रस्त्यावरची भांडण

भटक्या कुत्रा

प्रत्येकाची घर/शाळा/ऑफिस सोडून रस्तात/रेल्वेत/विमानात भांडण होतातच. काही वेळा वेळ मारामारीवर येते. मला असे तीन वेळा अनुभव आलेत. तुमचे पण अनुभव वाचायला आवडतील.
प्रसंग १ कॉलेज
एप्रिल महिन्याच्या कडक दुपारी मी एकटाच कॉलेजहुन बस स्थानक का कडे परतत होतो. तेव्हा रस्तात माझ्यापेक्षा वयाने जरा मोठे आणि शरीराने जास्त मोठी अशी दोन मुले आडवी आली. बहुतेक ती लोकल असावी, तोंडात गुटखा आणि हातात टच स्क्रीन फोन. (तेव्हा बहुतेकांकडे 0 ते ९ *# वाले मोबाईल असायचे)
मला अडवून विचारणं सुरु केलं की तू माज्या आते की मावस बहिणीच्या मागे का लागलास? इ इ.

सत्ता, पैसा और डर

स्वयंभू

एक मर्तबा सत्ता , पैसा और डर
आपस मे रहे थे लड़
यू हुआ की ऐसे,
सत्ता को लगा मै बलवान
मै अज़ीम, पैसा और डर मेरे गुलाम।

पैसा बौखलाहटकर बोला,
मै कैसा गुलाम?
दुनिया मुझसे चलती है,
जो मै चाहू करवा सकता हूँ,
तो काहे का मै गुलाम, मै सिकंदर।

पैसा हँस पडा, कहने लगा
मै हूँ दुनिया मे इसलिए
सत्ता तू तो रौब जमाता है,
मेरा गुलाम तो डर है,
जो मै चाहू उससे करवाता हूँ।

सत्ता झिझककर बोला,
मै न होता तू कैसे बढ पाता,
तेरी आन-बान-शान मुझसे है,
मेरा जब तक है तख्त़,
तब तक तू है सख्त़।

टाळ्या

नील

आमच्या एव्हिएशनच्या फील्ड मध्येच एक रुबाब आहे बॉस!
कोणाला ते ताठ चालणारे युनिफॉर्ममधले पायलट आठवतील,
कोणाला तो टॉप गनमधला रे-बॅन लावलेला चिकणा टॉम क्रूझ आठवेल,
कोणाला दुसऱ्या महायुद्धातली B-52 बॉम्बर्स आठवतील...
पण मला सांगू काय आवडतं?

तो फ्लाईन्गचा नशा, ती डोक्यातली हलकीशी गरगर,
तें गुईईईईं करून खाली येणं आणि झप्पकन वर जाणं,
ते डौलात फिगर ऑफ एट काढणं...
खाली खेचणाऱ्या ग्रॅव्हीटीला एफ ओ देत उंच उंच जाताना हवेत पंखांनी रेखलेल्या त्या रेषा!

मेकप मेकप मेकप!

नीधप

एकेकाळी - म्हणजे इसपू वगैरे काळातच साधारण - लोकांचे मेकअप करायचे मी. ब्रायडल, नाचाचे, शाळेच्या गॅदरींग्जचे वगैरे.

ललित लेखनाचा प्रकार

मी, उडू , पक्षी आणि परब्रह्म

सर्व_संचारी

मी, उडू , पक्षी आणि परब्रह्म

मी पक्षी कसा झालो याची गंमत किंवा गोष्ट किंवा गंमतगोष्ट सांगावी म्हणतो. आता पक्षी झालो म्हणजे कोणाच्या शापाने वगैरे नाही हां, पुराणकथा नाही ही, म्हणजे मी पुराणांपेक्षाही पुराणा असलो तरीही या गोष्टीचा आणि पुराणाचा काहीही संबंध नाही. अगदी आपखुशीनं पक्षी झालो मी , थोडा माझ्याही नकळत; आणि यात शापापेक्षाही वरदानाचाच काही संबंध असावा.

