादाडी करणं हा सोलो प्रोग्राम असायचा. पिएमटीने कमी पण पायी खूप फिरायचो.

त्रिकथा ३: बलम पिचकारी

आज मला कसंतरीच होतंय.

बऱ्याच वर्षांनी आज कोणतरी खास मित्र/ बायको/ गर्लफ्रेंड/ भाऊ-बहीण/ आई-बाबा पाहिजे होतं असं राहून राहून वाटतंय.

म्हणजे खरंतर लहानपणापासून बरीच वर्षं मी एकटाच राहिलोय.

आई मला जन्म देतानाच गेलेली, आणि बाबूजी मी पाच वर्षांचा असतानाच गेले... आत्महत्या केली त्यांनी.

नंतर सगळं शिक्षण पाचगणीला बोर्डिंग मध्ये... अमेरिकेत ग्रॅज्युएशन.. रिसर्च...

एव्हढी सगळी वर्षं एकटाच तर होतो मी.

आणि एकटेपणाची खतरनाक सवय होते हो...

आख्खच्या आख्ख डेअरी-मिल्क एकट्यानी खायची,

घरी नागडं फिरायची,

ललित लेखनाचा प्रकार

ठाणा प्रिमियर लीग

मह्या आणि मी छोट्या शिशुपासूनचे दोस्त, पण काल मी पळून गेलो नसतो तर त्याने मला जाम बदडला असता.

थोडी लांब स्टोरी आहे भेंजो. पाच नंबर बिल्डिंगमधली निकिता मह्याला आवडते. म्हणजे दुरून उसासे टाकण्याइतपत. (साला तिचं नाव बोलता यावं म्हणून इतिहासाच्या पुस्तकातला ख्रुश्चेव्हचा पॅरा घोकत बसायचा - निकिता ख्रुश्चेव्हनी स्टॅलिनचा पंथ संपवला का कायतरी.) तर तिला इम्प्रेस कसं करायचं? मह्या तसा चारचौघांसारखा. शिक्षण, नोकरी सगळं ठीकठाक पण शाईन मारण्यासारखं काही नाही. हां, पठ्ठ्या क्रिकेट मस्त खेळतो भेंजो. कव्हर ड्राईव्ह अगदी उजव्या हातानी खेळणाऱ्या लारासारखा. आणि ऑफस्पिनपण बरी टाकतो.

ललित लेखनाचा प्रकार

मधुरा

मधुरा ही आमच्या गल्लीतल्या बाळू भटाची मुलगी. बाळू बामणाला बापू आणि मधुरा ही दोन मुले.‌ मधुरा बापूपेक्षा पाच वर्षांनी मोठी होती. बाळू भट गावात व आजूबाजूच्या परिसरातील गावांमध्ये सत्यनारायणाची पूजा, श्राध्दं, पंचांग सांगणं, भुमीपुजनाचे मुहूर्त काढून देणं, लग्न लावणं अशा कामांसाठी डिमांड असलेलं व्यक्तिमत्व होतं. भाग सधन शेतकरी, व्यापारी लोकांचा असल्यानं लोकंही भरपूर दानदक्षिणा द्यायचे. पैसे आणि शिधा वेगळा. कधी कापड, भांडी सुध्दा मिळायची.

ललित लेखनाचा प्रकार

आपापले भोपळे

अनायसे पानगळीचा , भोपळ्यांचा ऋतू आलेलाच आहे, तर भोपळ्यांविषयी काही का लिहू नये .... तर हे माझे भोपळापुराण ..

"आपण जोवर खुद्द पालक बनत नाही तोवर आपण एक आदर्श पालकच असतो"