एक कोडे: मोरी आणि स्वयंपाकघर

यो मोटरवाडा
पँटमे रख्खे नन्ही मूंगफली.

मोरीची योग्य जागा स्वयंपाकघरातच आहे.

('मोरी' हा कोठलासा खाण्यालायक मासा असतो ना म्हणे? इंग्रजीत काय म्हणतात बरे त्याला?^१ मग त्याची जागा स्वयंपाकघरातच नको काय?)

..........

^१ तसा मासे अधूनमधून खात जरी असलो, तरी 'एक मराठीभाषक माणूस' (आणि 'एक भूतपूर्व मराठी माणूस') या आयडेंटिट्यांखाली मत्स्यपरिचय फारसा कधीच झालेला नसल्याकारणाने मत्स्यविशेषांची मराठी नावे फारशी माहीत नाहीत, आणि जी ऐकून माहीत आहेत, त्यांच्या ज्ञात मत्स्यविशेषांशी जोड्या जुळविता येतातच, असे नाही. कारण - पु.लं.ची क्षमा मागून - अमेरिकन झालो म्हणून काय झाले, शेवटी आम्ही भटेच! त्याला काय करणार?

धागा व प्रतिसाद वाचून लहानपणाची आठवण झाली. होळीला भरपूर भांग पिऊन कॉलनीत एक गाण्याचा कार्यक्रम चालू होता. गाणारा त्याच्या मनाप्रमाणे गात होता. पेटी वाजवणारा दुसरेच काहीतरी वाजवत होता. तरीही श्रोते मधून मधून व्वा व्वा म्हणत होते.

तो तयाला सांगतो "तू काव्य पाडे रोज जे
ते स्वयंपाकापुढे तू वाढतो पानामध्ये
चाखताना स्वाद येईना कणाने एकट्या
आणि देईना समाधानास अर्थाचे खडे
आचवाया हात जावे वाचकाने बा कुठे?
तूच मोरी-वाट दावे, धन्य केले बापुड्या."

"...आणि मग बुवांनी तुम्बिन मोरीत तोंड घातले."