Skip to main content

वॅलेंटाईन्स डे

अलार्मच्या आवाजाने मी जागा होतो आणि डोळे किलकिले करून बाहेर बघतो.

मिनेसोटामधली एक निःशब्द, थंडगार, आळसलेली हिवाळी सकाळ बाहेर उगवते आहे.

‘स्नूझ’ चं बटण दाबता दाबता मी अलार्मक्लॉकमधली तारीख बघतो.

फेब्रुवारी १४ - वॅलेंटाईन्स डे…

आज मी काय करणार आहे ते मला आठवतं आणि माझ्या लक्षात त्यातली आयर्नी येऊन मी स्वतःशीच हसतो. प्रेमदिनाच्या मुहूर्तावर मी आज एक पाप करायला निघणार आहे. माझ्या आणि ललिताच्या मेलेल्या प्रेमाचं श्राद्ध घालायला…एका दुसरया स्त्रीच्या मिठीत…

येस, आय ऍम गोईंग टू हॅव ऍन अफेअर. ऍण्ड टुडे इज द डे आय ऍम गोईंग टू बिगीन इट.

का करतोय मी हे?

बखर राघोभरारीची

राजमान्य राजश्री भीमप्रतापी पूजापती बल्लवसम्राट श्री राघोभरारी यांचे दरबारची बखर, दफ्तर क्र. ५२१.

हितशत्रू चहू ओर फैलावले आहेत ऐसी खबर राघोभरारींचे खास हेरा ऐयारांकडून गेले कितिएक दिवस येत होती. राणी विडिंबाबाईबद्दलही वावडिया उडविणारे काही कमी नोहते. राघोभरारींस चिंतेन वेढले होते. मात्र एके दिनी खबर आली ती ऐकोन राघोभरारींची आग तळपायापासोन मस्तकास गेली. खुद्द दरबारांतील मानकऱ्यांत फितोरी होती. शत्रूचा हस्त अस्तनीतच घुसोन निखारा बनोन राहीला होता. हात जळावा पण अंगार कोठोन येतो हे न समजावे, ना तो झटकोन टाकता यावा.

छत्रपती शिवाजी महाराज जीवन-रहस्य : नरहर कुरुंदकर

Kurundkar

आजच नरहर कुरुंदकरांचे 'छत्रपती शिवाजी महाराज जीवन - रहस्य' हे अवघे साठ पानांचे पुस्तक वाचून पूर्ण केले. नरहर कुरुंदकरांच्या तिसाव्या स्मृतीदिनानिमित्त या पुस्तकाचे वाचन माझ्याकडून घडावे हा एक योगच म्हणावा लागेल. मूर्ती लहान पण कीर्ती महान असे या छोट्याशा पुस्तकाचे वर्णन करता येईल.

बाळ्याकाका

हे खरं तर खूप वर्षांपूर्वीचं आहे. तीसेक वर्षं झालीत. ती बिल्डींग, ती शाळा, ते गाव सगळं सगळं काही आउट ऑफ फोकस चित्रासारखं आहे. जवळच्या नात्यातल्या बहुतेक व्यक्ती आहेत; परंतु त्या वर्तुळाबाहेरच्या लोकांना भेटायचा योग आता येत नाही.

पल्प फिक्शन

सगळेच दिवे,पेटतात विझतात
सगळेच खांब, हलतात पडतात.

डोक्यावर चंद्र,बेताल गातो
पारावर कावळा, टोचून खातो.

आगीची गुढी,आगीची काठी
नैवेद्याला,राखेची वाटी.

तहान तहान,शरीर बेभान
अलगद ऑरगॅझम,गादी परेशान.

इथली मुक्ती,तिथली मुक्ती
प्रवचन पेग,संध्याकाळी सक्ती

काँक्रीटचं जंगल,जंगलातलं तळं
काठापाशी रांगतंय, बेवारशी जुळं.

आपलेच दात,आपलेच ओठ
चराचराला मधाचं बोट.

कोण म्हणतं वाया,कोण म्हणतं शिल्लक
सापाचा मूड,गारुडी कफल्लक.

आडवा डोंगर,तिरके पाय
शिखराचं लक्षण,समजत नाय.

सुसाटते गाडी,रस्त्याला ताप
माडीवरलं सत्य,उगीचच पाप.

