शशांक जाउन ८ महीने उलटले होते. सविता अजुनही त्याच्या जाण्याला सरावलेली नव्हती. अजुनही सकाळी डोळे उघडले की पहीली आठवण होइ ते त्याच्या नसण्याची आणि एक अतिशय जड, उदास भावनेचा ढग तिचे मन झाकोळून टाके. मग उठण्याचे ना त्राण राही, ना झोपून राहून बरे वाटे. हे खरे तर रोजचेच झालेल होते. सकाळी कसे बसे अंथरुणातून स्वत:ला फरफटवत काढुन, ती ऑफिसमध्ये जायच्या तयारीस लागे. घरातील प्रत्येक वस्तू, शशांकची आठवण करुन देण्यास समर्थ होती. इलेक्ट्रिक ब्रश - तिचा व त्याचा ब्रश आलटुन पालटुन चार्जिंगला ठेवणे, हे शशांकने आपण होउन स्वीकारलेले लहानसे काम होते. आता तिने जर चार्ज केला नाही तर तो ब्रश तसाच अनचार्जड राही.

गंमत
-----------------------------------------------------------------------------------------

आयुष्यभर आपण दोन स्वतंत्र दिशांनी सुरु होणाऱ्या रस्त्याच्या मध्यभागी उभं असतो. सुरुवात कोणत्याही स्वतंत्र दिशेने सुरु होणाऱ्या एका रस्त्यानं करा, चुकार मन सारखं त्या दुसऱ्या रस्त्यावर हुंदडतं. त्या रस्त्यानं गेलो असतो तर, खरं तर पाठ फिरवलेला रस्ताही ऱ्हासाचा नसतो. ज्या रस्त्यावरून ऊर फुटेतो धावलो त्यानंही काही छप्पर फाडके दिलेलं नसतं. गंडलो. कळतं कधी. माध्यांनीच्या उन्हानं पोळल्यावर. आता मागं जाता येत नाही. आयुष्य हे असंच असतं. बघायचं तेव्हाचं मागं वळून बघावं. ते टाळलं. स्वतःच्या मस्तीत पुढं निघून आल्यावर मागं वळून बघितलं तर फार फार काय दिसतं. कोपऱ्यावरलं करकरीत काळं कुलंगी कुत्रं.

डिस्क्लेमर-
ज्योतिष शास्त्र आहे की नाही? .......................... माहीत नाही.
कुंडली मांडता येते, गणिती द्न्यान आहे? ......................नाही अर्धवट माहीती आहे. व मुख्य थोडाफार पडताळा आहे.
ज्योतिषविषयी प्रश्न विचारला तर उत्तर देता येइल? ...................... डिपेन्डस!
मला ज्योतिषविषयक माझे काही अनुभव सांगायचे आहेत - जरुर! स्वागत आहे. त्याकरताच हा धागा आहे.
ज्योतिषविरोधी एकाही प्रश्नावर मी गिल्ट ट्रिप वर जाणार नाही आणि प्रश्नाकडे सोईस्कररीत्या दुर्लक्ष करणार आहे. तरी चालू द्या.