Skip to main content

आन्सर क्या चाहिये? : वर्कशॉप

भाग १
भाग २
भाग ३
भाग ४

एफीला आल्यावर जर मी वर्कशॉपबद्दल बोललो नाही तर करंटाच ठरेन मी. तेव्हा पुढच्या सगळ्या गोष्टींकडे जायच्या आधी जरा वर्कशॉपबद्दल बोलू काही.
.
वर्कशॉप हे प्रकरण बरचसं मोदींसारखं आहे. एकतर लोक त्याचे खंदे समर्थक तरी असतात किंवा कट्टर विरोधक तरी.

अॅश-ट्रे

उनकलत्या दुपारची वेळ असते. उजव्या बाजूच्या खिडकीतून येणारी उन्हाची तिरीप टेबलावर विखुरलेल्या कागदांशी खेळत असते. सकाळपासून काहीतरी लिहिण्याचा चाललेला प्रयत्न, विखुरलेल्या कागदांतून, थंड झालेल्या कॉफी मधून आणि भरत चाललेल्या अॅश-ट्रे मधून जाणवत राहतो. काहीच सुचत नसतं. विचारांची आवर्तनं मुक्तछंदात फिरत राहतात पण कागदावर उमटत नाहीत. वाफाळत्या कॉफीचं कधीच गोमूत्र झालेलं असतं. आता लिहायचंच या निश्चयाने एक कोरा करकरीत कागद ओढून तुम्ही सुरुवात तर करता पण विचार आणि शब्द हातात हात गुंफून येतच नाहीत. दिवसभर चाललेला त्यांचा लपाछपीचा खेळ तसाच चालू राहतो. तुम्ही वैतागता.

मुंबई ते काश्मीर... दुचाकीच्या संगे...भाग १

मुंबई ते काश्मीर... दुचाकीच्या संगे...भाग १

मस्त कलंदर अरुण वेढीकरचा तरुणपणातील सायकलनामा.

समीक्षेचा विषय निवडा

एक अविस्मरणीय क्षण

ही गोष्ट आहे साधारणपणे ४ - ५ वर्षांपूर्वीची. त्यावेळी मी १२ वी मध्ये होते. नवीन वर्षाच्या स्वागताची सर्वत्र धामधूम चालली होती. माझ्या घरापासून काही अंतरावर एक नावाजलेली शैक्षणिक संस्था आहे. तिथेही दरवर्षी नवीन वर्षाच स्वागत खूप धुमधडाक्यात होत असत. त्या शैक्षणिक संस्थेची नववर्षाच्या स्वागताची एक आगळीवेगळी पद्धत आहे आणि ती म्हणजे २९,३०,३१ डिसेंबर या तीन रात्री तिथे गाजलेल्या व नावाजलेल्या कलाकारांना, मान्यवरांना निमंत्रित केले जाते. आणि एरवी फक्त टी.व्ही. वर दिसणारी त्यांची कला प्रत्यक्षात पहावयास मिळते. त्या वर्षीही असच संगीत क्षेत्रातील दिग्गज कलाकाराना बोलावण्यात आलेले होत.

आय अ‍ॅम रिच टुडे!

डिस्क्लेमर - पूर्णपणे काल्पनिक ललीत आहे.

कारणाशिवाय रडू येत असेल तर खुशाल समजावे "डिप्रेशन इस सीपिन्ग इन". कारण त्यात स्वतःला ग्रेट समजण्यासारखं अन ग्लोरीफाय करण्यासारखं काहीही नसतं. इट्स प्लेन केमिकल इम्बॅलन्स.
__

सिनेमे आणि सध्याची प्रमोशन्स

Taxonomy upgrade extras

अलिकडेच आमच्या कॉलेजचं स्नेहसंमेलन झालं. मुंबईतलं कॉलेज त्यामुळे सेलेब्रिटींना यायला काही जास्त त्रास झाला नसेल . आजपावेतो अमका येणार, ढमकी येणार याच्या चर्चा असत आणि प्रत्यक्षात कधी वेगळेही घडत असे. काही जणांनी इथपर्यंत येऊन गर्दी पाहून काढता पाय घेतला होता. पण आता चित्र बदलेलं दिसतंय. सिनेकलाकारांना सिनेमाचे प्रमोशन फक्त रिअ‍ॅलिटी शोज मध्येच न करता आता कॉलेजेसमध्येही जाऊन करावे लागते असे दिसते. तारक मेहताच्या उलट्या चष्म्यात बिचार्‍यांना सोसायट्यांमध्येही जायला लावतात. तर असो.

पुन्हा विचार करतांना

लेणी खोदणार्‍या
लोकांना सोडून काहीच
मानवी भौतिक वास्तव नसतांना
गाळलेली जागा
म्हणजे संवादाचा एक प्रकार

... आणि माझी काशी झाली! (छायाचित्रे)

माझ्या गॅलरीतून दिसणारा सूर्योदयाचा नजारा


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

सर्वप्रजातीसहिष्णू मर्कटपंत

अलीकडे काय पाहिलंत - १८

जुन्या धाग्यात १००हून अधिक प्रतिसाद झाल्यामुळे नवीन धागा. उजव्या बाजूला किंवा मुखपृष्ठावर असणाऱ्या मुखवट्यांच्या प्रतिमेवर टिचकी मारून या प्रकारातले सगळे धागे सापडतील.

***

'पर्मनंट रुममेट' नावाची भारतातील पहिली वेब-सिरीज बघितली.(याबद्दल इथे वाचता येईल).

गूढ कथा: "शिकारी रात्र!"

मध्यरात्र उलटून गेलेली असते. वातावरणात खूप थंडी असते. एक बैलगाडी गावाबाहेरच्या निर्मनुष्य मैदानातून चंद्राच्या उजेडात गावाकडे जात असते. अचानक दोन्ही बैलाच्या मधोमध एक भयप्रद कुत्रा येतो आणि गाडीच्या खाली सरकतो आणि दोन्ही चाकांच्या मधोमध चालायला लागतो. बरोबर बैलांच्या वेगात वेग मिसळून तो चालतो. बैलगाडी हाकणारा (नायबा) बैलगाडीवर बसलेल्या दुसर्‍या माणसाला (होयबा) म्हणतो, "या गाडीखाली एक कुत्रा चालत आहे. त्या कुत्र्याला हाकलू नकोस आणि त्याचेकडे बघू नकोस गावची वेस येईपर्यंत! एकदा गावात शिरलो की हा कुत्रा नाहीसा होईल."