नवरा बायको,खासमखास
उरलेली भांडी,घासून टाक.

पालकनीती कशासाठी? - एक भूमिका

Taxonomy upgrade extras

पंचवीस वर्षांपूर्वी ‘पालकनीती’ हे मासिक डॉ. संजीवनी कुलकर्णी यांनी पुण्यातून चालू केले. त्या वेळीच्या अंकामध्ये त्यांनी मांडलेली ‘पालकत्वा’ची भूमिका आजही तितकीच ताजी आहे... त्यांचा मूळ लेख तसाच्या तसा इथे देत आहे...अधिक लेखांसाठी पहा -- http://www.palakneeti.org/

------------------------------------------------------------------------------------
एखादी कल्पना मनात उपजते तेव्हा त्याचं तात्कालिक असं एखादं कारण असतं आणि ही विचारांची वाटचाल मात्र फार आधीपासून सुरू होती असं लक्षात येतं.

अशांत वारा

महाविद्यालयात असताना लिहिलेली ही कविता जुन्या वह्या धुंडाळताना मिळाली. माझं लिखाण मलाच ओळखता येत नाहीये...!!

तरीही इथे शेअर करतोय.

अशांत वारा

'तुमचं जगणं नामंजुर केलंय!'

अशा आशयाचे खलिते येतात.

त्यातली उद्विग्न शाई,

धुमसताना दिसते.

ती तो पिळुन घेतो.

जखमांवरचे मलम म्हणुन.

वेदनेचे काय?

आजची जगुन झाली

तरी उद्याची जगायची असतेच.

त्यामुळे त्याला किंचितही

भिती वाटत नाही दुःस्वप्नांची

पायाखाली माझी माती आहे.

अन छातीमध्ये सुर्य आहे.

मग चिरंतन वाटेवरचे अनेक हात,

सोबतीला येतील प्रकाशाकडे.

चालता चालता रात्र होते

कोडॅक मोमेंट्स

मी बँकेच्या रांगेत उभा होतो .
काम संपतच आलं होतं आणि त्यानी मला बघीतलं .
हा माझा मित्र कमोडीटी ब्रोकर आहे . सोनं चांदी तांबं -जस्तं सारख्या कमोडीटीत व्यवहार करतो.
हात धरून जवळजवळ ओढतच त्यानी मला बाहेर काढलं .
"बघीतलंस ?"
माझा चेहेरा प्रश्नार्थक .
"पुन्हा एकदा माझा अंदाज बरोब्बर निघाला. चांदीचा भाव पडला."
"जवळजवळ सत्तर हजाराच्या आसपास होती ना रे चांदी ?"
मी काहीतरी बोलायचं म्हणून बोललो
"तो इतिहास झाला रे. ओसामा मेला त्याच्या दुसर्‍या दिवशी त्रेप्पन्न हजारावर आला होता भाव. रातोरात विस हजारानी पडला ."
"मग आता काय झालं ?"
त्यानी दयार्द्र नजर माझ्याकडे टाकली.

हा खेळ संख्यांचा! - चार

(अवांतर - 3 व 4 या संख्येशी निगडित 'पाय्' (π) ही एक अपरिमेय (irrational) संख्या आहे. यावरील लेख येथे वाचता येईल.)

  • 2 चा वर्ग (22) वा 2 ला 2 ने गुणिल्यास (2x2) किंवा 2 + 2 अशी बेरीज केल्यास 4 ही संख्या येते.

'लोकप्रभा' वाचा आणि वाचू नका!

'लोकप्रभा' हे साप्ताहिक मी 'दैनिक सकाळ' सारखेच 'नेसेसरी एव्हिल' म्हणून वाचत असतो. गेल्या वर्षी वर्षभर कणेकरांचे 'मेतकूट' खपवून घेतले. या वर्षी जाहिरातींचं जग हे सदर चालवून घेण्याची पाळी अहे असे दिसते. पण ते असो. सुमारसद्दी आहेच आणि तिच्याविषयी फारसे काही लिहावे असे नाही. पण 'लोकप्तभा' च्या या वर्षीच्या अंकांमधील दोन सदरे मुद्दाम वाचावी अशी आहेत. एक तर रामदासांचे आठवणीतले ब्रॅन्ड हे सुरेख सदर.