ललित

राणी, तुझा गळा मी चिरू काय?

- संतोष गुजर

ट्रेनचे विस्कळीत डबे बघितले आणि मेंदूत गाठ आल्यासारखी वाटलं. त्याला रडायला आलं तिला असं बघून. तिथेच कोसळण्यापूर्वी तो चालता झाला. लटपटत, डोळ्यांवर अंधुक नजर घेऊन. कुठपर्यंत चालणार तो? थांबला तेव्हा समोर सूर्य हलत होता आणि क्वीन्स-नेकलेसचा समुद्र - स्थिर.

पोस्टट्रुथ युगात माधवकृपा

- मुग्धा कर्णिक

महालात मंदमंद प्रकाश होता की मंदमंद अंधार ते कळत नव्हतं.

अशी प्रकाशयोजना कायमस्वरूपी कशी काय असू शकते? ...पण होती खरी.

गोलागमध्ये गोडबोले

- आदूबाळ

एक । जनमताचे दूध काढणे

पडदा उघडतो. धूसर प्रकाशात खालील चित्र दिसतं.

अकलेचे कांदे

- प्रसाद खां

सातशे (वाचण्यासाठीचे एक नाटक) - अंक पहिला

- जयदीप चिपलकट्टी

अंक पहिला

पहिला: घे.

दुसरा: नको.

पहिला: घे रे.

दुसरा: नको.

पहिला: थोडीशी घे.

'ब्रह्मघोटाळा' या आगामी कादंबरीतील एक वगळलेलं प्रकरण - ३

लेखक - ज्युनियर ब्रह्मे

एक कविता तीन टिंबं...

- प्राजक्ता पाडगावकर

एक एक थेंब, गार, गरम, गार...
पाऊस पडू लागला. अवनी रडू लागली.

काळ्याकभिन्न ढगात कित्तीतरी मोठे नाट्य घडत होते, तो पहिला टप्पोरा थेंब खाली पडायच्या आधी.

वाडीचं कूळ नि वस्तीचं मूळ

लेखक - मुकुंद कुळे