आता धैर्य नाही तुला भेटण्याचे
तुझ्या आर्जवांनी पुन्हा चेतण्याचे ।

तुझ्या धुंद नजरेतले ते इशारे
तुला वेढुनी सार्थ समजावण्याचे ।

आता धैर्य नाही तुला पाहण्याचे
मुक्या असवांनी पुन्हा नाहण्याचे।

तुझ्या तप्त श्वासात फुलले निखारे
विरहार्त प्राणांसवे साहण्याचे ।

जनुक जिन्याची सर्पिल वळणे
अणुगर्भातिल अदम्य लवथव
सूक्ष्माच्या प्रत्येक विभ्रमीे
कल्पिताहुनी अद्भुत वास्तव

अथांगासही थिटी ठरविते
असीम विश्वाची व्याप्ती
प्रज्ञेलाही चकवा देती
स्थलकालाच्या जटिल मिती

शून्यस्पर्शी अन् अपार-व्यापक
ताणे-बाणे गहनाचे
तरल-तलम सूक्ष्माचे तंतू
विणती वस्त्र विराटाचे

तू माझ्या आयुष्यात
ठेविले पाऊल पहिले
तूच माझी दुनिया आता
मागे सारे जग राहिले

शांत रानातली
वाऱ्याची सळसळ
कि आषाढातली
तू धोधो कोसळ

जरी असे अजाणता
आयुष्य तुजसी वाहिले
तू माझ्या आयुष्यात
ठेविले पाऊल पहिले

असो सहवास हा
तुझिया विभ्रमांचा
मीपणा जावो अंता
फुगा फुटो भ्रमांचा

येवो अर्थ सहजीवना
आधी एकांत किती साहिले
तू माझ्या आयुष्यात
ठेविले पाऊल पहिले
-------------------------
बिपीन सांगळे