Skip to main content

चंद्रमोहन कुलकर्णी यांचं ‘ये शहर किसने बनाया’ हे चित्र-प्रदर्शन.....

‘इडली, ऑर्किड आणि मी’-- अनेकांना प्रेरणादायी ठरणार्‍या विठ्ठल कामत ह्यांच्या आत्मचरित्रात एक प्रसंग आहे. डोक्यावर कर्जाचा बोजा आणि भावाने धंद्यातून बेदखल केलेलं, अशा अत्यंत निराशाजनक मनोवस्थेत त्यांनी एक माणूस बघितला. एका गगनचुंबी इमारतीच्या सर्वांत वरच्या मजल्यावर, पराचीवर लटकवलेल्या झुल्यावर बसून तो रंगकाम करत होता. त्याला तशा धोकादायक अवस्थेत बघून त्यांच्या मनात आलं, ‘रोजीरोटीसाठी किती सहजपणे हा माणूस आपला जीव धोक्यात घालतोय!’ त्यांच्या मनाने उचल खाल्ली, मनातील निराशेला मागे सारून ते कामाला लागले.

समीक्षेचा विषय निवडा

त्रूफोची नजर पाहताना... ०१

*लिहिताना मी प्रकाराचा, शैलीचा फारसा विचार करत नाही. परंतु लेखनप्रकार निवडण्यास भाग पाडलं गेल्यामुळे माझ्या सर्व लिखाणाला 'ललित' म्हणायचं ठरवलं आहे.*
*लेखांना आकडे देण्याचं एकमात्र कारण म्हणजे त्रूफोच्या सिनेमासंबंधी मी याच शीर्षकाखाली लिहिणार आहे.*
*कलाकृतीबद्दल बोलताना कोणाचाही रसभंग व्हावा असा हेतू नसतो पण दुर्दैवाने तो होऊ शकतो.*

ललित लेखनाचा प्रकार

!!

शुकशुक!!
किती?
पाश्शे.
२००?
चला.
कुठाय?
इथच १० पावलावं.
वाकुन या सायेब. हां हंगाश्शी!
चल उतर कपडे - माझेही , तुझेही. मला वेळ नाय.
.
.
(खसफस )
.
.
( खोलीत खूडबूड)
.
(घाबरुन) ए कोणाय पलंगाखाली? बाहेर नीघ.
ओ ओ सायेब कोन नाय तिथं. उरका तुमचं. कुठुन येतात!!! नाय तर चल नीघ भायेर. नको तुजं पैसे, चल नीघ.
.
.
ओ ओ ओ सांगीतलं नं कोन नाय!!! चल निघ इथुन मुडद्या, हलकटा.
.
.
तुझा का?
.

ललित लेखनाचा प्रकार

कॉमन सेन्स’च्या दुःखद निधनाच्या निमित्ताने..

‘आज आपण एका वेगळ्या दुखवट्याच्या निमित्ताने येथे जमलेलो आहोत.
आज आपल्यातील व आपल्या बरोबर अनेक वर्षे साथ दिलेल्या ‘कॉमन सेन्स’ या अगदी जवळच्या मित्राच्या अकाली मृत्युमुळे झालेले दुःख जाहीरपणे व्यक्त करण्यासाठी आलो आहोत. तो किती वयाचा होता याची आपल्याला कल्पना नाही. कारण त्याचा जन्म दाखला सरकारी फायलीतून केव्हाच गायब झाला आहे.

त्यानी वेळोवेळी आपल्याला दिलेल्या सूचना व सल्ला यांच्यामुळे तो कायमचाच आपल्या स्मरणात राहील. कारण त्याच्या सूचना व सल्ले फारच बहुमूल्य व अफलातल्या असत. कठिण प्रसंगातून निभावून जाण्यासाठी त्याच्या सूचना फार उपयोगी पडत होत्या.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

राज्य परिवहन सेवा - एक गम्मत.

वैयक्तिक फायद्यासाठी मोठ्या समुदायाच्या लाभांवर कुऱ्हाड चालवणे.

राज्य परिवहन मंडळातर्फे राज्यात बस सेवा दिली जाते. एका राज्यातले परिवहन कर्मचारी आणि त्यांचे पाठीराखे तिकिटे फाडत नाहीत, अर्धे पैसे खिशात घालतात. मग आजारी सेवा डबघाईला येते आणि खासगी बसेस कुणा दादांच्या पाठिब्याने सुरू होतात. मग परिवहन मंडळाच्या आगारातूनच (डेपोतूनच) खासगी बसेस सुरू आणि परिवहन सेवा ठप्प. डेपो म्हणजे कचरापट्टी. डायवर कन्डक्टर कंगाल. स्टॉप सिस्टम बाद. कुठेही थांबणार बस. वेळापत्रक असे नाहीच.

जागतिक अन्न दिवस

आज (१६ ऑक्टोबर)जागतिक अन्न दिन आहे. प्रत्येक व्यक्तीचा अन्न हा मूलभूत अधिकार आहे. पोषक आहार, ताजी हवा आणि शुद्ध पाणी हे जगण्यासाठीचे मूलभूत घटक आहेत. परंतु भारतासारख्या देशात मोठे भेदभाव असणारे चित्र दिसते, जेथे काही लोक संस्कृती आणि प्रतिष्ठेच्या नावावर जेवणाचा आनंद घेतात. तर काहीजण पोटाची खळगी भरण्यासाठी पुरेसा पोषक आहार घेऊ शकत नाहीत. एस.डी.जी.चे एक महत्त्वपूर्ण लक्ष्य आहे अर्थात जगात 2030 पर्यंत “कोणीही भुकेला राहणार नाही”. स्त्रिया, मुले, आजारी लोक, आदिवासी, गरीब असा समुदाय अन्नाच्या बाबतीत असुरक्षित दिसतो.