ललित लेखनाचा प्रकार

चलो कुंभ चले ऽऽऽऽ

उसंत सखू

माझ्या अबोध मनात कुंभविचाराची रुजवण एके दिवशी सकाळी लोकसत्तेसोबत आलेलं कुंभमेळ्याचं रंगीबेरंगी, रंजक प्रसिद्धीपुस्तक बघून झाली होती. फेसबुकवर पत्रकार शर्मिष्ठा भोसलेचे कुंभवृत्तांत वाचून विचार बळकट होऊ लागला. एका कलीगने, तुम्ही हा अनुभव घ्यायलाच हवा, योगीच मुख्यमंत्री असल्याने सुव्यवस्थेच्या दृष्टीनं हा कुंभ न भूतो न भविष्यती आहे अशी खात्री दिली.या आधीच्या एका कुंभाला तो बरेच दिवस राहून आला असल्याने त्याचे अनुभवाचे बोल मानून जायचं नक्कीच केलं.सध्या प्रवासी भारतीय असलेल्या मैत्रिणीला विचारलं तर ती माझ्यासोबत कुंभ धाडसाला एका पायावर तयार होतीच.

"मराठी भाषेतील असभ्य म्हणी आणि वाक्प्रचार"

राजन बापट

डिस्क्लेमर : माझ्या प्रस्तुत लेखामधे लैंगिक स्वरूपाचे उल्लेख आणि ज्याला अश्लील, ग्राम्य असं मानलं जातं त्या स्वरूपात बर्‍याच गोष्टी (वानगीदाखल, उधृतवजा अशा) येणार आहेत. तरी ज्यांना अशा गोष्टींचं वावडं आहे, त्यामुळे पावित्र्यभंग झाल्यासारखं वाटतं, भावना दुखावतात, अस्मितांना धक्का पोचतो, शीशी वाट्टं, घाण्घाण वाट्टं, त्यांनी न वाचलेलं बरं अशी नम्र विनंती.

पुस्तकाबद्दलचे तपशील :
"मराठी भाषेतील असभ्य म्हणी आणि वाक्प्रचार"
संपादक-अभ्यासक : अ. द. मराठे
ग्रंथाली प्रकाशन.
-----------------------

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

मनातले छोटेमोठे प्रश्न आणि विचार - १०१

ऐसीअक्षरे

ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, नेहमी नेहमी डोकावणारे विचार मांडण्यासाठी आहे. कधी कधी आशय फार मोठा नसतो. फार खोल विचार केलेला नसतो. तो विचार / कल्पना / प्रश्न / गंमत डोक्यात येते, जाते. कधी कधी आपण विसरतो, कधी कधी ती ती पुन्हा पुन्हा येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.

यापूर्वीच्या धाग्यावरचे प्रतिसाद १००+ झाले आहेत म्हणून हा पुढचा धागा.

अलीकडे काय पाहिलंत? - ३४

३_१४ विक्षिप्त अदिती

Taxonomy upgrade extras

आधीच्या धाग्यात ~१०० प्रतिसाद झाल्यामुळे नवा धागा सुरू केला आहे.

---

Kashmir The Story | Full Documentary on Kashmir Valley

एका शहीद सैनिकाच्या पत्नीचे मनोगत

बिपीन सुरेश सांगळे

एका शहीद सैनिकाच्या पत्नीचे मनोगत
------------------------------------------------------------
तू शहीद तिकडे देशासाठी
इथे दुःख माझिया उरात
एकेक स्वप्नाची राखरांगोळी
मन आसवांच्या पुरात

स्फोटाचा एकच दणका
साऱ्याचे तुकडे तुकडे
कुठे चिरफाळले देह
कुठे विच्छिन्न मुखडे

अग्नी दिला तरीही तुला
डोळे शोधती धुरात

कपाळाचं पुसलं कुंकू
पदरात कच्ची बच्ची
सांत्वनांचा काय दिलासा
ही एकच गोष्ट सच्ची

पुन्हा कधीही तुझी पाऊले
ना वळणार या घरात

Subscribe to